Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 3.11.1842 Szczekociny, Syn Franciszka i Anny Lubanda.

Zgon weterana z 1863 r. Coraz to więcej przerzedzają się ostatnie szeregi tych, którzy krew i życie swoje nieśli w ofierze ojczyźnie. I tak znowu śmierć wyrwała z owych szeregów w 95 roku życia ś. p. Karola Humowieckiego, który pod wodza gen. Langiewicza walczył w 1863 r. o lepsze jutro ojczyzny. Jeszcze w dniu 22 stycznia b. r., tj. w rocznicę powstania znajdował się w gronie swych towarzyszy broni w schronisku przy Pl. Biskupim w Krakowie, gdzie wraz ze swymi towarzyszami przyjmował w tym dniu hołd, jako Krakowianie złożyli uczestnikom walk o nieodległość.

Ur. 1840 Szczekociny, miejscowość w 1923: Kraków, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: V-29.

Ksiądz. Sympatyzował z Powstaniem 1863, zesłany na Syberię, zmarł po drodze w Permie.

ur. 1845 Jedleczna, k. Radzymina. Służący we dworze. Brał udział w walkach oddziału Dionizego Czachowskiego. Ranny, po wyleczeniu ran emigrował. Powrócił po ogłoszeniu amnestii i osiadł w Częstochowie. W 1930 odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami. zm. 23.12.1933. Pochowany na cm. Kule w Częstochowie.

Ur. 1837 Olszyny (Małopolska) [1] [2] , zm. 8.12.1903 Kraków. [1] Jego rodzicami byli: Jan Hupczyc i Salomea Zaręba [2] Powstaniec. [1]

Żołnierz polski : 1863 T., więzień i wychodźca, ostatnimi czasy sekretarz dawnego Resursu krak, urodzony w Królestwie Polskiem, zmarł dzisiaj w naszem mieście w 48 roku życia. Szlachetny to był człowiek, pełen poświęcenia patryota, wzorowy syn i mat. Ciężkie przeszedł koleje tycia. Śmierć przecinająca w sile wieku pasmo dni, bolesnym dotknęła ciosem rodzinę, dla której był jedynym opiekunem i wielkim dotknęła smutkiem liczne koło kochających i szanujących zmarłego przyjaciół. – Niech mu lekką będzie ziemia, na której walczył i cierpiał.

ur. 1837 [1], zm. 07.01.1885 Kraków [1] [2] [3] [4] [5] [6] żołnierz 1863 r [1] [4] [5] [6] więzień i wychodźca [4] weteran byłych wojsk polskich [3], sekretarz dawnego resursu obywatelskiego [1] "Zmarły dostawszy się do niewoli rosyjskiej, wysłany był na Syberi, zkąd uwolniony, przebył resztę życia na wychodźtwie, we Francji, gdzie ciężką pracą zarabiał na życie, a ostatecznie w Krakowie, gdzie powszechnego uzywał szacunku jako wzorowy syn, małżonek i obywatel. Nieuleczalna choroba przerwała jego pracowite życie, pogrążając w żalu matkę, żonę i siostry oraz liczne grono przyjaciół, którzy jego prawości charakteru wysoko cenili." [6] Powstaniec. Poch. Kraków - Rakowice, kw. Rb [1]

Ur. Sanok, zm. Sanok 1921, Uczestnik powstania, kasjer Towarzystwa zaliczkowego w Sanoku. Poch. Sanok kw. II, gr 48

Błażej Hysko urodził się w Wieliczce w roku 1829 (Chrzest w parafii Klemensa). Syn Tomasza Hysko 1791-1837 górnika urodzonego prawdopodobnie w Garsten koło Linzu w dzisiejszej Austrii i Agnieszki Niesiołowskiej 1805-1854 z Niepołomic. Górnik w kopalni wielickiej.Żona Zofia 1840-1918 z domu Grzywacz. Trzynaścioro dzieci. Odszedł na emeryturę górniczą 1.11.1890 r