Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13492

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Obywatel ziemski, urodzony w majątku Zabieliszki w 1834r. Brał czynny udział w organizacji w powiecie kowieńskim. Więziony przez 10 miesięcy w Kownie w byłym klasztorze Karmelitów. Przebywał wraz z żoną Jadwigą 4 lata na wygnaniu w Kugurze Permskiej.

Jadwiga Gieysztor

Z Szuksztów, wraz z mężem Emilem brała czynny udział w organizacji w powiecie kowieńskim. Zesłana na 4 lata do Kugury Permskiej.

Stefan Gieysztor

Herbu własnego. Ur. 1800, zm. 1. 1871 Preny, syn Jakuba i Anny Gąseckiej. Żona Józefa Oskierko, h. Murdelio. Sędzia graniczny gub. wileńskiej. Posiadał majątek Zabieliszki i in. w gub. kowieńskiej niedaleko Kiejdan. Miał 5 synów - z których 4 byli aktywni w powstaniu, dwóch poległo. Rodzina uczestniczyła w organizowaniu przerzutów, broni, amunicji, wyposażenia. Obwiniony o dostarczanie powstańcom żywności i namawianie chłopów do powstania. Po zaaresztowaniu syna - Bronisława po bitwie pod Birżami w czasie odwiedzin w więzieniu zabrany i zaaresztowany w Wilnie u Karmelitów wraz z żoną. W trybie administracyjnym zesłany wraz z żoną do Cywilska w gub. kazańskiej na zamieszkanie bez utraty praw. Wkrótce udało się tam przenieść też jego synowi Bronisławowi, 17.5.1867 otrzymał decyzję pozwalającą na powrót do kraju. Wszyscy, wraz z synem Bronisławem, i rodziną Emiliana, powrócili na mocy amnestii na Litwę w 1868 roku. Po drodze Stefan przez miesiąc zatrzymał się w Petersburgu z powodu choroby żony. Pozbawieni majątku Zabieliszki, który przymusowo sprzedano, zamieszkali w miasteczku Preny. Stefan zmarł tam i tam został pochowany.

Witold Gieysztor

ГЕЙШТОРЪ Витольдъ,szlachcic (дворянин),służył w Urzędzie Wojewódzkim Prokuratora w Mińsku (служил в канцелярии Минского губернского прокурора.),gubernia mińska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Jakub Kazimierz Gieysztor

( - 1897 Warszawa) - weteran Powstania Styczniowego. "Były obywatel ziemski ze Żmudzi, Sybirak po r. 1863, w 71 r. życia zmarł w Warszawie. W 1863 r. Gieysztor na hasło bojowe rzucił się w wir wypadków. Zasiadał w tak zwanym "wydziale litewskim" wraz z kilku innymi wybitniejszymi ziemianami Litwy podczas walki 1863 r. Po upadku powstania, pozbawiono go majątku i wysłano do robót ciężkich. Ostatnie lata życia spędził w Warszawie, gdzie prowadził antykwariat."

Jakub Kazimierz Gieysztor

( 18.04.1827 Medeksze w pow. kowieński - 15.11.1897 Warszawa) - weteran Powstania Styczniowego. [1] pochowany na Starych Powązkach w Warszawie [2] "Były obywatel ziemski ze Żmudzi, Sybirak po r. 1863, w 71 r. życia zmarł w Warszawie. W 1863 r. Gieysztor na hasło bojowe rzucił się w wir wypadków. Zasiadał w tak zwanym "wydziale litewskim" wraz z kilku innymi wybitniejszymi ziemianami Litwy podczas walki 1863 r. Po upadku powstania, pozbawiono go majątku i wysłano do robót ciężkich. Ostatnie lata życia spędził w Warszawie, gdzie prowadził antykwariat." [1]

Włodzimierz Gieysztor- Eljaszewlcz

ppor, (1637) Chelm

ppor. (1837) Trzebieszów

lat 45, wyrobnik, 1865 powrócił z zesłania do Kazimierza Dolnego i pozostawał pod nadzorem policyjnym

Józef Gilewicz

urodzony w Piotrkowie w 1840r. W powstaniu został ranny. Więziony w Cytadeli Warszawskiej, a następnie zesłany na Sybir. Pracował w kopalni Zotowa w Tomsku.

(1832-1871) Lekarz medycyny, ukończył szkołę we Wiedniu, praktykował w Krakowie. W czasie Powstania Styczniowego wszedł w skład krakowskiej Rady Lekarskiej w ramach Kordonu Sanitarnego[4]. Uratował życie i zdrowie wielu rannych powstańców w Tarnowie. Wspierał sieroty i wdowy, niezwykle delikatny w obejściu lekarskim i towarzyskim. Wydał kilka publikacji z zakresu medycyny sądowej i weterynarii. Zmarł na Tyfus plamisty w Krakowie.

ppor. (1635) Gąbin

ur. r 1831 w Opatówku pod Kaliszem, gorliwy i wybitny członek Rządu naród, pierwszorzędny kronikarz wypadków r. 1863/64. Skazany na Sybir został wywieziony w krainę Zabajkalską. Uciekłszy z wygnania przybył do Galicji, zmuszony atoli ztąd wyjechać, przebywał w Szwajcaryi i w Paryżu. Przed śmiercią dopiero r otrzymał pozwolenie zamieszkania w Stanisławowie, gdzie umarł r. 1887. Miasto Stanisławów urządziło mu własnym kosztem ostentacyjny pogrzeb, i postawiło na jego grobie pomnik.

(1831-1887), dziennikarz, historyk. W latach pięćdziesiątych zesłany na Syberię za udział w propagandzie rewolucyjnej. W r. 1860 powrócił do Warszawy i włączył się do akcji organizowania manifestacji patriotycznych. Od czerwca 1862 r. członek KCN, usiłował przeciwstawić się wybuchowi powstania. W lutym 1863 r. członek Komisji Wykonawczej. Przyczynił się do dyktatury Langiewicza. Od marca do maja członek RN. Po powstaniu na emigracji, następnie we Lwowie

ur. 1831, zm. 1887, powstaniec styczniowy, poch. Stanisławów

(1831–1887) – weteran Powstania Styczniowego zmarły w Stanisławowie [obecnie Ivano-Frankowsk na Ukrainie], "historyk, współzałożyciel „Kuriera Stanisławowskiego”, członek powstańczego Rządu Narodowego, Sybirak, który ostatnie lata życia spędził w Stanisławowie" [1] Pochowany na Cmentarzu Sapieżyńskim w Stanisławowie [1] Do sprawdzenia czy jego grób się zachował - po zniszczeniu cmentarza w 1980 r przez władze ZSSR i zamienienia go na park.

Starozakonny, zajmował się przewozem broni i amunicji dla powstańców. Zajmował się również przerzutem literatury do Królestwa, działał w Katowicach.

Imiona braci?? Gindorowicz

Dwaj stryjowie mego pradziada Wincentego Gindorowicz z wsi Studzianki powiat Sokółka ówczesnego gubernia Grodno zostali ujęci i skazani za udział w Powstaniu Styczniowym na 20 lat katorgi.Jeden z nich zmarł po powrocie drugi zaś samotnie mieszkał i zabrakło mu jednego roku do II RP i jak dziadek opowiadał munduru,szacunku i pogrzebu wojskowego.Za ich udział w powstaniu dużo wycierpiała rodzina z przybitą tablicą do domu,,wrag Rossiji".Grał pięknie na skrzypcach-zajmował się stolarstwem.W domu opowieść o nich była wiecznie żywa gdyż żył(96 lat-zmarł w 1961 r)mego pradziada stryjeczny brat urodzony zaraz po powstaniu.Mój dziadek Julian znał go bardzo dobrze.Przykro mi że nie znam nawet jego imienia ale znam opisy ciągłych brutalnych carskich rewizji w domach rodziny ,,mietieżników'

ppor. (1846) Chelmno

nie wiadomo, czy identyczny z oficerem powst. czynnym w woj. płockim w początku powst. W 1864 r. był dcą straży narod, w Krakowie i starał się o komendę nowego oddziału

rzekomo agent Mierosławskiego, aresztowany w Krakowie

Kazimierz Girdwoyn

ur. w 1844r. w Wilnie. W czasie powstania opuścił szkołę Mikołajewską Wojennych Inżynierów i na rozkaz Rządu Narodowego poszedł organizować oddziały powstańcze na Infantach. Podczas pracy organizacyjnej został schwytany i odesłany do więzienia w Dynaburgu. Skazany na rozstrzelanie, został ze względu na młody wiek ułaskawiony i zesłany jak zwykły żołnierz do orenburskich batalionów. W 1869r. został zwolniony z wojska i wysłany na osiedlenie do miasta Cywilska. Pod koniec 1869r. wrócił do kraju.

Kazimierz Girdwoyn

ppor. (1844) Warszawa

Mikołaj Girtowicz

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: mohylewska, miejsce zsyłki: tomska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Bartłomiej Girykletys

ksiądz, zm. 1895, powstaniec styczniowy, poch. Dźwinaczka pow. Borszczów

ur. r. 1827, poruczn. wojsk rosyj., służył w oddz. Lelewela. Walczył pod Terespolem, Panasówką i Batorzem. Po powst. urzęd. Rady pow.

Ambriogio Giupponi

Podoficer z Bergamo. Dostał się do niewoli pod Krzykawką. Skazany na 12 lat ciężkich robót w kopalaniach Syberii.

ur. w Krakowie r. 1827 dowoził broń, amunicję i ubrania do oddz. Langiewicza i Chmielińskiego.

powstaniec styczniowy lat 41,z Brzysk, kmieć, skazany w 1864 r przez C.K. sąd wojenny w Tarnowie "za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym" na 8 dni aresztu

Stefan Gizyński

ur. r. 1839 w Paryżu, syn emigr. z r. 1831, służył w żuawach w randze porucz., później kapit. w oddz. Langiewicza, Miniewskiego i Komorowskiego. Walczył pod Chrobrzą, Grochowiskami, Czernichowem, w lasach Olkuskich, pod i Chęchłami. Po powst. wrócił do Francji.

Glabian (albo Glabijan) Powstaniec Styczniowy. Pochowany 25 sierpnia 1895, cmentarz nie ustalono Pogrzeb z lazaretu miejskiego, grób prawd. nie istnieje.

ur. w 1842r. w Babicach, nauczyciel. W powstaniu czynny w organizacji Ptaszyńskiego - naczelnika żandarmów. Za udział w powstaniu został skazany na pozbawienie praw stanu i zesłany do gub. woreneżskiej do rot aresztanckich na 3 lata.

Władysław Glikselli

Okręgowy organizacji miejskiej w Warszawie w czasie Powstania Styczniowego, brał udział w zamachu na rząd warszawski.

Michał Glindzicz

był lekarzem w partii Wawra. Walczył m.in. pod Strzelcowizną (3.09.1863r.) i Augustowem. Po klęsce Wawra pod Strzelcowizną zdołał wraz z Dzikowskim wyprowadzić z pogromu ok. 30 ludzi – razem z nimi 5.09.1863r. dołączył do oddziału Klimkiewicza.

Konstanty Gliniecki

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 10 rubli

powstaniec (?), mieszkaniec Grajewa, wydalił się bez zgody władz z miejsca zamieszkania.

Piotr Gliwiński

ppor. (1842) Ruda Pabjanicka

Stanisław Gliński

ppor. (1847) Duczyń

Władysław Gliźniewicz

Ur. ok. 1838 Zakrzówek. Kowal. Brał udział w 4 bitwach Powstania Styczniowego. Był poważany w społeczności lokalnej', m.in. był ojcem chrzestnym Straży Ogniowej. Mieszkał w Łazowie (gm. Żytno), a następnie w Stobiecku Miejskim, gdzie zmarł 1.5.1924. Pochowany z honorami na Starym Cmentarzu w Radomsku w dniu 3 maja.

Władyslaw Gliżniewicz

ppor. (1841) Stobiecko Miejskie

Strona z 338 < Poprzednia Następna >