Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Ilość: 69221
Strona z 1731 < Poprzednia Następna >
Antoni Fibich
urodzony w 1835 r. w Siennicy k/Krasnegostawu, w rodzinie ziemiańskiej, syn Alojzego i Faustyny Tekli ze Skrzetuskich. Studia prawnicze i filozoficzne odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie studiował w Warszawie. Pracował też okresowo jako nauczyciel gimnazjalny w Pińczowie. Uczestniczył w pracach konspiracyjnych, należał do Dyrekcji Białych. Wziął jednak udział w powstaniu styczniowym i 6 V 1863 r. został ciężko ranny w bitwie pod Kobylanką, a po zaleczeniu ran sprawował funkcję prokuratora Trybunału Rewolucyjnego. Po upadku powstania został aresztowany przez służby carskie i osadzony w kieleckim więzieniu. W czasie przesłuchań bito go po głowie pieczątką Trybunału, pozostawiając trwałe ślady na twarzy. Więzienie opuścił po interwencjach i przy pomocy finansowej ojca. W celu uniknięcia dalszych represji przeniósł się do Galicji. Pracował kolejno jako: auskultant przy Sądzie Krajowym Wyższym w Krakowie, adiunkt Sądu Powiatowego w Radłowie i notariusz we Frysztaku k/Jasła. W 1876 r. przybył do Mielca i tu prowadził kancelarię notarialną. Włączył się także w działalność społeczną, wykazując niezwykłą aktywność w dziedzinie oświaty. Był znanym w kraju bibliofilem, gromadził wydawnictwa albumowe oraz książki prawnicze, polityczne w językach polskim i francuskim, a także beletrystykę. (Jego biogram znajduje się w Słowniku pracowników książki polskiej, wydanym w 1972 r. przez PWN.) Przy kancelarii uruchomił nieodpłatną wypożyczalnię polskich książek popularnych. Prezesował mieleckiemu Kołu Towarzystwa Szkół Ludowych, był członkiem Rady Powiatowej, Rady Miejskiej i Rady Szkolnej Okręgowej. Sporo pisał, zabierając głos na tematy związane z żywotnymi problemami polskiego społeczeństwa. Własnym nakładem wydał m.in. Odpowiedź na ankietę Wydziału Krajowego z dnia 1 sierpnia 1888 r. (1889 r.), Głos Trzeci (Tarnów, 1892 r.), Rozruchy antyżydowskie (1898) Nasze zadania w kraju i monarchii (1899 r.) oraz Oświata i Szkoła (1899 r.). Zysk ze sprzedaży drugiej z wymienionych pozycji przeznaczył na cele TSL. Zmarł 10 I 1907 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym przy ul. H. Sienkiewicza w Mielcu.
Strona z 1731 < Poprzednia Następna >