Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13494

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Julian Łepkowski

Gorzelany, ur. w 1836r. w Różopolu w Kurtandii koło Dynaburga na Polskich Inflantach. Zesłany na Sybir do Nerczyńska na 8 lat.

Seweryn Łepkowski

Lepkowski v. Łepkowski, ЛЕПКОВСКIЙ Северинъ,szlachcic (из дворян),emerytowany oficer (отставной офицер),gubernia witebska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Josif Łobanowski

ЛОБАНОВСКIЙ Iосифъ,szlachcic (дворянин),przebywał w okolicach Litoszki ? W powiecie kowieńskim (проживал в околице Литошки, Ковенского уезда),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Ludwik Łojasiewicz

(ok. 1818 - 10.02.1897 Czarna Wieś par. Kraków) - uczestnik powstania styczniowego [1], urzędnik Administracji Akcyzy Miejskiej [1] Ślub - żona Ludwika Tokarska [2] Zmarł 10.02.1897 [1] Czarna Wieś par. Kraków św. Szczpan [2], lat 79 [1], wdowiec po Ludwice Tokarskiej [2] Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w kwaterze F, rz. 11, gr. 33. [4] (Uwaga,2.2.1897 w mogile zbiorowej, kwatera XXIII pochowany inny Ludwik Łojasiewicz - lat 25). Dzieci 1__Marianna Łojasiewicz po mężu Zadrazil - ur. ok. 1864 - ślub 1887 r Kraków św. Szczepan [3] ona panna lat 23 [3] mąż Kazimierz Zadrazil [3] (jego rodzice: Julian, Joanna Bartl) [3]

ur. w Krakowie r. 1838, szewc, służył jako szereg, w oddz. Kurowskiego, Jeziorańskiego. Langiewicza, i Topora i walczył w wszystkich bitwach. Ranny był kulą w lewą nogę i kontuzyowany w głowę.

Szeregowiec, l. 30. Katolik, kawaler z guberni powiatu mińskiego. Aresztowany 24 października 1864 r. we wsi Rosy, oskarżony o "przynależność do szajki Brzóski". W siedleckim więzieniu przebywał od 31 października 1864 r., 22 stycznia 1865 r. skazany na śmierć, 28 stycznia wydano decyzję, by egzekucja odbyła się w Przywózkach.

Bronisław Łonicki

ur r. 1842 w Nagoszynie, gorzelnik. Zaoszczędzone gro siwo oddał na rzecz ojczyzny, sam zaś zaciągnął się do strzelców pod wodzą kapitana. Czarneckiego, a porucznika Longchampsa, w pole atoli nie wyruszono.

Edwar Łoniewski

Z Rudna. Naczelnik okręgu proszowskiego administracji cywilnej Powstania na ter. woj. krakowskiego (po stronie zaboru rosyjskiego).

Damazy Łopaciński

Mieszkaniec Rypina, zginął w bitwie pod Okalewem (ob. powiat rypiński) w styczniu 1863r. Z polecenia pułkownika Rediczkina, polegli zostali pochowani w zbiorowej mogile na cmenatzu w Skrwilnie przez miejscowego proboszcza Ks. Żołnowskiego.

Jakób Łopaciński

został zesłany do Penzy.

Wacław Łopaciński

został zesłany do Niżnego Nowogrodu.

Andrzej Łopacki

Urodzony w 1837 roku. Walczył pod Michałowicami, Staszowem, Grabowem i wielu in. W powstaniu styczniowym był w randze majora i dowodził partią. Zmarł w 1909 roku.

Andrzej Łopacki

ur. w Porembie r. 1838, służył jako major, naczelnik oddziału. Walczył w kilku bitwach, ranny pod Stefankowem. Po powst. dyrektor kasy oszczędności. ? 28-1 Łopatyński Hipolit, nr. r. 1812. żołnierz z r. 1881 w korpusie Dwernickiego, partyzant r. 1833/84, umarł w Stanisławowie r. 1890.

Andrzej Łopacki

Mjr Andrzej Lubicz Łopacki, w powstaniu styczniowym w 1863 r. dowodził swoim oddziałem. Droga oddziału Łopackiego wiodła przez Baranów, Michniów, lasy wąchockie - aż do Wierzbnika. Andrzej Łopacki został ranny 22 kwietnia 1863 r. w bitwie pod Stefankowem. Później osiadł w Bochni, gdzie pełnił różne funkcje urzędnicze, m.in. był dyrektorem Powiatowej Kasy Oszczędności. Mieszkał przy Górnym Rynku (dzisiaj ul. Bernardyńska). Zmarł 15 XI 1902 r. i został pochowany na bocheńskim cmentarzu komunalnym.

Andrzej Łopacki

(Jędrzej), mjr, dca oddziału w Sandomierskiem

Andrzej herbu Lubicz Łopacki

( ok. 1830 - 1902 Bochnia) - weteran Powstania Styczniowego [1] "właściciel dóbr, dyrektor powiatowej Kasy Oszczędności, major wojsk polskich i dowódca oddziału powstańczego w r. 1863 zmarł w Bochni w 72 roku życia" [1] Urodzony: - wg [Kozłowski E., (oprac) Zapomniane Wspomnienia...] - 1838 r Poremba - wg [Białynia-Chołodecki J., Pamiętnik powstania styczniowego...] - 1838 r. Poremba - wg [Maliszewski Jerzy, Powstanie Styczniowe, Notatki biograficzne uczestników..., Warszawa, 1932] - 1837 r Wg ksiąg metrykalnych - jest akt ur 1832 r Poremba Spytkowska - Andrzej Walerian Łopacki , syn Jana Łopackiego i Agnieszki Gostkowskiej [3] Wg [Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24] jego żona to Aniela. Jest akt ślubu 1896 r Bochnia akt nr 25 - on: Andrzej Łopacki , syn Jana Łopackiego i Agnieszki Grotkowskiej; ona: Aniela Smidowicz córka Ignacego Smidowicza i Konstancji Nawrowskiej. [4] Pochowany w Bochni, grób nadal (2023 r) istnieje. [2]

w styczniu 1864 r. skierowany z Krakowa do oddziału

Ignacy Łopatowski

ppro. (1847) Kraków

Hipolit Łopatyński

h. Łopot, ur. 1812, zm. 1890, powstaniec styczniowy, uczestnik spisków przeciw zaborcy, powstaniec styczniowy, poch. Stanisławów

Aleksander Łopuszyński

Łopuszański (ok. 1833-?), Pochodził z gub. wołyńskiej. Za udział w powstaniu sądzony w Kijowie, został skazany na 6 lat ciężkich robót w zakładach.

pisarz w Tykocinie, pracował w organizacyk

Michał Łosiewicz

Został skazany na ciężkie roboty do Wschodniej Syberii. Przybył do Irkucka w styczniu 1865 r. skąd wyprawiono go na katorgę do okr. nerczyńskiego.

Aleksander Mikołaj Łoszewski

Urodził się koło 1838 roku. Po powstaniu sekretarz hipoteczny sądu okręgowego w Siedlcach. Zmarł tamże 25.02.1901 roku w wieku 63 lat. Pochowany został na Powązkach.

Andrzej Łowicki

Urodzony w 1838 roku w Zborowie ziemi Kaliskiej. Walczył pod rozkazami Parczewskiego i Jezierskiego. Brał udział w bitwie pod Walewicami. Aresztowany w Zborowie i wywieziony do Konina.

Konstanty Łozicki

weteran powstania styczniowego, pochowany na cmentarzu w m. Niesułków (obecnie woj, łódzkie) - jego grób jest wpisany do Ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość Polski, prowadzonej przez Instytut Pamięci Narodowej. [1]

Edmund Łoziński

Lat 26, dowodził plutonem w oddziale Ciechońskiego, mianowany na porucznika, "dobry"

Edmund Łoziński

(1837—1904), uczestnik powst. wołyńskiego 1863 r., dca plutonu w 2. Pułku Jazdy Ruskiej. Później właśc. dóbr i kolekcjoner

Edmund Łoziński

Edmund Łoziński urodził się w 1837r. na Wołyniu a zmarł w 28.12.1904 r. we Lwowie. Były powstaniec styczniowy przebył długą drogę zanim osiadł w Galicji. Dwór w Potoku to jedna z jego posiadłości zakupiona w 1879 r. Dzisiaj to piękne miejsce, które otaczają potężne drzewa kasztany akacje i inne, jedyne w swoim rodzaju. Teren roponośny dał mu sporą fortunę dlatego mógł pozwolić sobie na działalność charytatywną i wspierać zdolnych ludzi. W trosce o oświatę ludu dał grunt pod budowę Szkoły Podstawowej w Potoku, która została nazwana jego imieniem. W listopadzie 2013 r. szkoła otrzymała tablicę upamiętniającą swojego darczyńcę a jedna z jego potomkiń Barbara Łozińska – Babik osobiście przywiozła akt własności oraz popiersie z brązu swojego ojca, które zawisło w holu szkoły.

Edmund Łoziński

Edmund Karol Łoziński

h. Lubicz, ur. r. 1837 w Hubinie. Pobierał nauki w Żytomierzu i Kijowie, później w Paryżu... gdzie zżył się z ówczesnym ruchem rewolucyjnym, na którego czele stanął Mierosławski. Powróciwszy do kraju, zabrał się gorąco do pracy razem z Stefanem Bobrowskim i Zygmuntem Padlewskim. Po wybuchu powstania, zebrał oddział i przyłączył się z nim pod komendę Różyckiego. Po przejściu Różyckiego do Galicji, przez kilka jeszcze tygodni walczył z małemi oddziałami moskali, później przeszedł granicę w Tarnopolu, dostał się do więzienia we Lwowie, gdzie ciężko przechorował. Po powstaniu właściciel posiadłości i kapitalista.

Edmund Karol Łoziński

h. Lubicz, ur 1837, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: besarabska, miejsce zsyłki: penzeńska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Piotr Łoziński

ppro. (1842) Warszawa

żona Augusta hr., pracowała gorliwie w lwowskiej organizacji, niosąc pomoc i opiekę partyzantom. Stanowisko i stosrnki pozwalały jej działać wiele dobrego dla sprawy i jej obrońców.

[herb=Dąbrowa]Adam Julian Łoś, h. {{Dąbrowa}}, hrabia, ur. 7.3.1824 Kraków[1], zm. 1.12.1892 Dębniki[3][9]. Syn Feliksa Ignacego Marcelego - Powstańca Listopadowego i Olimpii Barbary Joanny Siemońskiej.[1][5][12] Posiadał część Bobina oraz wieś Czajęczyce, w pow. proszowskim i nieruchomości w Krakowie i Dębnikach, od stryja Franciszka Łosia przejął Jurów w pow. hrubieszowskim. [5] W czasie Powstania Styczniowego współpracował z administracją cywilną - był przez pewien czas naczelnikiem okręgu skalbmierskiego (po Slaskim a przed Wrotnowskim).[11] Pozostawił po sobie kilka opowiadań i noweli. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kw. I, grób Szafrańskiego[7][10]. Grób prawd. nie zachował się. Żona: Euzebia Franciszka Marianna Kirchmayer (ślub 3.2.1856 Kraków[2])[12] Dzieci: * Wincenty Antoni, ur. 1857 Kraków, literat nowelista[1][6][9] * Maria, ur. 1859, mąż. Stanisław Hagen-Schwerin, literatka nowelistka[6][9] * Irena, ur. 7.10.1861 (chrzest 1903 Dębniki)[2] * Witold Feliks, ur. 1863 Kraków[1]

Własność: Czajęczyce. Naczelnik (po Slaskim) okręgu skalbmierskiego administracji cywilnej Powstania na ter. woj. krakowskiego (po stronie zaboru rosyjskiego).

Hrabia August Łoś, h. Dąbrowa. Ur. 3.12.1829 Lwów, zm. 29.12.1902 Lwów. Syn Zygmunta i Anny Woronieckiej. Adiutant któregoś z dowódców Powstania Styczniowego (wg tablicy w Czyszkach gen. Bema - błąd). Współpracował z Komitetem Lwowskim ks. Adama Sapiehy. Organizator dostaw broni i amunicji w szczególności dla Apolinarego Kurowskiego i Dionizego Czachowskiego. Walczył w oddziale Andrzeja Łopackiego. Po udziale czynnym dalej wspierał powstanie, zaopatrując szpitale i lazarety - w szczególności lazaret w Narolu sformowany przez jego kuzynkę Marię Łoś. W Powstanie niezwykle gorliwie angażowała się też jego żona. Poseł na Sejm, członek Rady Państwa, Prezes Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Żona: Dzieci: August (1856), Maria (1858), Emilia (1860), Justyn (1873)

h. Dąbrowa, hr., ur. l845, zm. 1885, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Powstaniec z oddziału Leszka Wiśniewskiego w lipcu 1863, dwukrotnie ranny był prowadzony przez Józefa Rulikowskiego, który również został trafiony w nogę. Polecił Łosiowi uciekać, a gdy dopadli do niego Moskale z bagnetami dał dwa strzały a trzecim odebrał sobie życie. Emil zdoła dowlec się do granicy.

hr.: walczył w oddz Wiśniewskiego na Wołyniu pod Korytnicą. Ranny, przeprawił się przez granicę w Łuczycach. Po powst. ziemianin.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >