Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Kierownik organizacji policyjnej powstańczej w Krakowie.

Wojskowy zbieg, znajdował się w partii żandarmów wieszających, 30 września 1863 r w wiosce Dzbowie rozstrzelany

poległ 21 grudnia 1863 r.

adiutant dowódcy w oddziale Wróblewskiego

adiutant dowódcy oddziału Wróblewskiego, poległ w bitwie w lasach Ossowa dnia 31 Grudnia 1863 r. (Gł. Nr. 45).

lat 17, druciarz, ze Lwowa, grekokatolik, skazany przez sąd karny na 14 dni więzienia za udział w powstaniu, 14.12.1863

lat 48, paroch ze Stanisławowa, skazany przez wojenny sąd w Stanisławowie za przestępstwo przeciw obwieszczeniom w 28 i 29 lutego 1864, na utratę skonfiskowanej broni i amunicji oraz karę 15 złr.

ur. w 1830 roku, zm. 2 VII 1904 roku w Tuchowie. Brał czynny udział w powstaniu styczniowym w 1863 roku. Prawdopodobnie pochodził z Tuchowa i tu został pochowany na starym cmentarzu. Zapewne jego prawnukami byli: Antoni Marnik z Tuchowa i Raymond Marnik (brali udział w II wojnie światowej i zginęli w walkach na Zachodzie).

uczestnik wyprawy Łapińskiego na Kaukaz, następnie w kampanii Garibaldiego w Kalabrii, w której dekorowanym został za waleczność. Na odgłos powstania w Polsce pospieszył na plac walki. Służył w oddziale Miłkowskiego, a potem Ruckiego, gdzie walecznością się odznaczył. Następnie sam stanął na czele oddziału, lecz 14 stycznia 1854 r. poniósł porażkę pod Wolą Skromowską, potem resztę oddziału swego przyłączył do jednego z oddziałów litewskich, a sam się zajął sformowaniem kawalerii. W 60 koni pociągnął w Krasnostawskie i Lubelskie i 22 stycznia 1864 r. wyparł Kozaków z Chlumowa, a w Wierzbicy stoczył pomyślną utarczkę z kawalerią rosyjską, lecz we wsi Sucholipie powiecie krasnostawskim, odpoczywając z oddziałem, napadnięty przez rosyjskich dragonów, ugodzony kulą w samo serce zakończył życia 24 stycznia 1864 r.

podobno rodem z Galicy i, wieku lat 30, długiczas bawił w Turcyi, brał czynny udział w wyprawie Łapińskiego na Kaukaz, następnie służył w oddziale Miłkowskiego a po zwichnięciu wyprawy tegoż przybył do Kongresówki, oddał się podrozkazy pułkownika Buckiego biorąc udział w kilku potyczkach, w których walecznością się odznaczył. Następnie sam stanął na czele sformowanego oddziału i w kilku potyczkach szczęśliwie walczył z nieprzyjacielem. Głos Nr. 46 podaje, że 14go Stycznia pod Wolą Skromowską zaatakowany przez kilka rot piechoty w trzy krotnym odpornym ataku, (poniósł porażkę 30tu rannych i zabitych, stracił furgon z 60ciu sztucerami) że cały oddział został rozproszony. Marocki potem resztkę swego oddziału piechoty przyłączył do oddziału Litewskiego, a sam zajął się sformowaniem kawaleryi, i wkrótce na czele 60ciu koni pociągnął w Krasnostawskie i Lubelskie i dnia 22 Stycznia 1864 roku przybył do Chlumowa i wyparł stamtąd kozaków ścigając ich dowsi Wierzbicy, gdzie znów stoczył pomyślną utarczkę z kawaleryą nieprzyjacielską, i następnie pociągnął (Chwila Nr. 26, 29, 34 i Głos Nr. 48 podają tej potyczki obszerne opisy. Dziennik powszechny Nr. 29 umieszczając raport majora Kuzinowa, nie podaje joj rezultatów) do wsi Sucholipiew powiecie Krasnostawskim gdzie odpoczywał z oddziałem, tam napadnięty niespodzianie przez Moskiewskich dragonów ratuje się odwrotem do pobliskiego lasu, lecz wystrzałem z rewolweru ugodzony w samo serce w kilka minut życie zakończył dnia 24 Stycznia 1864 roku.

Ur. 1843 Mlencin, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-70

Mieszczanin pod imieniem Suwalskiego był naczelnikiem partii trzymającej straż kieleckiego powiatu, uczestniczył w politycznych zabójstwach, 27 maja 1864 r powieszony w Kielcach.

Z Woli Przymykowskiej. Parobek, lat 36. W marcu 1864r. sądzony przez sąd wojenny w Tarnowie za przestępstwo przeciw publicznym zarządzeniom (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu). Skazany na 10 kijów.

"Suwalski" stracony 8.6.1864 w Kielcach

Lat 39 pisarz w policji skazany na osiedlenie w guberni Tomskiej za to że znaleziono przy nim papiery kompromitujące broszury,ulotki,odezwy

ur. w 1834r. we wsi Strzyżowice (pow. Będzin). W powstaniu czynny w organizacji przy Rządzie Narodowym. Do organizacji zaciągnął się będąc pisarzem 8 cyrkułu warsz. policji wykonawczej. Skazany na osiedlenie na Syberii z przeznaczeniem do tomskiej gub. z pozbawieniem wszystkich zarówno osobistych jak i z pochodzenia płynących praw.

Z Limanowy, 18 lat, stanu wolnego, uczeń cukierniczy.W kwietniu 1864 sądzony przez lwowski sąd wojenny, pod zarzutem zbrodni zaburzenia spokojności publicznej. Skazany na 3 miesięcy więzienia (powtórnie).

gmina/wieś Łomża, kara: wydalony z Łomży, pochodzenie informacji: spis wydalonych nr 6

wieku lat 21, syn majora wojsk polskich z 1831 roku, uczeń klasy VI Gimnazyum Łomżyńskiego, wstąpił jako szeregowiec do oddziału Zygmunta Padlewskiego, brał udział w bitwie pod Siemiatyczami gdzie za odznaczenie się mianowany feldfeblem, poległ w bitwie pod Myszyńcem dnia 31 Marca 1863 roku, pozostawił ojca starca 80cio letniego. Podług innych poległ w bitwie pod Magnuszewem w przed dzień Bożego-Ciała t. j. d. 7 Czewca 1863 r.

Nauczyciel - poległegow walce z wojskami carskimi 3.02.1863r. pod Węgrowem

ur. ok. 1834 r., nauczyciel przy parafii ewangelicko-augsburskiej w Węgrowie. Poległ 3.02.1863 r. w bitwie pod Węgrowem.

ur. ok. 1834 r., nauczyciel przy parafii ewangelicko-augsburskiej w Węgrowie. Poległ 3.02.1863 r. w bitwie pod Węgrowem.

Z Bochni. Czeladnik szewski, stanu wolnego, 24 lata. W kwietniu 1864 roku skazany przez sąd wojenny w Tarnowie na 6 tygodni więzienia za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej (zapewne w związku z powstaniem).

1863.07.01 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Powstaniec ranny 129|pod Radkowicami, kulą w ramię. 6.2.1864 przebywał w lazarecie górniczym w Wąchocku. (Mieszkańcy zobowiązali się w tym dniu do tego, że żaden powstaniec z lazaretu nie ucieknie i wszyscy zostaną później dostarczeni do Szydłowca).

z Czyszek, 50 I. właściciel gruntu, na 4 dni aresztu. Skazany za "przekroczenie przeciwko publicznym zarządzeniom." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

24.11.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 29.3.1865

powstaniec styczniowy, poch. Mosty Wielkie

z powiatu krościeńskiego, ochotnik, "niewiadomo gdzie jest"

Obywatel z sądeckiego. Agent krakowskiej Ławy Głównej.

Z sądeckiego. Był w partii Mossakowskiego, w stopniu porucznika.

Spoczywa na cmentarzu w Urzędowie, powstaniec.

stracony dokładnie 7 lutego 1864 roku o godzinie 12 w Izbicy Kujawskiej lat 27 mający syn Marcjanny Marczewskiej ps. Marcin Szultz

(Szulc) za udział w powstaniu polskiem stracony przez Moskali w Izbicy dnia 25. stycznia 1864 r.

(Marmużewskij), szlachcic

porucznik w stanie spoczynku, właściciel wsi Szpiczyńce w powiecie skwirskim

14.5.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 20.5.1864

z Krakowa, poddany austriacki, pojmany przez Moskali, informacja otrzymana przez ks. Ruczkę od Min. Spraw. Zewnętrznych Moskwy: skazany na 4 lata więzienia w Zamościu w twierdzy.