Powstanie Styczniowe - uczestnicy

panna lat 19, z witebskiej guberni, zamieszana w powstanie, zwolniona 25.11.1864

Z Brzuchowic, 19 lat, ulicznica. W I poł. 1864 sądzona przez Sąd Wojenny we Lwowie, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Powód: za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym. Skazana na 10 rózg.

zm. 10.04.1863 r Ruszkowo par. Sompolno [1] [2] Powstaniec 1863r, [1] poległ w bitwie pod wsią Ruszkowo 10.04.1863[1][10] par. Sompolno [1] [2] Poległ w bitwie pod Ruszkowem, pochowany w zbiorowej mogile sześciu powstańców styczniowych, na cmentarzu parafialnym w m. Sompolno (obecnie woj. wielkopolskie) [1]

z Bubiecka w Poznańskiem, syn obywatela, w bitwie pod Ignacewem ranny 8 Maja 1863 roku pozostał na placu boju, gdzie pomimo licznych ran, zdołał się jeszcze utrzymań przy życiu. Do pozostałego na placu, omdlałego z upływu krwi, przyskoczyło żołdactwo na czele z oficerem zadając 17 ran nieszczęśliwemu, dwie kule kartaczowe poszarpały mu nogę, w drugą zaś i brzuch pchnięty bagnetem, dwie rany otrzymał w głowę kolbą, kilka razy cięty w ramię szablą kozacką, dwa razy pchnięty piką kozacką w plecy i dwa żebra miał złamane od uderzenia kolbą, gdy go tak mordowali w przekonaniu że już nie żyje, odstąpili nieszczęśliwego, osoba miłosierna, która go w tym stanie na polu znalazła, kiedy jeszcze dawał znaki życia, odstawiła go do lazaretu polskiego w Kleczewie, skąd jednak po kilku miesiącach leczenia, zabrali go moskale i umieścili w swoim lazarecie w Koninie, tam aż do 8 Maja 1864 roku pozostawał, podczas tego ojciec po kilkakroć razy zgłaszał się i reklamował o wydanie syna ale bezskutecznie, dopiero wdanie się praskiego konsula pomyślny skutek osiągnęło, długo jeszcze w domu leczony był, czy wyszedł z tak wielkich i niebezpiecznych ran? nie wiadomo, osobisty jego przyjaciel podaje że w parę miesięcy zmarł, inni znajomi twierdzą, że wyjechał do wód we Francy i w drugiej połowie 1864 roku i tam gorzej zachorowawszy postanowił powrócić do domu, i w drodze miał umrzeć, i miał być pochowany na stacyi kolei żelaznej już na granicy pruskiej.

udział w potyczkach: mazowieckie: Ruszków 10.04.1863 poległ

wieku lat 22, rodem z Radomia, pierwiastkowo służył w oddziale Langiewicza, następnie w oddziale Ćwieka, poległ w bitwie w Lubelskiem.

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop z Natolina, pow. stanisławowski, lat 21. Katolik. Aresztowany 20 stycznia 1864 r. "za przynależność do bandy". W kwietniu 1864 r. skazany na roboty w głębi Rosji. (M-31).

lat 29, był w oddziale powstańczym

mieszczanin Wileńskiej guberni

gmina/wieś Łomża, kara: wydalony z Łomży, pochodzenie informacji: spis wydalonych nr 29

powstaniec 1863, poch. Warszawa - Powązki Wojskowe

ppro. (1838) Warszawa

Ur. 1838 Węgrów, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-207

ppor., odzn. Medalem Niepodległości za udział w Powstaniu 1863

W Usolu między 1866-68 - z Kongresówki.

Powstaniec, bezżenny zesłaniec w Usolu

Uczestnik Powstania

W Usolu między 1866-68 - z Kongresówki. Siedział w sklepie i stołował kolegów.

25.4.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 26.7.1864

malarz pokojowy, urodzony 1839 Kraków, zamieszkały Kraków ul. Nowodworska, żonaty-3 dzieci, przed powstaniem malarz pokojowy w trakcie powstania strzelec, oddział Nowowiejskiego, Miechów, Jeziorański, (pod Langiewiczem), Chroberz – Grochowiska – wrócił w jasielskie wyszedł z Czachowskim, Rybnicą i Jackowice , Rębajło - Iłża, z powodu odmrożenia nóg wysłany do Krakowa, świadkiem udziału w powstaniu jest Zubel Franciszek malarz pokojowy z tego samego oddziału.

skazany za uwiezienie zdobytych pod Zyżynem armat. W Usolu miał sklepik i zajmował się stołowaniem.

Pochodził z Krakowa. Brał udział w bitwie miechowskiej, po której przeszedł do obozu Jeziorańskiego w Ratkowie.

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "Skośnej Kaponierze" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

ur. w Krakowie r. 1839, malarz pokój , służył jako strzelec w oddz. Kurowskiego (pod Miechowem), Langiewicza (pod Chrobrzą i Grochowiskami), Czachowskiego (pod Rybnicą i Jurkowicami) i Rębajły (pod Iłżą).

mieszczanin, członek organizacji powstańczej, powieszony w Tuliszkowie 15.7.1864

mieszczanin, uczestniczył w dwóch zabójstwach, 15 lipca 1864 r powieszony w Tuliszkowie.

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "Skośnej Kaponierze" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Mieszczanin, był w partii i należał do okrucieństw nad rozmaitemi osobami, 26 czerwca 1864 r powieszony we wsi Wierzchowinach.

Saryusz-Makowski. Majątek na Podolu, złapany przez ukraińskich chłopów miał odrąbaną rękę (prawa), wydany władzom carskim. Skazany na zesłanie. Żona - Julia - dotarła do gubernatora, ofiarowała mu srebrna tacę z zagranicznymi fruktami (za którymi przepadał) i otrzymała zezwolenie na towarzyszenie mężowi. A nawet na pokonanie drogi we własnym powozie. Na zesłaniu urodził się ich syn Izydor-Oracz. Udało im się wrócić do Polski po amnestii. Izydor Oracz został lekarzem. Studia ukończył w Kijowie, mieszkał w Winnicy, gdzie miał praktykę prywatną.

23.4.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 5.11.1864

gmina/wieś Kupiski, kara: zesłany na Syberię, przestępstwo: za przestępstwa polityczne

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: powiat kobryński

8.8.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 8.10.1864

Z pow. opoczyńskiego. Parobek. "Dobrowolnie" powrócił z oddziału powstańczego.

gmina/wieś Śniadowo, przestępstwo: wrócił z bandy Mystkowskiego, data zarządzenia: 14.03.1865

Z Podhajec, 30 lat, stanu wolnego, zecer drukarski.W kwietniu 1864 sądzony przez lwowski sąd wojenny, pod zarzutem zbrodni zaburzenia spokojności publicznej (zapewne w związku z udziałem w działaniach powstańczych). Skazany na 4 tygodnie więzienia.