Powstanie Styczniowe - uczestnicy

duchowny katolicki, zesłaniec miejsce wysyłki: nieznane, miejsce zsyłki: jekateryno- sławska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Okonin - Spis Powstańców 1863 r

pseud. zob. Grekowicz Józef Adam

Powstaniec styczniowy, pochodził ze Śląska.

ur. r. 1846 we Lwowie, cukiernik, służył jako szeregów. 3-ciej komp. w oddz. Lelewela. Walczył pod Panasówką i Batorzem. Siedział w więz. austr. 9 miesięcy.

ur. we Lwowie r. 1842, cukiernik, służył jako szereg, w organiz. wojsk, lecz w bitwach nie był. Po powst. właśc. cukierni.

dyrektor reprez. Towarz. krak. wzaj. ubezpieczeń, pracował w organiz. jako naczeln. lwowskiego okręgu.

ppor. (1840) Mińsk Mazowiecki

Zm. 24 listopada 1917, Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz nowoparafialny MTP Cm. nowomarciński, grób prawd. nie istnieje.

powstaniec styczniowy lat 17 lat , z Krakowa, czeladnik stolarski, skazany w 1864 r przez C.K. sąd wojenny w Tarnowie "za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej" na 10 tygodni więzienia

ppor. (1832) Pyzdry

w powstaniu chorąży. Urodzony w 1832 roku w Pzdrach, powiatu Słupeckiego. Walczył pod dowództwem Franciszka Budziszewskiego w bitwach pod Ciązeniem i Ratyniem. Aresztowany na skutek denuncjacji w Ciążeniu i stąd przewieziony do więzienia w Koninie, gdzie przebył pół roku.

dr., ur. w Jaźmanicach w r. 1839, służył jako podof. pod Czachowskim i walczył pod Stefankowem, Boryą, Rzeczniowem i Chruściechowem. Ranny pod Kamieniem czyli Chruściechowem, utracił rękę. Po powst. dyrektor kancelaryi Wydziału kraj. we Lwowie. Umarł r. 1903.

ur. 1839, zm. 1903, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Lublin,chorąży, powstaniec z oddziału Rogińskiego, raniony

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 5 rubli

Powstaniec styczniowy, ur. w Andrzejewie ok. 1814r. Będąc policjantem miejskim w Ostrowi Mazowieckiej, zaangażował się w działalność patriotyczną. Uczestniczył w bitwach pod Stokiem i Nagoszewem. Na podstawie decyzji administracyjnej w październiku 1863 roku naczelnik wydziału wojskowego kolei warszawsko-petersbuskiej wysłał Gruchacza (w powstaniu żandarma wieszającego) do kałuskiej roty aresztanckiej. W styczniu 1864 roku naczelnik wydziału wojskowego kolei zażądał ponownego rozpatrzenia sprawy Piotra Gruchacza. W związku z tym został on 15 lutego 1864 roku wysłany z Kaługi do Królestwa Polskiego, gdzie był sądzony jako żandarm narodowy. Skazano go na 20 lat ciężkich robót w kopalniach; po zatwierdzeniu wyroku przez namiestnika Królestwa Polskiego został wysłany 12 marca 1865 roku do Rosji. Pojazdem pocztowym przybył 5 kwietnia 1865 roku do Tobolska, skąd został wysłany w dalszą drogę 10 maja. 28 sierpnia znalazł się w Tomsku. Wraz z grupą aresztantów został wyekspediowany 1 września i etapami dotarł 6 października do Krasnojarska. Dwa miesiące później (4 grudnia) rozpoczął podróż do Irkucka, gdzie przybył 2 lutego 1866 roku w grupie pieszych zesłańców, bez kajdan. Ostatecznie wysłany został 3 marca 1866 roku do okręgu nerczyńskiego w obwodzie zabajkalskim. Podróż pojazdem pocztowym trwała do 9 maja 1866 roku. Po przybyciu na miejsce odbywał karę ciężkich robót w kopalni w Akataju. Wraz z innymi zesłańcami odmawiał wychodzenia do pracy w dni świąteczne. W lipcu 1866 roku podpisał – wraz z innymi 64 zesłańcami – zażalenie na miejscowe władze do pułkownika korpusu żandarmów w Irkucku. Choć władze nie dopatrzyły się w tym działaniu cech buntu, to i tak ukarano całą grupę przedłużeniem okresu oczekiwania na zwolnienie. W roku 1867 odnotowano, że Gruchacz znajdował się w rejestrze zesłańców, których z uwagi na stan zdrowia i wiek należało umieścić w przytułku dla starców. Na mocy manifestu cara z 1869 roku sytuacja Gruchacza uległa zmianie. 10 lipca 1870 roku został przeniesiony do kategorii zesłanych na osiedlenie. Prawdopodobnie zmarł około roku 1889.

Urzędowianin. Z Mikuszewskiego. W dniu 8 sierpnia 1863 r. walczył pod Żyrzynem w zwycięskich oddziałach powstańczych. Zbierał informacje dla Polaków w czasie powstania 1863 r. Urzędowianie zapamiętali, że nosił płaszcz mieszczański (urzędowski) z granatowego sukna z dużą peleryną, a opasywał się długim, szerokim, czerwonym pasem (dwa razy go okręcał). Szablę zawsze miał przy sobie. Do domu wpadał tylko raz lub dwa razy na tydzień.

Pochodził z Urzędowa, brał udział w bitwie pod Żyrzynem.

ppor. (1842) Jabłonna

Kowalki - Spis Powstańców 1863 r

aktywny powstaniec styczniowy, mąż Katarzyny Biskupskiej Po upadku powstania pozostał na emigracji i do Pabianic powrócił dopiero w 1868r.Sprawowano nad nim nadzór policyjny.

h. Łabędź, ur. 1845 zm. 6 VIII 1900, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

zmarły w 1891 roku powstaniec styczniowy, pochowany na Starym Cmentarzu w Jarosławiu

oficer w wojsku austriackim w 2 pułku huzarów im cara Mikołaja, wspierał powstańców, syn ‘‘przyjaciela’‘ cesarza astrowęgierskiego, nie bał się szykan ze strony dowódców i często pomagałą a nawet szkolił powstańców w Korczminie

Zajmował się organizacją transportu broni pomiędzy Bytomiem a Czeladzią.

Rypin - Spis Powstańców 1863 r

owstanie Styczniowe, podobnie jak poprzednie zrywy wolnościowe, podzieliło mieszkańców miasta. Szczególnie niechętną postawę wobec powstania za cenę ustępstw ekonomicznych zaprezentowali rypińscy Żydzi. Po uwięzieniu dowódcy oddziału partyzanckiego, który 4 lutego 1863 zdobył Rypin, Waleriana Ostrowskiego, dwaj Żydzi z tego miasta - wspomniany już karczmarz Abram Uryn i Jakub Szulman wnieśli skargę do gubernatora płockiego. Donieśli w niej, że podczas pobytu Ostrowskiego w Rypinie powstańcy napadli i obrabowali karczmę Uryna, a ze sklepu Szulmana zabrali wszystkie kosy. Żydzi obliczyli swoje straty na 500 rubli. Wysłana do Rypina przez płockiego gubernatora specjalna komisja pod przewodnictwem mjra Drozdowa z Lipna szkody wspomnianych Żydów oszacowała zaledwie na 82 ruble. Ponieważ w skardze rypińskich Żydów wymienione były nazwiska mieszkańców Rypina, mjr Drozdow przy sposobności aresztował wiele osób. Wśród nich byli: majster Zieliński, szewc Kulwicki, szewc Jackowski, Henryk Grunwald

Zm. 12 stycznia 1932, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 16 stycznia 1932, cmentarz nowoparafialny MTP Cm. nowomarciński, grób prawd. nie istnieje.

Starozakonny, zajmował się przewozem broni i amunicji dla powstańców.

Antoni Gruszczyński ur 1828 Łódź [4] zm. 24.02.1863 Dobra k. Łodzi [1] [2] Jego rodzicami byli Adam Spirydyan Gruszczyński (syn Szymona i Anny, kucharz w dworze Domiechowickim, a potem ogrodowy w Łodzi) [2] [4] i Gertruda Ostrowska [2] [4] (córka NN i Bogumiły Ostrowskiej) , którzy związek małżeński zawarli 1820 r w m. Mierzyn [7] Związek małżeński zawarł 1852 r w Łodzi [8], jego żoną została Katarzyna Szmit. [2] [8] (jej rodzice Jan Szmit i Katarzyna Bock [8]) Powstaniec styczniowy [1] [2], lat 38, krawiec [9] z Łodzi [2] Walczył w oddziale [1] , poległ w bitwie pod m. k. Łodzi. [1] [2] Pochowany na cmentarzu w m. Dobra w zbiorowej mogile powstańców styczniowych poległych w bitwie pod Dobrą. [3] R o d z i n a rodzeństwo * Stanisław Jan Nepomucen Gruszczyński - ur. 1821 Żerechowa par. Mierzyn [5] * Anna Gruszczyńska - ur. 1823 Domiechowice par. Parzno [6] dzieci: * Antoni Gruszczyński - ur 1853 Łódź [9], ślub 1878 Łódź, żona Emila Blimel [8] * Michalina Nepomucena Gruszczyńska - ur. 1855 Łódż [9] - zm. 1856 Łódź [12] * Władysław Gruszczyński - ur 1857 Łódź [9] , ślub 1880 Łódź, żona Franciszka Kosiokiewicz [12] zm. 1912 Łódź [12] * Karolina Gruszczyńska po mężu Pudlarz - ur 1859 Łódź [9] , pierwszy ślub 1883, mąż Edward Gutbier, [12], drugi ślub 1897 Łódź mąż Józef Pudlarz [12], zm. 1941 Bedoń par. Gałków Duży [10] * Antonina Gruszczyńska po mężu Wakowska - ur. 1860 Łódź [9] , ślub 1883 Łódź, maż Franciszek Wakowski [12], zm. 1926 Łódż [11] * Stanisława Gruszczyńska - ur. 1862 Łódź [9] - zm. 1962 Łódź [12]

Maszynista kolejowy, pomagał w transporcie broni Goldmanowi.