Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 30.3.1808 Lwów (chrzest 6.6.1808), zm. 21.1.1888. Syn Aleksandra Longchamps de Berier (doktor medycyny i aptekarza lwowskiego) i Eleonory Rudnickiej. Brat bliźniak Wincentego Napoleona. Pochodził z rodziny prawd. hugenockiej, które po prześladowaniach w 1685 roku uciekła z Francji do Włoch, a następnie ok 1700 do Polski. Jego dziad był dworzaninem króla Augusta III. Bogusław w 1828 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wiedeńskim. Przerwał je jednak w 1831 na wieść o wybuchu Powstania Listopadowego. Walczył w pułku ułanów Legii Nadwiślańskiej awansując do stopnia porucznika. Odznaczył się w bitwie pod Iłżą. Po powstaniu ukończył studia w Pradze otrzymując doktor w 1836. Więziony za przygotowanie powstania 1846. Zwolniony na mocy amnestii w 1848. Praktykował w Lesku, od 1850 w Krakowie, gdzie został lekarzem miejskim, oraz we Lwowie. Od 1855 został lekarzem zakładowym Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Dublanach - które to stanowisko pełnił do 1887.W czasie Powstania Styczniowego brał udział w organizacji na terenie Lwowa a także dawał schronienie ukrywającym się powstańcom - w szczególności studentom dublańskim. Kilkukrotnie rewizjonowany uniknął aresztowania.Aktywny w Towarzystwach weteranów 1831 i 1863. Brał udział w ustaleniu kwatery powstańczej na Łyczakowie.Żona: Leokadia Deputowicz.Dzieci: * Franciszek (1840-1914), * gen. Bronisław (1852-1914)* Rajmund (ur. 1853, żona Helena Rieger)* Zofia Amelia (zam. Lewakowska, ur. Lwów ok. 1843 zm. 1914 Lwów)* Maria (zam. Kręczyńska) * Wincentyna

Ur. 07.09.1840 Lwów, zm. 21.02.1914. Syn Bogusława Longchamps de Berier (powstańca listopadowego) i Leokadii Deptuowicz. Powstanie styczniowe rozpoczęło się gdy był na studiach prawniczych we Lwowie. Wyszedł do walki 7 marca 1863. Brał udział w walkach na Podlasiu i Lubelszczyźnie w oddziałach „dublańczyków” Żuawów Śmierci pod dowództwem, Czachowskiego, Zapałowicza, Gołuchowskiego, Komorowskiego, Lelewela, Ponińskiego, Rocheforta oraz gen. Walerego Wróblewskiego, którego był adiutantem. Walczył w 22 bitwach, między innymi pod Księżopolem, Hutą krzeszowską, Potokiem, Tyszowcami, Tuczępami, Poryckiem, Baranimi Peretokami, Sawinem, Maziarnią, Garbowem, Małą Bukową, Uścimowem (awansowany na porucznika), Jedlanką, Lublinem, Wojciechowem itd. Po powstaniu urzędnik banku oraz urzędnik kolei żelaznej. Żona Wanda Dybowska (uczestniczka ruchu "Klaudynek"). W wianie otrzymał Sokoliki nad Sanem, które jednak utracił. Pracował przy budowie linii kolejowej Lwów – Czerniowce jako kierownik odcinka, później jako zawiadowca stacji w Łużanach i Kołomyji. Od 1879 roku w spółce z Karolem Lewakowskim prowadził pionierskie wiercenia poszukiwawcze ropy naftowej w Rypnem i Słobodzie Runguskiej. Członek Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania 1863/4 we Lwowie. Od 1902 mieszkał w Ławocznej u syna Jana gdzie zmarł. Pochowany we Lwowie.Gorący patriota, zaangażowany w życie społeczności lokalnej, czynnie pomagający weteranom powstań narodowych, miłośnik i znawca Huculszczyzny. Jego najmłodszy syn Bogusław II zanotował we wspomnieniach: "życie ojcowskie, użyteczne ojczyźnie ofiarną służbą bez wytchnienia, bez odpłaty, bez namysłu poświęcające sprawy osobiste”.Dzieci: Helena (1870, zam. Estreicher), Jan (1872), Mieczysław (1876), Wanda (1878), Bogusław (884)

Ur. 1845 lwów, zm. 15.01.1894. Syn Wincentego Napoleona i Wiktorii Pol. W powstaniu 1863 roku wraz z braćmi Bogusławem i Zygmuntem służył w Żuawach Śmierci płk. Franciszka Rochebruna i gen Jeziorańskiego. Wszyscy trzej bracia odznaczyli się w bitwie pod Kobylanką. Po powstaniu zaciągnął się wraz z bratem Zygmuntem do 13 Pułku Ułanów Galicyjskich pod komendę gen. Rodakowskiego. Został ranny w bitwie pod Custozzą w wyniku czego lekko utykał na nogę. Armię opuścił w stopniu rotmistrza. Hodował konie, był doskonałym jeźdźcem . Mieszkał we Lwowie obok wejścia do Parku Stryjskiego, gdzie miał też stajnię koni wierzchowych. Przyjaźnił się z Juliuszem i Wojciechem Kossakami często malującymi jego konie. Zmarł jako kawaler. Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.Żona: Ludwika Hermens (bezpotomni)

Ur. 30.3.1808 Lwów (chrzest 6.6.1808), zm. 1881. Syn Aleksandra Longchamps de Berier (doktor medycyny i aptekarza lwowskiego) i Eleonory Rudnickiej. Brat bliźniak Bogusława Leona. Student Uniwersytetu Wiedeńskiego. Oficer wojsk polskich w 1831. Walczył wraz z bratem Bogusławem do pułku ułanów Legii Nadwiślańskiej. Walczył pod dowództwem gen. Samuela Różyckiego a następnie płk. Karola Różyckiego w pułku jazdy wołyńskiej. Brał udział w bitwach pod Iłżą, Zawichostem, Przytykiem i Janowcem. Więzień stanu w 1848 i 1863. W czasie Powstania czynny w organizacji.Po powstaniu notariusz, radny i wiceburmistrz Przemyśla. Tam pochowany.