Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Syn Ferdynanda, oficjalisty w sądzie okręgowym, urodził się w Samborze 5 lutego 1844 r. W roku 1863, będąc uczniem VI klasy gimnazjum w Drohobyczu, pod pozorem wyjazdu do dziadka, porzucił szkołę i udał się do powstania. Został przyjęty do I roty pułku "Żuawów Śmierci" Rochebruna, gdzie był najmłodszym żuawem. Z Rochebrunem przeszedł szlak bojowy od bitwy Miechowskiej, poprzez Sosnówkę, Giebułtów, Chroberz, po bitwę na Grochowiskach, gdzie w walce otrzymał rany cięte głowy i czoła. Z wojskiem Langiewicza powraca do Tarnowa w Galicji. Ale już niedługo, w oddziale Jana Zapałowicza - Żalplachty, w dniu 13 maja wkracza w Lubelskie, bierze udział w potyczce pod Tyszowicami, a następnie 19.V.1863 r. w bitwie pod Tuczapami został ranny bagnetem w ramię i bok. Udało mu się zbiec ze stodoły podpalonej przez Kozaków i powrócić do Galicji.Po kuracji zdrowotnej, po raz trzeci powraca do walki. Z początkiem 1864 roku jest pod komendą hr. Wojciecha Komorowskiego (którego znał z Żuawów), i dnia 18 stycznia 1864 r. walczy pod Starą Wsią w Lubelskiem. Po przegranej bitwie udało mu się przekroczyć granicę i schronić się w klasztorze w Sokalu. Następnie ukrywał się w Samborze, gdzie przy rewizji domu rodzinnego został aresztowany i osadzony w więzieniu. Po odbyciu kary udaje się na emigrację. Ukończył studia medyczne, przez wiele lat był lekarzem w armii serbskiej. Dłuższy czas przebywał w Obernowaczu nad Sawą, koło Belgradu. Założył rodzinę, awansował w wojsku do stopnia pułkownika. Chciał powrócić do kraju, ale wybuch wojny bałkańskiej uniemożliwił mu realizację tych planów. Na obchody 50-lecia wybuchu powstania styczniowego spisał "Moje wspomnienia z powstania 1863 - 1864 roku", które opublikował w Lipsku, w roku 1912. (Data i miejsce śmierci nieznane).

(1844 Sambor – 1914 Obrenovac) – polski poeta, lekarz, powstaniec styczniowy, później żołnierz armii serbskiej, pułkownik.

żuaw z 1863. Walczył pod rozkazami Kurowskiego i Langiewicza. Po powstaniu był wiele lat lekarzem w armii serbskiej. Pozostawił po sobie pamiętniki. Zył jeszcze w 1912.

z Przemyśla, pod Komorowem zabrany, do Kielc odprowadzony.

z Przemyśla także pod Komorowem wzięty i do Kielc odprowadzony.

1863.07.04 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Członkini Komitetu Pań w Szwecji, organizowała w Szwecji koncerty na rzecz powstańców, dochód z koncertów przekazywano do Komitetu w Krakowie .

Ur. Przemyśl, zm. przed 1919, żona: Józefa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-337

Ur. 1838 – zm. 1907, powstaniec 1863r. Pochowany Warszawa, Powązki - kwatera 289, rząd 5, miejsce 19.

Właściciel dóbr Kalina, 70 letni starzec skazany został na trzy lata na Sybir.

Urodzony 8 sierpnia 1844 r. w Kaczkowie w Wielkim Księstwie Poznańskim. Jako student szkół wrocławskich, poszedłszy do powstania w r. 1863, ranny w bitwie pod Suwałkami w Augustowskiem. Przeszedł do Prus, a wzięty w niewolę umarł na tyfus w fortecy Allenstein koło Królewca 8 lutego 1864 r.

( 1838 Leśniewice - 16.04.1907 Warszawa) - Powstaniec Styczniowy [1] urzędnik prywatny [1]"Urodzony w 1838 r w Leśniewicach, po ukończeniu szkół brał czynny udział w wypadkach krajowych 1863/64 roku na Kujawach i w Mazowszu. Po upadku powstania zesłany został na Syberię. Po uwolnieniu wstąpił na wydział prawa do Szkoły Głównej, poczem poświęcił się pracy biurowej. Ciężka chorona przerwała nić jego pracowitego i pełnego zasług żywota" [1]Zmarł w 1907 r w Warszawie [4]Rodzice:1_Józef Dąbski [2] - ur. 1773 Rataje par. Gostynin akt nr 9 2_Anastazja Tępińska [2]_ślub 1837 Gostynin, miejscowość Leśniewice [3]Dziadkowie1.1_Jan Dąmbski [3]1.2_Antonina Przysiecka [3]_ślub2.1_Michał Tempiński vel Tępiński [3]2.2_Anna [3]

Ur. 1844 Garlin, zm. przed 1919, żona: Róża, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: XII-13

oficer powstania. Przed postaniem był uczniem Szkoły Wojskowej w Genui. Jako porucznik walczył pod dowództwem Langiewicza. Dwukrotnie ranny. Więziony w 10-tym pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Zeslany na Syberie, gdzie przebywał 10 lat.

Mieszczanin, kasjer majątku Zbójno, za namawianie chłopów do powstania, rozdawanie im pieniędzy i przetrzymywanie kasy powstańców, decyzją płockiego woj. naczelnika z 27 maja 1863 r. zesłany do aresztanckich rot na 4 lata.

Ur. 1840 Warszawa, zm. przed 1919, żona: Ludwika, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-22

informacja taka sama jak rekord nr 24184

starzec 70-letni, b. żołnierz Napoleoński, Podleśny Strażowy z Jastrzębnej w Augustowskiem, przybywszy w interesie do obozu w czasie bitwy pod Balinką, przypomniał sobie dawne czasy, pochwycił za broń, pospieszył wraz z innymi do boju i poległ zostawiwszy żonę i 5 dzieci. Czas Nr. 105 podaje, że poległ pod Czarnymborem w Augustowskiem.

udział w potyczkach: augustowskie: Czarny Bród 23.04.1863 poległ

Syn Józefa, aptekarz w mieście Szaki, powiatu Marjampolskiego gub. augustowskiej zamieszkały, pochodzący z powiatu opoczyńskiego gub kowieńskiej. Zapewne za udział w powstaniu skazany w 1864 na utratę majątku.

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

( - ) - weteran Powstania Listopadowego w 1900 r mieszkał w OlkuszuProśba. Z Królewskiej Huty na Górnym Śląsku piszą; Żyje tu w naszem mieście starzec, weteran r. 1830- 31, nazywa się Leon Danecki, mistrz szewski, rodzony w Olkuszu w Królestwie, służył w drugim pułku ułanów warszawskich, walczył w kilku bitwach pod jenerałami Dwernickim i Skrzyńskim.Dziś ten tułacz, który walczył za wolność i za ojczy­znę, musi jeszcze pracować na kawałek chleba, bo nie ma znikąd poparcia. Ten starzec 12 kwietnia br. obchodził 90 rocznicę, nie ma dziś od nikogo wspar­cia.— Więc niżej podpisany zarząd Przemysłowców Polskich, którego członkiem także Danecki jest—prosi i wzywa wszystkich Polaków na całej kuli ziemskiej szlachetnego serca o jaki datek na tego starca. Powinniśmy okazać uznanie tema, który za nas walczył. Adres do niego: Leon Danecki, mistrz szewski, ul. Teiehstr. 18, Konigshiitte.— Prosimytakże wszystkie inne pisma o umieszczenie owej prośby".

( - ) - weteran Powstania Listopadowego w 1900 r mieszkał w OlkuszuProśba. Z Królewskiej Huty na Górnym Śląsku piszą; Żyje tu w naszem mieście starzec, weteran r. 1830- 31, nazywa się Leon Danecki, mistrz szewski, rodzony w Olkuszu w Królestwie, służył w drugim pułku ułanów warszawskich, walczył w kilku bitwach pod jenerałami Dwernickim i Skrzyńskim.Dziś ten tułacz, który walczył za wolność i za ojczy­znę, musi jeszcze pracować na kawałek chleba, bo nie ma znikąd poparcia. Ten starzec 12 kwietnia br. obchodził 90 rocznicę, nie ma dziś od nikogo wspar­cia.— Więc niżej podpisany zarząd Przemysłowców Polskich, którego członkiem także Danecki jest—prosi i wzywa wszystkich Polaków na całej kuli ziemskiej szlachetnego serca o jaki datek na tego starca. Powinniśmy okazać uznanie tema, który za nas walczył. Adres do niego: Leon Danecki, mistrz szewski, ul. Teiehstr. 18, Konigshiitte.— Prosimytakże wszystkie inne pisma o umieszczenie owej prośby".

pułkownik

Z Tarnowa, 19 lat, czeladnik krawiecki. Członek straży narodowej. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Krakowie, za zbrodnię zdrady głównej. Zupełnie uwolniony.

baron, właściciel dóbr Głoskowa, „Czas”, nr 227 podaje do wiadomości, że napadnięty przez moskali w własnej wsi podczas dozorowania gospodarstwa w dniu 30 września 1863 r. zamordowany został. Inne źródła podają, że był synem barona, służył w organizacji, a następnie w oddziale. Będąc na urlopie, zamordowany został.

baron, właściciel dóbr Głoskowa, Czas N. 227, 228, 233 podaje do wiadomości, że napadnięty przez moskali w własnej wsi podczas dozorowania gospodarstwa w d. 30 Wrześ. 1863 r. zamordowany został, inne zaś źródła podają, że był synem barona, służył w organizacyi, a następnie w oddziale, będąc na urlopie, zamordowany.

ur. 1923 zm. 4 IV 1903, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

dowódca małego oddziału kawalerii z kilkunastu ludzi złożonego pod ogólnym dowództwem pułkownika Denisiewicza zostającego. W potyczce 20 lutego 1864 r. pod wsią Borowy w Radomskiem doznał klęski w kilku zabitych i rannych. Następnie 4 kwietnia w lesie rudkowskim napadnięty przez przeważne siły nieprzyjacielskie traci kilku w zabitych i rannych. Sam ginie cięty bagnetem w głowę. „Dziennik Powszechny” nr 93 podaje, że wraz z pułkownikiem Denisiewiczem i oficerem Patokim wzięty do niewoli.

W lipcu 1863 przebywał w więzieniu w Krakowie jako więzień polityczny

ppor., odzn. Krzyżem Niepodległości z mieczami za udział w Powstaniu 1863

ppor. (1844) Krasy

Ur. 1844 Kwasy, miejscowość w 1923: Krasy, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-922

syn Jana, Handlowiec

Powstaniec z terenów Litwy

mieszczanin z Grodna, zesłany na Syberię, zmarł w Krasnoufimsku w styczniu 1864 r.