Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 69068
Strona z 1727 < Poprzednia Następna >
Atanazy Benoe
Atanazy Benoe h. {{Taczała}}. Ur. 5.3.1827 Niegowić, zm. 9.3.1894. Syn Konstantego (powstańca 1831, wnuk miecznika podolskiego) i Florentyny Ciepielowskiej. Pochodził z rodziny francuskiej, która w XVII wieku przybyła do Polski. W wieku 1 roku przeżył tragiczny wypadek, po którym rodzice wystawili dziękczynną figurę Jana Nepomucena. Brał czynny udział w konspiracjach poprzedzających rok 1846. Wyruszył na pole bitwy pod Gdowem, lecz wraz z oddziałem zatrzymany przez chłopów pod Liplasem. Osadzony w więzieniu i zwolniony po kilku miesiącach w wyniku amnestii. W sejmie piastował mandat poselski w latach 1861–1863. Właściciel dóbr w Niegowici, Marszowicach, Klęczanach i Dąbrowie. Członek zarządu Towarzystwa Rolniczego. W czasie Powstania Styczniowego zaangażowany w działalność polityczną, członek organizacji "Białych". Od lipca 1863 członek Rady Prowincjonalnej Galicji Zachodniej, kierujący wydziałem Administracji Wewnętrznej, mając swojego zastępce w osobie . 31.8.1863 w Krakowie zaaresztowany[15] przez Sąd Wojenny i sądzony pod zarzutem zdrady głównej. W sierpniu 1864 uwolniony z braku dowodów. [5] W 1865 został wybrany do Sejmu Krajowego. 1869-1882 członek Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego - wiceprezes oddziału w Wieliczce. Zapalony hodowca koni i {{makinion}}, działający aktywnie w Komisji Krajowej dla podniesienia chowu koni i w Komitecie dla spraw chowu koni w Namiestnictwie Galicyjskim. Wchodził w skład rad powiatowych Wieliczki i Bochni. Członek Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń, biegły sądowy w sprawach dóbr tabularnych Sądu Krajowego w Krakowie. W 1885 został wybrany do Rady Państwa. Prezes Koła Polskiego w Wiedniu, należał do grupy posłów konserwatywnych "Stańczyków". Był fundatorem i inicjatorem wielu miejsc pamięci - m.in. kopca i pomnika Racheli opłakującej synów na cmentarzu w Gdowie (pamięci 154 powstańców 1846 zabitych w bitwie pod Gdowem), oraz pomnika Jan Henryka Dąbrowskiego w Pierzchowcu. "‎" [Mowa w-ce Prezydenta dr Kathreina 13.3.1894 na posiedzeniu Izby Poselskiej Rady Państwa][11] Jest pochowany w Niegowici, w krypcie pod obecnym dziedzińcem kościoła w Niegowici. Był ostatnim męskim potomkiem swojego rodu. Na jego pogrzebie, prowadzony przez kard. Dunajewskiego, została złamana tarcza herbowa. Żonaty z Justyną bar. Borowską h. Jastrzębiec. Bezdzietni.
Strona z 1727 < Poprzednia Następna >