Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Program gromadzenia wiedzy o genealogii rodziny Wróblewski

Program jest cząstką działań Fundacji odtwarzania polskiej tożsamości kulturowej, historycznej i patriotycznej. Społeczna aktywność rodzinna jest łączona z ogólnymi programami Fundacji, angażując zarówno fascynatów jak i naukowców.

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy
Wyniki wyszukiwania. Ilość: 78
Strona z 2 < Poprzednia Pierwsza
Walery Wróblewski
1836-1908, urodził się w Żołudku w powiecie lidzkim. Kształcił się w Instytucie Szlacheckim w Wilnie, a następnie w Instytucie Leśnym w Petersburgu. Poznał K. Kalinowskiego i Zygmunta Sierakowskiego, z którymi rozpoczął intensywną działalność niepodległościową. W 1861r. przybył do Sokółki i pracował jako inspektor szkoły leśnej. Zorganizował tam kółko rewolucyjne, nawiązał kontakty z B. Szwarce i stał się jednym z głównych organizatorów powstania na terenach między Grodnem a Białymstokiem. Był naczelnikiem okręgu drugiego województwa grodzieńskiego, któremu podlegały powiaty sokólski, białostocki i bielski. Współredagował Mużycką Praude wydawaną przez Kalinowskiego. W czasie powstania zorganizował oddział, był szefem sztabu oddziałów powstańczych na terenie województwa grodzieńskiego, od 15.08.1863r. – naczelnikiem wojskowym województwa, a później naczelnikiem województwa podlaskiego. Walczył na terenie województw grodzieńskiego, podlaskiego i lubelskiego. Jako dowódca partii bił się pod Waliłami (29.04.1863r.), Mereczowszczyzną (8.06.1863r.), Sieradowem (10.06.1863r.), Żarkowszczyzną (21.06.1863r.), Paszkowskimi Ostrówkami (9.08.1863r.), Głębokim Kątem (30.08.1863r.), Rudnią (12.09.1863r.), Kolanem (18.11.1863r.), Rudką (19.11.1863r.), Grabowem (26.11.1863r.), Cycowem (14.12.1863r.), Wolą Osowińską (16.12.1863r.), Kockiem (25.12.1863r.), Ossowem (31.12.1863r.), Małą Bukową (31.12.1863r.), Kierzem (13.01.1864r.), Lubkami (14.01.1864r.), Rudnią (16.01.1864r.), Rutką Korybutową (19.01.1864r.). W bitwie pod Rutką Korybutową został ranny, udał się następnie na emigrację do Francji. Brał udział w Komunie Paryskiej jako generał, a później wyjechał do Londynu, gdzie przyjaźnił się z Marksem i Engelsem. Zmarł w 1908r. w Ouarville pod Paryżem. Pochowany został na cmentarzu Père Lachaise.
Strona z 2 < Poprzednia Pierwsza