Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42980

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

z Albigowy, 37 1. tkacz, na 2 miesiące aresztu. Skazany za "przekroczenie przeciwko publicznym zarządzeniom." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

ksiądz, rodem Litwin, kochany, szanowany i świętym zwany przez swych parafian Żmudzinów. Skazany za podburzanie do powstania w 1863 r. do kopalń nerczyńskich. Przeżywszy w nich lat 20, uwolniony przybył do Galicji, gdzie zaopiekował się nim Marcin Kęszycki, właściciel Dźwiniaczki, wziął go na kapelana. Zmarł tam licząc lat 90.

udział w potyczkach: patrz w przypisach do Wytyczna 7.11.1863 podlaskie

Erazm Gryglaszewski

7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec.

Erazm Gryglaszewski

Czeladnik stolarski z Krakowa, lat 24. W marcu 1864r. sądzony przez sąd wojenny w Krakowie za przestępstwo przeciw publicznym zarządzeniom (zapewne w związku z powstaniem). Skazany na 15 kijów.

Erazm Gryglaszewski

ur. r. 1840 w Krakowie, służył jako szereg, w oddz. Kurowskiego i pod Miechowem i, Langiewicza (od Goszczy do Grochowisk), Tetery (pod Igołomią), w końcu jako ajent policji wykonawczej w Krakowie. Ranny pod Igołomią został skazany na 15 kijów przez sąd wojenny krakowski. Po powst. majster ciesielski.

Erazm Gryglaszewski

Ur. 02.06.1840r., Kraków. Majster ciesielski, zamieszkały przy ul. Głowackiego 10, żonaty, 4 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. Przed powstaniem pracował w fabryce narzędzi rolniczych od 1860r. w Dąbrowie pow. olkusko-siewierski, a od 1861r. był w organizacji. Z Dąbrowy udał się do Ojcowa do obozu Kurowskiego i był pod Miechowem. Następnie walczył z Langiewiczem od Goszczy aż do przejścia granicy w pułku Czachowskiego 3 dnia po bitwie pod Grochowiskami z powodu słabości uwolniony, był z pułkownikiem Tererą pod Igołomią. Następnie został ajentem policji wykonawczej w Krakowie. Został aresztowany i skazany przez sąd na 15 kijów. Był ranny pod Igołomią. Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał we Lwowie w 1895r.

Konstanty Gryglewski

Ur. 1833 Brzostek, miejscowość w 1923: Kraków, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-67

Zachar Grygoraszczenko

syn Demjana, szeregowiec Sumskiego pułku huzarów. Skazany na mocy konfirmacji Dowódcy Wojsk Wileńskiego Okręgu Wojennego, na za twierdzenie przez Audytorjat z 27 marca 1864 roku. Rozstrzelany w m. Kownie 3-go kwietnia 1864 r., za sprzeniewierzenie pieniędzy rządowych, ucieczkę ze służby, wstąpienie do szeregów powstańców i przebywanie przez dłuższy czas w oddziale.

Bazyli Grygorjew

Szeregowy, był w partii, 28 grudnia 1863 r w Iwangorodzie rozstrzelany.

Wojciech Grygorowicz

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Kazimierz Grygorowski

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

rolnik. Urodzony w 15841 roku w Klejach, powiatu Sejneńskiego. Do powstania wstąpił do partii Wawra (Ramotowskiego), Walczył pod Kadyszem i Gruszkami. Ranny w lewą rękę. Aresztowany, a następnie zwolniony za poręczeniem „Iojalnych obywateli". Wykazany przez Archiwum Akt Dawnych w Warszawie: Urzędowy spis alfabetyczny uczestników powstania styczniowego, sporządzony na podstawie akt Wojennego Naczelnika Oddziału Augustowskiego w 1864 roku, karta 139, Ne 256.

ur. 12 lutego 1840 (1841) roku w Klejwach, syn Stanisława i Agaty. Walczył pod Brzeżanami, Kadyszem i Gruszkami. Pełnił również rolę przewodnika. Brał udział w zaborze kasy Leśnictwa Pomorze. Był więziony. Został zwolniony z aresztu „za poręczeniem lojalnych obywateli”. Zmarł w 1937 roku. Był jednym z najbardziej znanych powstańców 1863 roku na Suwalszczyźnie

18 kwietnia stoczył bój pod Brodami, zaskoczony z trzech stron wycofał się jednak z niebezpieczeństwa

Faustyn Gryliński

(Greliński), uczestnictwo w potyczkach: sandomierskie: Grabowiec 16.04.1863, Brody 18.04.1863, Wąchock 27.04.1863, krakowskie: Oksa 20.10.1863

Faustyn Gryliński

dowódca oddziału w Sandomierskiem. Mając oddział z 500 ludzi złożony, połączywszy się z oddziałem Czachowskiego i przeszło 1000 ludzi razem zebrawszy, 5 maja pod wsią Borią zadaje klęskę Moskiwe, gdzie według podań miejscowych 100 Moskali zabito wraz z majorem Klewcowem. Zdobyto furgony, bagaże, broń i amunicję.

Henryk Gryncewicz

Gryncewicz v. Grincewicz, ГРИНЦЕВИЧЪ Генрихъ,szlachcic (дворянин) powiatu kowieńskiego (Ковенского уезда),bracia posiadają wspólnie z matką i siostrami majątek Rakszany ? w powiecie kowieńskim i majątek Ilgowo ? w powiecie mariampolskim guberni augustowskiej (братья, имеют два нераздельные между матерью и сестрами имения, Ковенской губернии и уезда - Рокшаны и Августовской губернии Мариампольского уезда - Илгово.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Polikarp Gryncewicz

Grincewicz v. Gryncewicz, ГРИНЦЕВИЧЪ Поликарпъ,szlachcic (дворянин) powiatu kowieńskiego (Ковенского уезда),bracia posiadają wspólnie z matką i siostrami majątek Rakszany ? w powiecie kowieńskim i majątek Ilgowo ? w powiecie mariampolskim guberni augustowskiej (братья, имеют два нераздельные между матерью и сестрами имения, Ковенской губернии и уезда - Рокшаны и Августовской губернии Мариампольского уезда - Илгово.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Stanisław Gryncewicz

Grincewicz v. Gryncewicz, ГРИНЦЕВИЧЪ Станиславъ,szlachcic (дворянин) powiatu kowieńskiego (Ковенского уезда),zarządca ? majątku Iwana Hlwińskiego ? (был управляющим в имении Ивана Хлъвинскаго.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Stanisław Grynfeld

(1821 Mogiła - 1899 Łopatyn) - weteran Powstania Styczniowego [1] "były magister farmacji i właściciel apteki w Łopatnie [obecnie na Ukrainie, obwód lwowski], zmarł tamże w czwartek, tj, dnia 27 lipca o g. 5 1/2 w południe. Urodził się w Mogile pod Krakowem w r 1821. W r. 1839, 30 sierpnia zdał egzamin tyrocyalny w Krakowie, a 20 lutego 1858 r. został dyplomowany na uniwersytecie krakowskim. Do zawodu aptekarskiego wstąpił w r. 1835. Pracował więc pilnie w aptekarstwie 64 lat. Był gorącym patriotą, brał czynny udział we wszystkich narodowych wypadkach w czasie od roku 1839 - 1863 włącznie, za co za karę zasenterowany , 5 lat czynnie w wojsku musiał służyć" [1]

nauczyciel szkoły wiejskiej w Samojłowicach, zginął jako żołnierz w bitwie pod Michalinem w powiecie Słonimskim w Maju 1863 r.

Foma Gryniewicz

ГРИНЕВИЧЪ Фома,szlachcic (дворянин Рогачевского уезда),właściciel majątku Górna Toszczyca ? (Имеет в этом же уезде имение Верхнюю Тощицу.),gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Franciszek Gryos

ur. r. 1838 we Lwowie, rękodzielnik, służył jako dziesiętn. szereg., później komis, wojenny pod Lelewelem, "Wierzbickim, Wagnerem i Krakiem. Ranny pod Chruśliną i Zyżynem.

Melchior Grysiński

W Usolu między 1866-68 - z Kongresówki. Miał żonę i dzieci ze sobą.

Antoni Gryziecki

Urodzony w Pruchniku 12 czerwca 1841 roku jako syn szewca Franciszka Gryzieckiego i Tekli z Mnichów [1]. Nie jest znany przebieg jego służby w Powstaniu. Podniesiony do honorowego stopnia podporucznika [2] (na tabliczce nagrobnej widnieje informacja, że był w stopniu kapitana, ale nie ma potwierdzenia tego faktu w źródłach). Wymieniany przez spisy Weteranów Powstania w 1923 i 1925 roku [3]. Zmarł 10 września 1926 roku w wieku 85 lat [4]. Pochowany na cmentarzu w Pruchniku.

Antoni Gryziecki

Ur. 1841, miejscowość w 1923: Próchnik, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-251

Marcin Gryziecki

Urodził się w Pruchniku 6 listopada 1842 roku jako syn Michała i Agnieszki z Kawów [1]. Podobnie jak ojciec był z profesji szewcem . Walczył w oddziale , wzięty do niewoli pod (24 sierpnia 1863r.) w jednej z bitew o decydującym znaczeniu dla powstania [2]. Następnie był więziony w Lublinie i Cytadeli Warszawskiej. Został skazany na 2 lata do rot aresztanckich w głębi Rosji . Wyrok został potwierdzony 13 września 1863 r. przez Naczelnika Wojennego Oddziału Warszawskiego. Został wysłany do Pskowa do decyzji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych 19 września 1863 w drugiej partii skazanych. Następnie skierowano go do saratowskiej roty aresztanckiej [3] [4]. Dalsze losy nieznane.

Stanisław Gryziecki

Urodził się w Pruchniku 26 kwietnia 1844 roku jako syn szewca Józefa Gryzieckiego i Marii z Osadów[1]. Gdy wybuchło powstanie miał 20 lat. Nie jest znany przebieg jego walk w powstaniu. Wymieniany jako weteran powstania w 1923, podniesiony do honorowego stopnia podporucznika[2]. Decyzją z dnia 8 listopada 1930 przez Prezydenta Ignacego Mościckiego i Prezesa Rady Ministrów Józefa Piłsudskiego odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami[3]. Był najdłużej żyjącym pruchnickim powstańcem, zmarł 3 października 1933 w wieku 89 lat[4]. Pochowany na cmentarzu w Pruchniku.

Stanisław Gryziecki

Ur. 1844 Próchnik, miejscowość w 1923: Próchnik, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-252

Melchior Gryziński

(zdaje się z Korony), żonaty, pracował ciężko fizycznie na zesłaniu w Usolu

Kacper Grzechnik

Ur. 1841, miejscowość w 1923: Dręzówka, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-314

10.2.1863 w obozie w Ojcowie. Żołnierz Drugiego Plutonu Strzelców. Sekcja Szósta.

Andrzej Grzegorczyk

(Grzegorski) Ur. 17.11.1840 Danków. Syn Jana i Marianny Tarłowskiej. Brat Jakuba - również powstańca. Mieszkał: Daleszyce. Wg raportów burmistrza przymusowo wcielony do Powstania. Po trzech dnia uciekł i wrócił do domu. Ponownie wzięty do oddziału Kality w lasach cisowskich. Brał udział w bitwie pod Opatowem 21.2.1864. Został pojmany pod wsią Piórków. Za udział w Powstaniu został skazany na zesłanie i osiedlenie się w guberni tomskiej. Żona: Katarzyna Godek (ślub 12.11.1863) c. Jędrzeja i Antoniny Niepsuj z Daleszyc.

Jakub Grzegorczyk

Z Daleszyc. Przed 5 kwietnia 1863 wydalił się podobno do Powstania.

Jakub Grzegorczyk

(Grzegorski) Ur. 22.7.1838 Danków. Syn Jana i Marianny Tarłowskiej. Starszy brat Andrzeja. Mieszkał: Daleszyce nr 57 Wg raportów burmistrza przymusowo wcielony nocą do oddziału Kality w lasach cisowskich. Wg raportów burmistrza z Daleszyc z 12.11.1864, 12.10.1866 oraz 10.11.1866 był uczestnikiem Powstania. Żona: Katarzyna Godek (ślub 12.11.1863) c. Jędrzeja i Antoniny Niepsuj z Daleszyc.

Józef Grzegorczyk

lat 28, pochowany w mogile zbiorowej 45 powstańców z oddziałów kpt. Stanisław Szumlańskiego, i Roberta Skowrońskiego, walczących pod dow. Taczanowskiego, poległych 4.9.1963, na cmentarzu rz.-kat. Kołacinek, gm. Dmosin, woj. łódzkie

Józef Grzegorczyk

Lat 20, student z Krakowa. 7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec.

Józef Grzegorczyk

ur. 13.03.1836 Sobocka Wieś parafia Sobota , zm. 04.09.1863 Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1] Jego rodzice to: Piotr Grzegorczyk (w 1836 r parobek dworski) i Jadwiga z domu Bartczak vel Szymczak. [3], którzy związek małżeński zawarli 1832 r w Sobocie [8] Rok przed powstaniem styczniowym, w 1862 r w Domaniewicach Józef Grzegorczyk poślubił Teklę Gajda (córkę Izydora Gajdy i Małgorzaty Domanskiej [3], a w sierpniu 1863 urodziła się jego córka Marianna Grzegorczyk [4], która w 1888 roku wyszła w Domaniewicach za mąż za Piotra Kędziorę [5], a ich córka Franciszka Kędziora (czyli wnuczka omawianego Powstańca Styczniowego) w 1914 roku w Domaniewicach wyszła za mąż za Andrzeja Wielec. [6]. Poległ w bitwie pod , lat 27, wyrobnik z Domaniewic (ok. 20 km od Woli Cyrusowej) rozpoznała go żona Tekla Grzegorczyk lat 25, [1] Pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie. [2]

Paweł Grzegorczyk

Z Daleszyc. Przed 5 kwietnia 1863 wydalił się podobno do Powstania.

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >