Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42978

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Wieku lat 21, należał do organizacyi narodowej i wysłany został w Województwo Kaliskie i Sandomierskie w Maju 1863 r. dla uregulowania kommunikacyi i zaprowadzenia poczt narodowych. Po załatwieniu tej czynności w Kaliskiem przybył w Sandomierskie, gdzie przez fatalną pomyłkę skutkiem przesadzonej gorliwości władz narodowych, przez też władze powiatu Opatowskiego w okolicach góry Święto-Krzyzkiej powieszony został. Wypadek ten wywarł wielkie oburzenie w kraju, domagano się dla pamięci i czci zmarłego, ogłoszenia całego wypadku, czego jednak nie dopełniono, jedynie z powodu ówczesnego położenia. Byłto patryota szczery, poświęcony, a pracownik w organizacyi niestrudzony. Podług wiadomości prywatnych miał być bratem stryjecznym Stefana. Zwłoki jego wskazane zostały familii, i takowe następnie ze czcią należną pochowane.

S. Leona i Anny Dmochowskiej, ur. 1811. brał w r. 1863 udział, jako okręgowy pow. n.-alek. i w końcu kwietnia r. 1863 (prawie jednocześnie z rozbiciem miejscowej partji Jelskiego pod Twereczem) został uwięziony (we wsi Pelikany) i osadzony w twierdzy Dyneburskiej. Uwolniony stamtąd (lipiec 1863 r.) był wezwany na śledztwo wraz z innymi pośrednikami do Kowna, gdzie do końca grudnia był pod t. zw. wolnym aresztem. Uwolniony wrócił do Stawarel i około lat 10 znajdował się pod nadzorem. Zmarł 25 marca 1880

więziony w twierdzy dynaburskiej

Anthony Tomasz Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Antoni Bobrowski

Tomaszew, mężcz. 7 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z rodziną, kawaler.

Bazil Bobrowski

mężcz. 36 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, przy nim 3 dzieci i żona.

Bazyli Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Eugeniusz Bobrowski

Wyszedł do powstania i nie było wiadome gdzie się znajduje

Ezechiasz Ye Bobrowski

Felician Bobrowski

Tomaszew, mężcz. 26 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z rodziną, żonaty.

Klemens Bobrowski

h. Nałęcz, powstaniec styczniowy, poch. Milatyn Nowy https://ponadgranicami.org/zapomniany-polski-cmentarz-na-ukrainie/ Akt zgonu Kozłów, par. Milatyn Nowy https://archium.tsdial.archives.gov.ua/static/files/656/656752.jpg

Ludwig Bobrowski

Tomaszew, mężcz. 13 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z rodziną, kawaler.

Michaił Bobrowski

Tomaszew, mężcz. 18 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z rodziną, kawaler.

Michał Tomasz Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Roman Bobrowski

Ur. Białogon, zm. przed 1919, żona: Walentyna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: oficer, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-187

Roman Bobrowski

Wyszedł do powstania i nie było wiadome gdzie się znajduje

Roman Bobrowski

urodz. r. 1839 w Białogórze Król. polsk. praktyk, inżyn. górniczej, służył jako porucz. w oddz. Langiewicza, Cieszkowskiego, Wysockiego. Komorowskiego i Krysińskiego. Brał udział w bitwach pod Szydłowcem, Wąchockiem. S-tym Krzyżem. Staszowem, Małogoszczą, Iwaniskami. Łazami, Działoszycami, Radziwiłłowem, Poryckiem, .Janowem itd.

Ryszard Bobrowski

lat 19, z Manczowa w złoczowskiem, kucharz, z oddziału Wiszniewskiego i Komorowskiego, skazany przez sąd karny na 14 dni więzienia za udział w powstaniu, 10.12.1863

Stefan Bobrowski

(1841 - 1863) - wybitny działacz konspiracyjny lewicy czerwonych, członek Komitetu Centralnego, a po wybuchu powstania Rządu Tymczasowego. Naczelnik Warszawy; faktyczny przywódca powstania w pierwszych jego tygodniach. Z końcem marca wyjechał do Krakowa, aby zbadać kulisy ustanowienia dyktatury . Po zdemaskowaniu jednego z aktorów tej intrygi, Adama Grabowskiego, wyzwany przez tegoż na pojedynek, w którym zginął

Stefan Bobrowski

Członek komitetu emigracyjnego wybranego w końcu lipca 1862, następnie wszedł w skład Komitetu Centralno-Narodowego na którego czele stał Zygmunt PadlewskiPóźniej wiele przyczynił się do podniesienia sprawy powstania po upadku Langiewicza. Jako nadzwyczajny komisarz Centralnego Komitetu Narodowego przybył do Krakowa dla zbadania intryg stronnictwa Białych i wyrwania Dyktatora "z rąk strasznej reakcji". Zdarłwszy maskę z intrygantów wrócił do Warszawy, lecz wyzwany na pojedynek przez ks. Adama Grabowskiego padł ugodzony kulą. Śmierć jego była wielką stratą dla Powstania. Zm. 12.7.1863. Był to jeden z najdzielniejszych jego inicjatorów. Miał lat 27, był zadziwiający w zdolności, nadzwyczanej pracy i cynicznej odwagi. Urodził się na Ukrainie, gdzie rodzice jego posiadali majątek ziemski, gimnazjum ukończył w Niemirowie, a Uniwersytet w Kijowie w 1862. Przybył do Paryża gdzie wszedł do Komitetu Centralnego. Wysłany do Warszawy z chwilą wybuchu objął obowiązki Naczelnika m. Warszawy z prawem przewodniczenia w obradach Komisji.

Stefan Bobrowski

uczestnictwo w potyczkach: (krakowskie: Igołomia 4.05.1863)

Stefan Bobrowski

Stefan Bobrowski najgorętszym był stronnikiem, należał do drukowania różnych odezw, które się rozchodziły po kraju: drukowane tajemnie w Kijowie i był członkiem rządu narodowego w Warszawie. Rząd narodowy był tajemną władzą: kto ją składał nikt nie wiedział, odezwy jego były znaczące, pełne powagi, wybornie redagowane, niewidzialną, umiejętną kierowane ręką. «We francuskich gazetach były publikowane. Stefan Bobrowski tego rządu narodowego był członkiem, pełen nadziei młodzieniec, zginął w pojedynku.

Tomasz Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Tomasz Bobrowski

mężcz. 56 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z dziećmi i żenoj.

Tomasz Feliciano Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Tomasz Ludwig Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Wincenty Bobrowski

Tomaszew, mężcz. 21 lat na 1867 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany pr. bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Tarie, zesłany razem z rodziną, kawaler.

Wincenty Tomasz Bobrowski

szlachcic z województwa mińskiego.

Elżbieta c. Tomasza Bobrwska

szlachcianka obwód Mińsk.

Karolina c. Tomasza Bobrwska

szlachcianka obwód Mińsk.

Witalis Bobryński

Żołnierz Trzeciego Dywizjonu. Sekcja furgonów (zaplecze). 10.2.1863 na liście w obozie w Ojcowie.

Adolf Bobrzecki

(Bobrzycki, Bobżecki?) (1827-?) Pochodził z Wołynia. Został skazany na 6 lat ciężkich robót w zakładach i zesłany do pracy w kopalniach w Aleksandrowsku (okr. nerczyński) i Siwakowej.

Piekarz. Powstaniec, zesłany do ciężkich robót w Usolu

Antoni Bochenek

Ur. 1834, miejscowość w 1923: Smogorzewo, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-112

Ur. 1836 Libiąż-Mały, zm. przed 1919, żona: Maria, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-7

Józef Bochenek

ur. r. 1846 w Sułkowicach obok Myślenic, subjekt handl. wyszedł z oddz. Krakowieckiego. W bitwie pod Skałą ranny w prawą rękę, został w czasie przejazdu • do Krakowa aresztowany i internowany.

Mieczysław Bochenek

zamieszkały w Krakowie, w Rynku l.49, przeprowadzono rewizję i aresztowano 4 młodych ludzi, (brak opisu konsekwencji rewizji??)

rewizor komory celnej, z Chwałowic, oddał swoje mieszkanie na czasowy pobyt rannych powstańców, wspierał ich mimo skromnych środków

Franciszek Bocheński

Pozn. 31/V. W Czuszowie, p. miechow. + w tych dn. Franc. Bocheński, s. Tad., oficera w. p. i Marii z Lubowidzkich. Po powrocie z zesłania, które miało miejsce w 1863, zaślub. w 1868 Antoninę Jełowicką. Spokrewniony w Księstwie z Stanisławową z Bocheń. Chłapowską w Przylepkach (nr 123)

Franciszek Bocheński

Izydor Franciszek Bocheński (Bochyński), herbu Rawicz. Ur. 5.4.1823 Szaniec, k. Buska Zdroju, zm. 13.5.1897 Czuszów. Syn Tadeusza, kapitana wojsk napoleońskich, skutecznego przemysłowca i jego pierwszej żony Marianny Katarzyny Lubowidzkiej. Brat i przyrodni brat Kształcił się na Śląsku w Gnadenfeld i Nysie, następnie w Kielcach. Ukończył kursy prawne w Warszawie gdzie przyjaźnił się z późniejszym arcybiskupem Popielem. Wyjechał do Włoch, gdzie kilka lat poświęcał się studiom malarskim. Po śmierci ojca, przyjechał do kraju i objął zarząd dóbr i świetnie prosperującej fabryki w Rudzie Malenieckiej. Bał czynnym członkiem Towarzystwa Rolniczego. Stronnik Białych, brał udział w zjazdach urządzanych przez Andrzeja Zamoyskiego w Klemensowie, lecz pozostawał wobec niego obojętny. [11 ]Nastawiony niechętnie do powstania wspomagał jednak powstańców materialnie. Później objął nawet stanowisko naczelnika powiatu opoczyńskiego (podczas gdy zastępcą był jego brat Józef). W fabrykach malenieckich produkowano uzbrojenie powstańcze. Majątek wspiera też tworzenie oddziału w pobliskiej Ormanisze. Wg opowieści rodzinnych został zaaresztowany z powodu odnalezienia składu amunicji, lub za przygotowanie wystawnego przyjęcia dla kadry powstańczej.[11] Po powstaniu zesłany na 4 lata do Kiereńska nad Leną, w guberni penzeńskiej na Syberii. Wrócił na mocy ułaskawienia w 1867. Rok później ożenił się z 22 lat młodszą Antoniną. Wkrótce zamienił Rudę Maleniecką na dobra rodziny szwagra Czuszów - dokupując Nadzów, Bolów i Czuszówek - łącznie obejmujące 3000 morgów dobrych czarnoziemów, jednak z trudny wiecznie tonącym w błotach dojazdem.[9] Zamieszkał w Czuszowie. Pełnił też funkcję Sędziego gminnego w Słomnikach. Gospodarstwem domowym i wychowaniem kierowała jego żona, mająca bardzo surowe obyczaje, wręcz skromność.[11] Został pochowany w kościele w Pałecznicy. Ożeniony (11.7.1868 Warszawa) z Antoniną Anną Bożeniec Jełowicką (zm. 1882), miał 5 dzieci: - Adolf Józef (1870) - imię nadane na cześć powieści Beniamina Constanta. - Józefa Rozalia Maria (1872) - Wacław (1874 Czuszów) - Leon Sylwan (1878) - Paulina (1882 Czuszów, chrzest 1885) Jego wnukiem był m.in. Józef Maria Bocheński, dominikanin, filozof.

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >