Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 1837 Radomskie, miejscowość w 1923: Wieś, gm. i pow. Lisko, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-53

Wiktor Kossakowski (Kościński). Ur. 1841 Choszcza, pow. radomski, zm. 22.3.1927 Lesko. Rotmistrz huzarów powstańczych w 1863. Po powstaniu pod przybranym nazwiskiem Kościński schronił się w Galicji. Tu poznał Marię Skarbek Borowską, córkę właścicieli dóbr Żardenka w sanockim. Para pobrała się 29.1.1896 w Rozwadowie (Wiktor został zapisany tu w akcie małżeństwa pod oboma nazwiskami). W Żardence mieszkali do 1908. W tym roku zmarła żona i dopiero wówczas majątek stał się jego własnością. Wiktor sprzedał dobra przenosząc się do Leska. Wiktor Kossakowski był jednym z założycie Sokoła w Lesku. Pochowany w Lesku - uroczysty pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną.

aresztowany w Krakowie w grudniu 1863 r.

uczestnik powst. został ogłoszony błędnie za poległego na polu bitwy.

gmina/wieś Kossaki Ćwikły Krajewo, przestępstwo: był w bandzie Grzymały, data zarządzenia: 14.03.1864

Feliksow, mężcz. 41 lat, ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, dowieriennyj, rodziny nie posiadał, kawaler

szlachcic kowieńskiej prowincji, syn Feliksa

duchowny, zesłany na osiedlenie na Syberii w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

ksiądz Тielszewskogo uiezda, iz właściciel ziemski kowieńskiej guberni.

pracowała w organizacji we Lwowie.

Ranny powstaniec, który 11 lutego 1863 przebywał w szpitalu górniczym w Wąchocku

Ur. 18.06.1849r., Praga. Urzędnik magistratu, zamieszkały w Pradze, żonaty, katolik, ojciec 4 dzieci. Przed powstaniem był studentem szkół realnych, natomiast w czasie powstania był w oddziale strzelców i pod nazwiskiem Masakowski i „Mali Czeszek”. Pod Langiewiczem walczył w Ojcowie, na Św. Krzyżu i pod Pieskową Skałą. Pod Denisiewiczem walczył pod Szycami, pod Mierosławskim walczył pod Igołomią, pod Wysockim walczył w Radziwiłłowie, pod Teterą pod Igołomią. Był ranny w rękę i ramię pod Igołomią. Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa Wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał w Pradze 02.11.1896r.

mężcz. 30 lat na 1868 r., szlachcic , warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Mariińskie, rodziny nie posiadał

(Kasiłowski, Kossimowski) s. Antoniego, wikary, nastoiatiel Pokalnianskoj rzymsko-katolickiego kościoła.

Syn Ignacego i Ludmiłły z Uhrynów, urodził się dnia 14 sierpnia 1837 roku w majętności rodziców, zwanej Użminie a położonej w Telszewskim powiecie, na Żmudzi. Po skończeniu nauk w gimnazyum kowieńskiem, wstąpił do wojska rosyjskiego i w kilka miesięcy został oficerem; w 1863 r. przeszedł do szeregów powstańczych i walczył pod dowództwem mężnego pułkownika Dłuskiego-Jabłonowskiego, który o nim powtarzał, że w doborowym jego oddziale był jednym z najwaleczniejszych. - Dostawszy się do Francyi, udał się ztamtąd do Ameryki do Buenos-Ayres i wstąpił do wojska rzeczypospolitej Argentyńskiej i Uraguaj; odwagą i przytomnością swoją zwrócił na siebie uwagę głównodowodzącego, jenerała Medina. Ciężko ranny, przy zdobyciu silnie obwarowanej pozycyi, dostał w 1869 r. dymisyą z pensyą 300 piastrów rocznie i mianowany został naczelnikiem magazynów wojennej marynarki. Ale służba biórowa nie odpowiadała burzliwej i nieco awanturniczej jego naturze; znudzony nią, wszedł znowu do szeregów jako dowódzca szwadronu; na czele jego stłumił jednę z tych rewolucyj, które w tym wulkanicznym kraju przyodycznie prawie wybuchają. Wysłany jako instruktor pułku do niezdrowej części kraju, uczuł prędko zgubny wpływ klimatu i w marcu 1874 r. przybył do Montevideo prosić o dymisyą, z zamiarem wrócenia do Europy. Żądał likwidacyi swojej dożywotniej pensy i; daremnie na nią cze kał przez pół roku i zniecierpliwiony, spotkawszy w kawiarni urzędnika ministeryum powiedział, że jeżeli za dwa tygodnie nie odbierze należności, pierwszym statkiem ruszy do Europy, mając zaoszczędzonych kilka tysięcy piastrów. — „Niebezpiecznie nosić taką summę przy sobie 11 powiedział ktoś z obecnych. — „Bezpieczniej niż mieć ją w waszych bankach 11 odrzekł Kossiłowski — ale w kilka dni potem (było to w październiku 1874 r.), opadnięty przez siedmiu zbójców, których nieostrożnie powiedziane słowo uwiadomiło o mianych przez niego w kieszeni pieniądzach, obdarty i pokaleczony nożami, zaledwo do poblizkiego domu zdoławszy się przy czołgać, skonał, wymieniwszy jednego tylko ze swoich zabójców. — Pochowany w Montevideo, na tamecznym cmentarzu.

mężcz. szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, przebywał w tobolskiej guberni

szlachcic

szlachcic kowieńskiej prowincji

mężcz. ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany pr. bez pozbawienia praw pr. na zamieszkanie, przebywał w Kurganie, w 1868 r. wyjechał w Woronieżskuju gub., zesłany razem z bratom

udział w potyczkach: płockie: Osówka 14.10.1863 r

szlachcic Wilno województwo

Ur. 1844 Sierakowo, zm. przed 1919, żona: Helena, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-54

ur. we Lwowie, r. 1833, dzierżawca, służył jako rotmistrz I-go szwadronu, w nieczynnym oddz. podolskim, hr. Artura Gołuchowskiego.

Ur. 1833r., Lwów. Rolnik, dzierżawca, zamieszkały w Kutysce p. Niżniów, wdowiec, 4 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był dzierżawcą, natomiast w czasie powstania rotmistrzem I szwadronu. Był w oddziale Gołuchowskiego. Deklarację podpisał 25.07.1889r.

Lat 32, kapitan, dowódca 1 szwadronu 1 Pułku Jazdy, Wojska Ziem Ruskich. Wszedł w służbę do korpusu jen. Bema w Siedmiogrodzie, w r 1849. W tymże roku postąpił na podpor. i por. a w d 1863 mianowany kpt. przez jen. Gołuchowskiego. "na urlopie".

(ur. ok. 1832), kpt., dca 1. szwadronu w 1. Pułku Jazdy Ruskiej

mydlarz z Kaliskiego, złożony ciężką na zapalenie płuc chorobą, w której bezprzestannie marzył o „wojaczce," gdy zaledwie przychodzącemu nieco do zdrowia otaczający doradzili zaniechać tej myśli przynajmniej do czasu dopóki zupełnie do sił nie przyjdzie, zerwał się nagle z łóżka a wołając: „hańba umierać w łóżku, kiedy bracia nasi krew za Ojczyznę przelewają l" ubrawszy się uciekł i znikł goniącym go bez śladu. W drodze spotkał kozaków, przed którymi chroniąc się do lasu lekko postrzelony w rękę, poczem spotrzegłszy włościanina jadą cego z targu zabrał się z nim do wsi, a ztąd po opatrzeniu lekkiej rany odwieziony do oddziału Parczewskiego, poległ od kuli w bitwie pod Rudnikami dnia 22 Kwietnia 1863 roku, licząc lat 31. Był on współ właścicielem posesyi we Lwowie, lecz idąc do powstania całe mienie swoje zapisał bratu Władysławowi, również biorącemu czynny udział w powstaniu, ciężko rannemu w jednej bitwie, który jednak zdołał się wyleczyć po 12 miesiącach.

udział w potyczkach: lubelskie: Stary Zamość 13.01.1863, Suche Lipie 14.01.1864

informacja taka sama jak rekord nr 24735

ur. ok. 1843. zesłaniec. W 1914 przebywał we wsi Noj, gub Jenisiejska

Weteran z 1863 r, wygnaniec, przebywający na Syberii, mający 71 lat, pragnie wrócić do kraju, aby w ojczystej ziemi pozostać na zawsze, czuje się na siłach, żeby podjąć się jakiegoś zajęcia.

zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Wilkowszczyzna , pow. horecki został przymusowo sprzedany

uczestnik powstania, porucznik w stanie spoczynku, mieszkaniec powiatu radomyskiego, wieś Walni.

Zm. przed 1919, żona: Helena, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-248

ur. w Kielcach, r. 1840, krawiec, służył jako szereg, pod Langiewiczem i Krukowieckim. Poj many przez władze austr., więziony przez 4 miesiące, udał się po uwolnieniu do Erancji.

(Kosowski), krawiec. Zamieszkały we Lwowie ul. Bogusławskiego 4. Urodzony w 1840 r. w Kielcach, wyznania rzymskokatolickiego, żonaty, ojciec 2 dzieci. Przed powstaniem pracował jako krawiec. W powstaniu walczył jako szeregowiec. „W oddziale Langiewicza brał udział w bitwie w lasach grochowickich. Po rozbiciu oddziału Langiewicza służył pod pułkownikiem Krukowieckim aż do rozbicia oddziału a nazwy miejscowości, gdzie to nastąpiło, nie pamięta. Przez straże austriackie pojmany był więziony przez 3 miesięcy a następnie udał się do Francyi. Załącza zaświadczenie, że był emigrantem we Francyi. Powołuje się na Chalera (właściciel hotelu Saskiego w Krakowie i dóbr ziemskich w Królestwie), na p. Zielonkę. Zobowiązał się do wpisowego 1 florena i składki rocznej w wysokości 3 florenów. Oświadczenie podpisał we Lwowie 10 maja 1888r. Przyjęty na członka czynnego 23 czerwca 1888r.

zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Strokroć , pow. nowogrodzki został przymusowo sprzedany

mieszczanin obwodu mińskiego