Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13492
Strona z 338 < Poprzednia Następna >
Abram Dawid
vel Adolf Kantorowicz (1835–1912), lekarz-felczer, powstaniec styczniowy, zesłaniec. Kantorowicz urodził się 3 III 1835 r. w Wieluniu jako Abram Dawid, syn Teofila (Tobiasza) Kantorowicza i Prywy z Dawidowiczów. Był stałym mieszkańcem miasta Wielunia. Miał starszego, „przybranego” brata, Anastazego (Natana) Kantorowicza, doktora nauk medycznych, lekarza wolno praktykującego w Tomaszowie Mazowieckim w latach 1851–1865. Otrzymał staranne wykształcenie domowe i podobnie jak brat studiował medycynę w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie. A. Kantorowicz dwukrotnie przybywał do Tomaszowa Mazowieckiego z pomocą bratu, który w 1852 r. (po śmierci dra Franciszka Antoniego Stryckiego) i ponownie w 1853 roku (po nagłym opuszczeniu miasta przez dra Joszuę Sternschussa) obejmował w zastępstwie obowiązki lekarza miejskiego w Tomaszowie Mazowieckiego. Po raz pierwszy Kantorowicz przybył 5 XII 1852 r. na rok czasu, wyjechał zaś 23 VI 1853 r. do Wielunia. Po raz drugi przybył w grudniu 1853 r. i został zameldowany na rok czasu. W trakcie pobytu w Tomaszowie mieszkał „u brata lekarza” w budynku murowanym położonym przy pl. Św. Józefa (obecnie pl. Tadeusza Kościuszki)27. Prawdopodobnie pod okiem brata 17-letni Adolf (Abram Dawid) Kantorowicz przygotowywał się do przyszłych studiów medycznych. W warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej A. Kantorowicz uzyskał papiery uprawniające do wykonywania zawodu felczera. Prawdopodobnie w trakcie studiów przystąpił do powstałego w Akademii kółka konspiracyjnego. A. Kantorowicz brał udział w powstaniu styczniowym (wg ustaleń sądu rosyjskiego, „Принимал участие в мятеже”). Szczegóły jego działalności konspiracyjnej nie są znane. Wiadomo jedynie, że przy aresztowaniu posługiwał się fałszywym paszportem wystawionym na inne nazwisko. Zarzucono mu, że niósł pomoc medyczną rannym „buntownikom”. Wyrokiem Audytoriatu Polowego z dnia 14/26 XII 1863 r. Adolf (vel Alfred) Kantorowicz za udział w powstaniu został zesłany na Syberię Wschodnią na osiedlenie i pozbawiony wszelkich praw stanu. Namiestnik Królestwa Polskiego zatwierdził wyrok 29 I/10 II 1864 r. Źródła archiwalne podają szereg informacji o podróży Kantorowicza, felczera, na Syberię. 29 I/10 II 1864 r. wyruszył na zesłanie. 21 II/5 III dotarł pocztą do Tobolska. Stamtąd 28 II/12 III 1864 r. podążył do guberni jenisejskiej. Drogę z Tobolska odbywał w jednej partii z Henrykiem Wiercieńskim (1843–1923), który doskonale opisał warunki pieszej wędrówki zesłańców do Wschodniej Syberii. Żołnierze konwojujący bili i torturowali więźniów na etapach. W kwietniu 1864 r. podczas postoju we wsi Kopiowa (123 wiorsty za Tarą) pijani żołnierze etapowi ciężko pobili Kantorowicza. ski wspomina, że: „jeden z towarzyszów naszych, niejaki Kantorowicz (mojżeszowego wyznania, felczer z zawodu), wciągnięty w jakąś sprzeczkę został przez żołnierzy etapowych dobrze już pijanych, srodze poturbowany". W 1865 r. Kantorowicz pracował jako lekarz w gminie tasiejewskiej okręgu kańskiego guberni jenisejskiej. W marcu 1868 r. podczas podróży służbowej z Jenisejska do Kopalni Iwanowskiej zgubił dokument wydany na jego nazwisko przez kańskiego naczelnika ziemskiego, co znalazło odzwierciedlenie w prasie lokalnej. 27 I/8 II 1870 r. szef żandarmerii wydał zezwolenie (nr 290) na jego powrót do Królestwa Polskiego. 3/17 V 1871 r. został uwolniony spod nadzoru miejscowej policji, a 21 IX/3 X 1871 r. opuścił miejsce zsyłki, udając się w drogę powrotną do Polski. W listopadzie 1871 r. dotarł do miejsca przeznaczenia (Wielunia), gdzie został ponownie oddany pod nadzór policyjny. Nie zdobyłem informacji o jego życiu i działalności po powrocie z zesłania33. Prawdopodobnie wykonywał zawód felczera (lekarza) w rodzinnym Wieluniu. Adolf (Abram Dawid) Kantorowicz zmarł 15/28 X 1912 r. o godz. 2 w nocy w Wieluniu w wieku lat 77.
Andrzej Delert
( 24.11.1830 - 10.11.1890 Rawa Mazowiecka) - Powstaniec Styczniowy, ksiądz, proboszcz parafii Bąków. [1] "Bity knutami i skazany na 20 lat na Sybir. Powrócił znękany, schorowany i osiwiały starzec. Zmarł w Łagiewnikach koło Łodzi. [1] Uwaga! W Kurierze Lwowskim podano błędne miejsce zgonu - ks. Andrej Delert zmarł w Rawie Mazowieckiej, 10.11.1890 r [2] Pochowany w Rawie Mazowieckiej - jego grób nadal (2021 r) istnieje. [14] Urodził się 24.11.1830 r w Rawie Mazowieckiej. [3] Rodzice: 1. Jan Delert [2], [3], Dzierżawca Dochodów Ko....... lat 35 [3] , rolnik zamieszkały w Rawie [13] - ur. ok. 1796 Gołańcz w Księstwie Poznańskim [13] - zm. 03.05.1881 Rawa Mazowiecka, wdowiec lat 87 po Dorocie Schumacher [12], drugi ślub na Mazowszu 1838 Błonie [13] 2. Balbina Niwińska [2] lat 38 [3] (ur ok. 1794 - zm. 1837 Rawa Mazowiecka lat 47 akt nr 205 [6], [7]) córka Szymona Niwińskiego [6], [7] i Teresy [6], [7] Garbowskiej [8], Dziedzicowa dóbr Jarosz [6] .Jej zgon zgłosił Andrzej Delert (obywatel miasta Zgierza lat 36) - ślub - 1820 Skoszewy m. Jaroszki, on lat 24 obywatel miasta Rawa, wdowiec po Salomei Urszuli Bardzińskiej, ona panna lat 26, zamieszkała z matką w m. Jaroszki par. Skoszewy, dziedziczka części Jaroszek [8] Dziadkowie: 1.1. Michał Delert [8] fabrykant w m. Gołańcz w Księstwie Poznańskim [13] zm. przed 1838 [13] 1.2. Marianna Lewandowska po mężu Delert [8] zm. 1839 Rawa Mazowiecka akt nr 153, wdowa lat 77 2.1. Szymon Niwiński vel Niwieński [8] vel Liwiński [9] 2.2. Teresa [8], [9], [10] Franciszka [10] Garbowska [8], [9], [10] po mężu Niwińska vel Niwieńska [8] ur 1755 Kamień parafia Głowno [10] Jej rodzeństwo to Agnieszka Garbowska (ur 1750 Kamień Mniszewski par. Głowno akt 2 [11]) , Marcjanna Ewa Garbowska (ur 1750 Kamień Mniszewski par. Głowno akt nr 2 [11]) - ślub 1776 r Głowno , m. Jaroszki parafia Skoszewy i m. Kamień. Pradziadkowie: 1.1.1. ........ Delert 1.1.2. ..................... po mężu Delert 1.2.1. ........................ Lewandowski 1.2.2. ........................ po mężu Lewandowska 2.1.1. .............................. Niwiński vel Niwieński [8] vel Liwiński [9] 2.1.2. .................................. po mężu Niwińska vel Niwieńska [8] vel Liwińska [9] 2.2.1. .Jakób Garbowski [10], [11] ur przed 1730 2.2.2. Franciszka [10], [11] Głowińska [11] po mężu Garbowska [10], [11] - ślub przed 1750 Rodzeństwo: 1/ Jan Tomasze Delert (ur 13.12.1821 Rawa Mazowiecka [4], [5] - m. 1823 Rawa Mazowiecka [6], [7]) 2/ Ludwika Delert 1-vo Malewska (ur 15.04.1823 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm) - ślub 1846 Rawa Mazowiecka akt nr 15, mąż: Feliks Malewski 3/ Józef Kazimierz Delert (ur 03.03.1824 Rawa Mazowiecka [4], [5]) 4/ Józefa Katarzyna Delert (ur 20.04.1826 Rawa Mazowiecka [4], [5]) 5/ Rafał Franciszek Delert (ur 06.10.1827 Rawa Mazowiecka [4], [5]) 6/ Adam Józef Delert (ur 24.12.1829 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm. 1832 [7]) 7/ Marianna Delert (ur 01.02.1832 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm. 1832 Rawa Mazowiecka [7]) 8/ Czesław Jan Delert (ur 01.03.1834 Rawa Mazowiecka [4], [5]) 9/ Teresa Franciszka Delert (ur 01.03..1834 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm. 1834 Rawa Mazowiecka [7]) 10/ Roman Delert (ur 04.04.1836 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm. 1836 Rawa Mazowiecka[6], [7]) 11/ Filipina Delert (ur 05.01.1837 Rawa Mazowiecka [4], [5] - zm) - ślub 1858 Rawa Mazowiecka akt nr 37, mąż Albin Juliusz Schrajer
Strona z 338 < Poprzednia Następna >