Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ur. r. 1846 w Staniątkach, stolarz, służył w oddz. Tetery pod Igołomią i Rębajły pod kap. Plewińskim, jako kosynier i pod kap. Reimundem jako strzelec. Walczył pod Iłżą, w lasach Siekierzyńskich. pod Opatowem itp. Ranny, wzięty do niewoli, zesłany do tomskiej guberni wrócił do kraju w r. 1869. Po powrocie woźny.

Z przedmieść miasta Goniądza, za sprzyjanie sprawom politycznym w 1863 roku zesłany na Sybir.

Urodzony w 1839 roku w Pasiecznej, powiatu Brzeżańskiego. Walczył pod dowództwem Czachowskiego i Lelewela. W bitwie pod Michałowem został ranny w nogę. Do powstania zdezerterował z wojska austriackiego, gdzie służył w randze porucznika. Zmarł w 1905 roku.

Właściciel przewozowej firmy transportowej. Przed wybuchem powstania stał na czele konspiracyjnej organizacji zajmującej się przerzutem broni, przejmował broń dla powstańców na stacjach kolejowych w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej.

zm. 1885 ł yczka Antoni, zm. 1894, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

(Kalinowski Piotr), ur. w Wołoskiej woli r. 1846, czelad. kotlar., służył jako szereg, w oddz. Lewandowskiego, Bończy i Krysińskiego. Walczył pod Sosnowicami, Staninem itp. Po powst. dróżnik.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1866 miejsce wysyłki: wołyńska, miejsce zsyłki: ufijska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ТЫКОЦКIЙ Николай,szlachcic ( дворянин Могилевского уезда),powiat mohylewski,gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Śmielin - Parobek, ochotnik.

ТЫЛЬШАНЪ Степанъ,mieszczanin (мещанин),miasto Zgorże ? (м.Згорже),gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

1838-1919, poch. Lublin, cm. przy ul. Lipowej

mieszkanka Krakowa

służący, przesłuchiwany w Krakowie w sprawie o dostawy broni dla powst. 185

bernardyn duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: warszawska, miejsce zsyłki: kostromska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

zam. Mazurkiewicz, 1843-1920, poch. Lublin, cm. przy ul. Lipowej

h. Leliwa, hr. zm. 8 VI 1863, powstaniec styczniowy, poch. Cieszanów

Rolnik. Ur. w 1839r. w Truskowcach z. Kowieńskiej. Walczył pod dowództwem Wykładnika, Dołęgi, Albertusa i ks. Mackiewicza. Brał udział w bitwie pod Swiętobrodziem, gdzie został wzięty do niewoli. Zesłany na osiedlenie na Sybir.

hr., ur. r. 181.4 w Brukselji, właśc. majątku Skarbkowa wola, od samego zawiązku należał do organiz. jako jeden z naj czynniej szych i najofiarn. obywateli i służył w oddz. Kurowskiego jako adjut. Rochebruna. Pod Miechowem ciężko ranny, przebywał dłuższy czas na emigracji.

ur. w Wojnach r. 1839, prakt. gosp., służył jako porucz. w oddz. Zameczka (pod Wysokiem mazow., Rudką, Siemiatyczami i Warelami, Padlewskiego (pod Dąbrowami, Myszyńcem, Drążdżewem i Piaseczna). Następnie jako major i naczelnik własnego oddziału walczył pod Brześcianką, Wylinami i Brzeźnicą. Po złączeniu się z oddz. Wawra stoczył potyczek 4. Ostatecznie z własnym do 100 ludzi liczącym oddz. stoczył 6 potyczek. Po powst. dzierżawca.

powstaniec styczniowy, poch. Lwów

urzędn. telegr., pracował w organiz. i został w drodze dysc. przeniesiony ze Lwowa do Dalmacji.

pseud. nie rozwiązany

ur. r. 1840, syn oficera austr. i sam ofic. 3-go pułku ułanów, złożył w r. 1863 stopień porucznika i zgodnie z życzeniem matki Polki, wstąpił w szeregi powstańcze. Pojmany i wywieziony na Sybir, przebył tamże lat siedm. Po amnest. osiadł w Galicji i zmarł r. 1892.

Pochodził z Blechewa. Za czynny udział w powstaniu zesłany w głąb Rosji. Zmarł w Tobolsku w 1883 roku

Chrostowo - Spis Powstańców 1863 r

mieszkaniec Skały wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

dowódca kompanii u Zapałowicza w maju 1863

h. Cholewa, ur. 1832, zm. 11 IX 1890, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. r. 1838 w Ostrobużu, żołnierz wojsk austr., służył jako szereg., sierżant, porucz. i kapit. w oddz. Czechowskiego i Zapałowicza. "Walczył pod Hutą krzesz., nad Tanwią, pod Tyszowcami i Mołozowem. Ranny pod Hutą krzesz.

ur. r. 1842, stud. uniwer. kijów., służył jako szereg, w oddz. Sawy. Po powst. inżynier.

pomagał przywieźć karabiny ze Lwowa do Krystynopola

Uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863. Zjazd odbył się 26 grudnia 1919 roku, w Zamku Królewskim w Warszawie. Został zorganizowany przez „pana Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych”.

"... w takim Tarnowie np. do tutejszej Ławy obwodowej podług bardzo ścisłych danych urzędowych — należeli już od jej zawiązania: [...] Antoni Uhma, dymisjonowany nadporucznik z pułku piechoty ks. Meklemburskiego.

O licznym udziale tarnowian w korpusie płk. Kurowskiego, świadczy też fakt, że utworzyli oni osobną kompanię, noszącą miano „strzelców tarnowskich”, jedną z pięciu kompanii tego korpusu. Jej dowódcą był jeden z przywódców tarnowskiej ławy obwodowej, kpt Antoni Uhma. Kompania ta składająca się przede wszystkim z gimnazjalistów i rzemieślników (wspomagana przez ochotników innych terenów), mimo swej nazwy „kompania strzelecka” była bardzo zróżnicowana pod względem uzbrojenia. Mimo to, kompania ta uważana była za jedną z najlepszych jednostek tego oddziału. [...] W bitwie miechowskiej, stoczonej 17 lutego, strzelecka kompania „Dzieci Tarnowskich” odegrała chlubną rolę. Podczas bitwy wzięła udział w ataku na cmentarz miechowski i kościółek pw. św. Barbary. Po jego opanowaniu powstańcy wdarli się wraz z pozostałymi oddziałami na ulice miasta podchodząc aż do rynku. Tutaj, szturmując umocnione w poszczególnych domach oddziały rosyjskie, zostali jednak zmuszeni do wycofania się. W krwawych potyczkach na ulicach Miechowa, pod stałym obstrzałem wojsk rosyjskich, kompania strzelców tarnowskich poniosła dotkliwe straty, byli zabici i ranni.

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Urodzony około 1842 roku ( 1863- 22 lata), pochodził z Płocka, szlachcic, uczeń szkoły wojskowej w Metz we Francji. Za wstąpienie „ do szajki buntowników” został skazany na 10 lat ciężkich robót. Karę odbywał w Usolu w obwodzie irkuckim, gdzie utrzymywał się prowadząc ze współtowarzyszami fabrykę świec łojowych i mydła. Zmarł 29.07.1873 roku wskutek poparzeń po wybuchu ,, w czasie doświadczeń z dziedziny chemii technologicznej”.