Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Ilość: 69114
Strona z 1728 < Poprzednia Następna >
Arkadiusz Bieńkowski
Drugie imię: Marceli, oficjał przy Zakładzie dla Obłąkanych w Kulparkowie, adres zamieszkania: Kulparków poczta Lwów. Urodzony 4 stycznia 1842 r. w miejscowości Brzóstówek pow. Opoczno, gubernia Radom, wyznania rzymskokatolickiego, żonaty, bezdzietny. W chwili składania przez niego oświadczenia rodzice nie żyli, dwaj bracia i trzy siostry mieszkały w Królestwie Polskim. Przed powstaniem – „przy familii”. W powstaniu walczył jako żołnierz a następnie podoficer w konnych strzelcach. W oddziale Dworzaczka i Sawickiego a po rozbiciu tego oddziału pod wsią Dobrą w oddziale Skowrońskiego pod dowództwem Parczewskiego i Orłowskiego w powiecie łęczyckim guberni warszawskiej. „Oddział Skowrońskiego, w którym od początku do samego końca byłem, brał udział w bitwach pod Kutnem, Kterami, Łodzią, Popowem Górnym, Kołem, Walewicami, Cymsową Wolą, Krykowem a ostatecznie pod Balkowem został zupełnie rozbity”. Nie był ranny. „Dokumentów nie mam żadnych. Powołuję się na kolegów z oddziału Skowrońskiego, którzy prawdopodobnie w Galicyi się znajdują, a przy obecnej sposobności razem się skoncentrują, gdzie pod moim nazwiskiem mnie znali, jak również na współkolegów z oddziałów Skrzyńskiego, Syrewicza, Kaliego (?) i Szumlańskiego jako należących pod jeneralne dowództwo Taczanowskiego, z którymi oddział Skowrońskiego brał wspólny udział w niektórych bitwach”. Zobowiązał się do wpłacenia wpisowego w wysokości 1 złotego i składki rocznej w wysokości 4 złotych, płaconej w ratach kwartalnych. Oświadczenie podpisał w Kulparkowie 17 maja 1888 r. Przyjęty na członka czynnego 23 czerwca 1888r.
Feliks Joachim Bieńkowski
(1838 Radom - 11.12.1896 Lwów) - powstaniec styczniowy [1], starszy inżynier Wydziału Krajowego. [1], [3]Urodził się w 1838 r w Radomiu [1], uczeń szkól w Suwałkach [1], inżynier komunikacji lądowych i wodnych w Warszawie [1]. W Warszawie należał do organizacji przedpowstańczej. [1]"W powstaniu brał udział jako porucznik kawalerji w wyprawie Krukowieckiego z Krakowa do Królestwa i szaloną szarżą w kilkanaście ludzi na szwadron dragonów, przyczynił się do uratowania samego Krukowieckiego, osaczonego dziewięcioma ludźmi w Gianowskim dworze i broniąścego się śród płomieni przeciw całej kampanji piechoty. Śp. Feliks służył potem w jeździe Różyckiego i przeniosłszy się do Paryża po upadku powstania zarabiał na chleb jako fachowy inżynier przy francuskich kolejach żelaznych. Powróciwszy do kraju w r. 1868 wstąpił do służby kolejowej, w której odznaczał się do samej śmierci nieposzlakowaną uczciwością i najsumienniejszą pracą. Jako członek wydziału "Sokoła", towarzystwa politechnicznego, towarzystwa Szkoły ludowej, towarzystwa weteranów z r. 31 i 63, Skarbu narodowego i wszystkich w ogóle stowarzyszeń, dążących do podniesienia bytu narodowego i do oswobodzenia ojczyzny, nieboszczyk odznaczał się wytrwałą i gorliwą działalnością, niezważającą na żadne przeszkody i rozczarowania. Jako przełożony i kolega zostawił po sobie w Wydziale krajowym i we wszystkich stowarzyszeniach, do których należał, najlepszą pamięć. Śmierć wzbudziła wszędzie żal najszczerszy po takiej niczym niepowetowanej stracie dla sprawy narodowej, której służył wiernie i wytrwale "usque ad finem", jak na prawego Polaka przytoi. Między innemi był czynnym członkiem Towarzystwa demokratycznego i inicjatorem fundacji jednego stypendium dla młodzieży gimnazjum polskiego w Cieszynie. Pozostawił rodzinę z czworgiem dziec " [1]Ślub - żona Stanisława Gura [2], jej rodzice: Franciszek Gura [3], Ludwika Mierzwińska [3]Zmarł 10.12.1896 r [1], [2], we Lwowie [1], [2], w wieku 58 lat [2], na wadę serca. [1], tętniak aorty [2], Pozostawił owdowiałą żonę Stanisławę Gura. [2]Dzieci:1___Władysław Piotr Bronisław Bieńkowski - zm. 1881 Lwów, 13 miesiecy [5]2___Stanisław Feliks Bieńkowski - ur 28.03.1882 Lwów [3]3___Tadeusz Julian Bieńkowski - ur 16.08.1886 Lwów [4]Rodzice:1__Jan Bieńkowski [3]2__Elżbieta Kulczycka [3]
Strona z 1728 < Poprzednia Następna >