Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13515

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Aleksandra Szaniawska

Wraz z Anną Pawłowską opiekowała się rannymi powstańcami z oddziału Krysińskiego. Została aresztowana przez Rosjan pod zarzutem agitacji politycznej prowadzonej wśród ułanów rosyjskich. Sąd wojskowy skazał ją na syberyjską katorgę

Laura Szaniawska

W miesiącach marzec, kwiecień i maj 1863r. była kurierem w oddziale powstańczym księdza Stasiukiewicza z Janowa Podlaskiego. Miała 40 lat. Oddział ks. Stasiukiewicza liczył ok. 250 powstańców. Został rozbity przez wojska rosyjskie pod Mazanówką dnia 25 maja 1863r. (por. S. Góra, Partyzantka na Podlasiu 1863-1864).

Aleksander Szaniawski

(ur. ok. 1813, zm. 21.02.1863). Właściciel wsi Krasówka pod Łomazami. Przed powstaniem styczniowym był członkiem organizacji konspiracyjnej. W powstaniu pełnił fnkcję naczelnika wojskowego powiatu bialskiego (po Rogińskim). Walczył w oddziale Rogińskiego, a później Lewandowskiego, przez którego został mianowany dowódcą oddziału kosynierów, a następnie jazdy. W skład partii powstańczej Szaniawskiego wchodzili pracownicy rolni z jego rodzinnego majątku ziemskiego, a także jego żona Laura Szaniawska (z domu Grabowska). Poległ w bitwie pod Sycyną

Aleksander Szaniawski

obywatel z Krasówki spod Łomaz, dowódca kompanii strzelców Janów,kierował uderzeniam na Łomazy-2 szwadron Smoleńskiego pułku ułanów.

Józefat Szaniawski

kolejarz. Urodzony w 1843 roku w Kostomłotach. Walczył pod dowództwem Stasiukiewicza. Brał udział w bitwie pod Czerskiem.

Władysław Szaramowicz

syn Konstantego właściciela ziemskiego powiatu radomyskiego, mieszkaniec tego powiatu, wieś Lachowa. Uczestnik powstania styczniowego.

wymieniony jak współuczestnik w partii Taczanowskiego pod Ignacewem, Zagórowem i Kruszynów przez Tomasza Adama Kowalskiego

Edward Szarewicz

dziedzic dóbr Kaczorowy, lat 19

Edward Szarewicz

Poległ w bitwie pod Koziołkiem (koło Skępego) 16 IV 1863r. Pochowany został w Ligowie przez miejscowego proboszcza - ks. Ignacego Małkiewicza.

Edward Szarewicz

W 1863 19 lat, syn Teodora i Franciszki, kawaler. Poległ w 16.4.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Ligowo].

Benedykt Szariawski

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: wileńska, miejsce zsyłki: permska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Placyd Szarkowski

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: kowieńska, miejsce zsyłki: tomska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Wojciech Szarlej

Woźnica z obw. jasielskiego. Za udział w powstaniu skazany 16.3.1864 na miesiąc więzienia

Antoni Szaszkiewicz

ur. 1813, of.. kawaler orderu Virtuti Militari, umt 17 III 1880, powstaniec styczniowy, poch. Kunisowce

Edward Szaszkiewicz

junkier wojsk rosyj., właśc. ziemski ur. r. 1835, służył jako szereg, w oddz. Różyckiego. Zmarł w Galicji.

Włodzimierz Szaszkiewicz

ur. r. 1839 w Biczowej, służył jako porucznik adjutant w oddz. Bóżyckiego. Zmarł w Zalesiu r. 1893.

Stanisław Szathowski

dr., zm. 1906, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Franciszek Szatkowski

(Szadkowski) Ur. 1849 Ryczywół, zm. 1932. Syn Ludwika (mieszczanina rolnego) i Agnieszki Furmańskiej. Miał rodzeństwo: Zuzannę, Jana, Marcjannę, Mariannę i Karola. Mając 14 lat wziął udział w Powstaniu. Weteran - podporucznik, 1930 odznaczony Krzyżem Niepodległości z mieczami za udział w Powstaniu Styczniowym. Pochowany - Warszawa Powązki Wojskowe, kw. C13, rz. 2, gr. 14 Żonaty z Apolonią Zwolińską. Dzieci: Anna, Stanisław, Bolesław, Ludwik, Ludwika, Władysław

Franciszek Szatkowski

ppro. (1840) Warszawa

ur. r. 1826 w Krakowie, uczest. walki na Węgrzech r. 1848/49, służył jako kapitan 7-ej komp. pod Langiewiczem, od Goszczy do Grochowisk. Po powstaniu pryw. geometra.

ШАУМАНЪ Iосифъ,szlachcic powiatu słonimskiego (дворянин Слонимского уезда),majątek Katowiszczyna, według niego należący do żony (имънiе Катовищина, по показанiю его, принадлежитъ женъ.),gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Jan Szawłowski

Został zesłany na katorgę do Wschodniej Syberii. Przebywał w okręgu nerczyńskim w (1865r.).

Ludwik Szawłowski

Szlachcic z gub. mohylewskiej. W Powstaniu walczył w partii horeckiej (inf. niepotwierdzona), został zesłany na osiedlenie ''do najbardziej odległych miejsc na Syberii". Przebywał w okr. irkuckim w Aleksandrowsku i okr. kireńskim. Do kraju nie powrócił, zmarł w miejskim szpitalu w Irkucku.

Ludwik Szawłowski

pracował w organizacji.

Andrzej Szałapski

ppro. (1844) Juljanowo

Hipolit Szczawiński

Herbu: Prawdzic. Ur. 29 października 1812, zm. 15 września 1893, Powstaniec Listopadowy, 1848 i Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz staromarciński Przeniesiony na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Maksym Szczawiński

ppro. (1832) Sichon

Robert Szczawiński

ur. w Jastrzębicy, Rusin, wachmistrz huzarów austr., walczył w oddz. Wiszniewskiego. Pod Boremlą, ranny dostał się do niewoli i został zesłany na Sybir. Po 7-u latach przy pomocy materyalnej W. Malczewskiego, który także jako jeniec przebywał na Sybirze i skutecznie pomagał towarzyszom niedoli, powrócił do kraju. Niedozwolonem mu jednak było ujrzeć dom rodzicielski, gdyż zmarł z ran i wycieńczenia w Krystynopolu, dwie mile od rodzinnej strzechy. Pochowany w Steniatynie.

Robert Szczawiński

zm. 1870, powstaniec styczniowy, poch. Steniatyn

Władysław Szczegiełowski

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: nieznane, miejsce zsyłki: penzeńska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Jan Szczekowski

powstaniec styczniowy, uczeń Gimnazjum Kieleckiego, brat przyrodni Jana Paulera, skazany przez Sąd Polowy Wojenny został w 1864 r skazany na konfiskatę majątku

Eustachy Szczeniawski

ksiądz, ur. r. 1833 na Wołyniu, profesor pisma S-go w .semin. dyecez. w Żytomierzu, służył jako kapelan pułku jazdy wołyńs. Walczył w Lubarze, pod Miropolem, Laszkami i Salichą.

Andrzej Szczepankiewicz

mieszkaniec Skały wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

Jakub Szczepankiewicz

mieszkaniec Skały wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny, zginął

Konstanty Szczepankiewicz

ppro.(1847) Koszyce Wielkie

Piotr Szczepankiewicz

mieszkaniec Skały wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

Alfred Szczepański

(ur. 1840). studencki działacz krakowski, członek Ławy Głównej Krakowskiej i Naczelnej Rady Galicyjskiej, od 9 X 1863 r. naczelnik m. Krakowa, autor broszury pt. W tył, wymierzonej przeciwko obozowi umiarkowanemu. Po powstaniu urzędnik bankowy Wiedniu

Alfred Szczepański

późniejszy sekretarz Banku dla krajów koronnych, pracował w organiz. a zwłaszcza w Radzie naczelnej w Krakowie.

Ferdynand Szczepański

ur. 1841 w Malawie, pomoc, w księgarni, służył w oddz. Wiśniewskiego jako chorąży. Po rozbiciu oddziału pod Korytnicą, złożył uniesioną chorągiew Szymanowskiemu a sam wstąpił do oddz. Rochebruna i brał udział w wyprawie na Poryck. Po powst. księgarz.

Józef Szczepański

Ks. Szczepański od 1860 r. był proboszczem parafii w Regowie Starym. Za swoją patriotyczną postawę, walkę o prawo używania podczas liturgii języka polskiego, obronę chłopów pańszczyźnianych w sporach z władzą i udział w powstaniu w oddziale Mariana Langiewicza został zesłany na Sybir. Zmarł w kwietniu 1882 r. w Spasku na terenie guberni tambowskiej.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >