Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ostrów 24/X. Mich. Nawrocki, niegdyś uczeń gimn. ostrow. nast. sposobił się do stanu ducho. Poszedł do oddz. powst. pod dow. Mielęckiego. Pod Olszową między Kleczewem a Kazimierzem ciężko ranny kulą przez lewą rękę i prawy bok na wylot. Po kilku tyg. wrócil do Sulmierzyc do rodziny. Dłuższa kuracja w Pozn. i Wrocł. Uwięziono go za zamierz. zbrodnią stanu (nr 247, czw. 29/X.)

zm. 1885.11, weteran 1863 r, ur.1817

ur. w r. 1842. w Mszanie pod Lwowem, gdzie ojciec jego pracował przy magazynie wojskowym. W sierpniu 1863. gdy organizował się oddział w Olszanicy koło Złoczowa, bawił w Dowosiółce, skąd zachęcony przez Aleksandra hr. Starzeńskiego udał się na miejsce organizacyi, która w tym czasie zebrała w Olszanicy około 60 ochotników. Wskutek denuncyacyi zjechała do Olszanicy komisya z Glinian, ochotnicy ukryli się w oczeretach w stawisku, pozostawiając we dworze Nawrockiego, który rzekomo jako dozorca psiarni wywiódł w pole członków komisyi, powracających dwukrotnie w ciągu nocy celem zbadania czy we dworze ukrywają się ochotnicy i czy w tej miejscowości organizuje się oddział. Nawrocki poradził sobie w ten sposób, że połapaną w ostatniej chwili sforę psów pokazał komisyi we dworze oświadczając, że istnieje tylko psiarnia a o powstańcach mowy nie ma w Olszanicy. Po powrocie powstańców do dworu okazało się, że wśród nich przebywa szpieg rosyjski, w którego kołnierzu odkryto zaszyte kompromitujące go papiery. Gdy miano na nim spełniać wyrok w Łąckiem, na prośby właścicielki tej wsi hr. Ożarowskiej, by na jej gruntach tego nie czyniono, ruszył oddział ze szpiegiem, który następnie umknął, w lasy łopatyńskie. W lasach granicznych uformował się tymczasem oddział, wraz z którym wyruszył Nawrocki pod Radziwiłłów. W potyczce pod Radziwiłłowem otrzymuje Nawrocki ranę ponad okiem, zadaną z ręki kozaka, który na niego natarł. Podczas bitwy przewoził Nawrocki amunicyę i otoczony został przez znaczny zastęp kozaków, zdołał się jednak dzięki pomocy kawaleryi pod dowództwem braci Wróblewskich wywinąć z matni. Gdy oddział przed przeważającemi siłami cofnął się do Galicyi, powraca Nawrocki do Lwowa. Z końcem października 1863. wyruszył Nawrocki po raz wtóry bo oddziału i w dniu 2. listopada walczył pod Poryckiem. Po powrocie rozpoczął swą dolę tułaczą za chlebem, tułał się długo po Węgrzech i Rumunii, wrócił wreszcie do Galicyi i osiadł w Tarnopolu oddając się zawodowi rzeźnickiemu. Gdy siły z biegiem lat zaczęły go opuszczać, czynił zabiegi o pozyskanie ciepłego kąta w zakładzie w Drohowyżu, nadziejom tym jednak śmierć kres położyła. Umarł w Tarnopolu w dniu 13. stycznia 1912., pochowany na cmentarzu tarnopolskim.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1866 miejsce wysyłki: lubelska, miejsce zsyłki: Irkuck, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ur. 1792 r. Władze wojskowe aresztowały księdza W. N., prob. par. Huszcza, pow. bial., gub. siedl., 18 sierp. 1865 r. i osadziły go na czas śledztwa w więzieniu zamkowem w Siedl cach, śledztwo zaś w tej sprawie miał przeprowadzić naczelnik urzędu żandarmskiego w Białej Podlaskiej, 16 zaś czrw. 1866 r. był wysłany na Sybir, gdy liczył 75 rok życia

duchowny, zesłany na Syberię w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

Ksiądz był kapelanem pułku ułanów polskich w powstaniu listopadowym, a za współpracę z przywódcami powstania styczniowego został zesłany na Syberię, gdzie zmarł 13 października 1875r

patrz: Franciszek Nawrocki z Konarzewa. Urodzony w Nawry k. Gniezna w 1817 roku. Ojciec Stanisław - szlachcic, uczestnik powstania listopadowego 1930-1831 wraz z płk. Ludwikiem Oborskim (zmarł w Paryżu w 1871 roku). Franciszek Nawrocki - to uczestnik powstania poznańskiego 1848 i styczniowego 1863. Twórca oddziałów powstańczych w rejonie Baszkowa - Konarzewa i Krotoszyna z polecenia płk. Ludwika Oborskiego. Współpracownik generałów: Mariana Langiewicza i Edmunda Taczanowskiego. W lutym 1863 roku zdobył magazyny uzbrojenia w Pyzdrach. Zasłynął tym, że każdemu z nich ratował życie. Przy wsparciu małego oddziału, odbił gen. Langiewicza z rąk Moskali pod Kaliszem - 1 lub 2 lutego 1863 roku. Z kolei Edmunda Taczanowskiego - ówczesnego pułkownika wydostał rannego z pola bitwy pod Ignacewem, a następnie przewiózł w bezpieczne miejsce pod Kaliszem - ok. 8 maja 1863 roku. Walczył u boku gen. Langiewicza pod Małogoszczą (24 lutego 1863)i Grochowiskami oraz brał udział w bitwach pod Brdowem, Pyzdrami i Ignacewem. Miał 8 dzieci - w tym Jana i Michała Nawrockich zamieszkałych w Krotoszynie. Franciszek Nawrocki zmarł w 1912 roku w Baszkowie. Rodziny Jana i Michała kontynuowały patriotyczne i narodowe tradycje rodzinne. Synowie Jana: Władysław, Stanisław, Edward walczyli w powstaniu wielkopolskim 1919. Walczyli też w wojnie polsko - rosyjskiej 1920 roku. Władysław to kawaler orderu Virtuti Militari (zamordowany w Katyniu). Stanisław wyróżniony Krzyżem Walecznych. Leon był sekretarzem Wojciecha Korfantego do 1914 roku. Synowie Michała: Stanisław to uczestnik Powstania Wielkopolskiego 1919, Stefan był harcerzem, a Feliks aktywnym działaczem organizacji Młodzi Polacy. Był też znanym krotoszyńskim handlowcem, pomagającym mieszkańcom w czasie okupacji 1939 - 1945.

patrz: Jakub Nawrocki

1863.04.20 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.06.19

Rolnik

1863.04.23 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.06.19

26.12.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 2.1.1865

szlachcic kowieńskiej prowincji

1863.04.16 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.04.17

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

syn Wojciecha, dr. w Tarnopolu, za pasportem austr. z d. 25 lutego 1862 l. 1153 wyjechał z Kurowie cyrk, Złoczowskiego na Wołyń do Antouin, wzięty pod Sławuty do niewoli w sierpnia 1864 r. zostawał jeszcze w Żytomierzu, zdaje się, że na Sybir wygnanym został.

syn Pawła, jednodworzec powiatu berdyczowskiego

wymieniony u Sauczeya

wieku lat 18 syn szynkarza z Piotrkowskiego służył w oddziale Taczanowskiego, poległ w bitwie pod Pyzdrami d. 29 Kwietnia 1863 r.

Archipow, mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w omskim okręgu, potem W Omsku, muzykant

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Zmarł czerwiec 1933r. Zgon powstańca z r. 1863. Z Sieradza donoszą, że we wsi Boleszczyn zmarł Antoni Nazdrowicz, powstaniec z r. 1863, kawaler „Krzyża Niepodległości” i „Krzyża Powstańczego”. Śp. Zmarły brał czynny udział w powstaniu 1863 r. w oddziale Langiewicza. Pogrzeb, który odbył się w Boleszczynie, był wielką manifestacją żałobną.

ppor., odzn. Krzyżem Niepodległości z mieczami za udział w Powstaniu 1863

Z Skawiny. Wyrobnik, lat 39. W marcu 1864r. sądzony przez sąd wojenny w Tarnowie za zbrodnie zaburzenia spokojności publicznej przez powtórny udział w powstaniu polskiem. Skazany na 6 tygodni więzienia.

Zm. przed 1919, żona: Marianna Emilia, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-124

panna lat 32, kontakty z powstańcami, wywieziona do Guberni Woroneskiej 25.10.1863

poległ 14.5.1863

udział w potyczkach: zob. Sadowski Edmund

(pseudonim) dowódca oddziału, w początku powstania z bronią w ręku w wielu bitwach miał udział, pod Miechowem 17 Lutego gdzie pomimo klęski jaką oddział ten w ówczas poniósł on sam był nieustraszonym, następnie też odznaczył się w bitwie pod Rozniazowem, gdzie przybywszy w pomoc już tylko rozpaczliwie broniącemu się oddz. maj. Zielińskiego, zmienił postać i rezultat walki zmuszając nieprzyjaciół do ucieczki. Poległ d. 14 Maja 1863 i. (GłNr. 20).

zob. Sadowski Edmund Nałęcz Antoni, poszukiwany w Krakowie przez policję austr. w listopadzie 1863 r.

Powstaniec, zesłaniec, w pocz. 1867 przeniesiony do Usola z gorzelni Aleksandrowskiej

W Usolu między 1866-68 - Sądzony za udział w Powstaniu Zabajkalskim.

(ur. ok. 1839), w 1863 r. rtm 3. szwadronu w 2. Pułku Jazdy Ruskiej

Lat 25, rotmistrz 2 pułku Jazdy Ruskiej, nominowany przez gen. Wysockiego na stopień rotm. 15.5.1863, dowodził szwadronem 3, "doskonały"

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.