Znani mi członkowie rodziny SZCZOTKOWSKICH; potrzebne dalsze szczegóły i koligacje:
Stefan Szczotkowski wywodził się ze szlachty inflanckiej, urodził się pod koniec XVIII w.
Jego syn Alfons Stefanowicz, zmarły w 1846 r., (albo jeszcze jego ojciec Stefan) nabył od rodziny Weyssenhoffów około roku 1825 majątek Bodże z folwarkiem Barszczewo i dwoma zaściankami, położone około 2,5 km na północny zachód od miasteczka Rybiniszki (dziś Riebiņi) w Łatgalii i nazwał go – dla podtrzymania rodzinnej tradycji – Stefanpol (nazwa ta, w formie Stefanpole, używana bywa do określenia tego miejsca do dziś i występuje na niektórych współczesnych mapach łotewskich). Alfons Stefanowicz żonaty był z Gryzeldą z Magnuszewskich; miał z nią dwóch synów:
[imgprawa]https://encrypted-tbn0.google.com/images?q=tbn:ANd9GcRqW1uTiaSH1Wb6kT6YXQPEgINAnmXevYGB101a8RhMfTOvqPkc4Astarszy z nich, Stefan-Wincenty Andrzej (urodzony 1 lutego 1843 r.) wspomagał wraz z matką powstańców styczniowych 1863-1864, bowiem zarówno Gryzelda Szczotkowska, szlachcianka, właścicielka majątku Stefanopol, jak Stefan Szczotkowski, szlachcic, znaleźli się na ogłoszonej w roku 1864 „Liście więźniów politycznych, pozbawionych praw przez sąd, których mienie podlegało przepadkowi na rzecz państwa”. Stefan s. Alfonsa, kawaler, za swoją nieprawomyślność polityczną znajdował się pod policyjnym nadzorem od 24 maja 1864 r. Mieszkał w Ciwilsku (dziś w granicach Republiki Czuwaszja, ok. 30 km na południe od jej stolicy – miasta Czeboksary i ok. 100 km na zachód od Kazania). 27 lipca 1867 r. uzyskał pozwolenie na zamieszkanie w Królestwie Polskim. 6 października wyjechał do Kazania w celu podróży do Warszawy.
Młodszy syn Gryzeldy i Alfonsa Stefanowicza, Jan-Mateusz, urodził się w roku 1845 i prawdopodobnie w powstaniu styczniowym – przynajmniej w stopniu dostrzeżonym przez służby rosyjskie – nie brał udziału.
Z okresu pomiędzy rokiem 1867 a 1877 zachowane dane zawierają sprzeczności i trudno dziś określić, czy „przepadek mienia na rzecz państwa” nastąpił od razu, czy później, i czy w całości, czy w części. Wiadomo, że Stefanpol trafił w ręce rodziny gen. Kierbedzia, choć nie wiadomo dokładnie kiedy; prawdopodobnie nastąpiło to najpóźniej około roku 1877-1878, kiedy w oficjalnych spisach rosyjskich Gryzelda Szczotkowska, katoliczka, wraz z synami Stefanem (Stepan) i Janem (Iwan) figurowała jako gospodarująca na 380 tzw. „działach skarbowych” (tj. na ok. 415 hektarach) w Stefanpolu.
Po opuszczeniu Stefanpola młodszy syn Gryzeldy osiadł w położonym również w Łatgalii, w tej samej guberni witebskiej Lucynie (dziś miasto to nosi łotewską nazwę Ludza), zaś Stefan-Wincenty-Andrzej, ożeniony z Marią-Filomeną z domu Kolbe (urodzoną w roku 1849 we Włocławku, zm. 21 lutego 1931 r. w Libiążu), już jako urzędnik kolejowy Kolei Warszawsko-Terespolskiej znalazł się w Warszawie; tu we wrześniu 1877 r. urodził się tu ich syn Zygmunt. Być może wskutek utraty zdrowia w Ciwilsku, Stefan-Wincenty-Andrzej Szczotkowski żył jeszcze tylko dwa lata. Zmarł na gruźlicę w 1879 r. w wieku 36 lat, pozostawiając małego Zygmunta i żonę Marię, która potem z małym dzieckiem wyjechała w okolice Włocławka. Tam nabyła majątek, który zgodnie z tradycją Szczotkowskich nazwany został Stefanowo.
Stefan Szczotkowski wywodził się ze szlachty inflanckiej, urodził się pod koniec XVIII w.
Jego syn Alfons Stefanowicz, zmarły w 1846 r., (albo jeszcze jego ojciec Stefan) nabył od rodziny Weyssenhoffów około roku 1825 majątek Bodże z folwarkiem Barszczewo i dwoma zaściankami, położone około 2,5 km na północny zachód od miasteczka Rybiniszki (dziś Riebiņi) w Łatgalii i nazwał go – dla podtrzymania rodzinnej tradycji – Stefanpol (nazwa ta, w formie Stefanpole, używana bywa do określenia tego miejsca do dziś i występuje na niektórych współczesnych mapach łotewskich). Alfons Stefanowicz żonaty był z Gryzeldą z Magnuszewskich; miał z nią dwóch synów:
[imgprawa]https://encrypted-tbn0.google.com/images?q=tbn:ANd9GcRqW1uTiaSH1Wb6kT6YXQPEgINAnmXevYGB101a8RhMfTOvqPkc4Astarszy z nich, Stefan-Wincenty Andrzej (urodzony 1 lutego 1843 r.) wspomagał wraz z matką powstańców styczniowych 1863-1864, bowiem zarówno Gryzelda Szczotkowska, szlachcianka, właścicielka majątku Stefanopol, jak Stefan Szczotkowski, szlachcic, znaleźli się na ogłoszonej w roku 1864 „Liście więźniów politycznych, pozbawionych praw przez sąd, których mienie podlegało przepadkowi na rzecz państwa”. Stefan s. Alfonsa, kawaler, za swoją nieprawomyślność polityczną znajdował się pod policyjnym nadzorem od 24 maja 1864 r. Mieszkał w Ciwilsku (dziś w granicach Republiki Czuwaszja, ok. 30 km na południe od jej stolicy – miasta Czeboksary i ok. 100 km na zachód od Kazania). 27 lipca 1867 r. uzyskał pozwolenie na zamieszkanie w Królestwie Polskim. 6 października wyjechał do Kazania w celu podróży do Warszawy.
Młodszy syn Gryzeldy i Alfonsa Stefanowicza, Jan-Mateusz, urodził się w roku 1845 i prawdopodobnie w powstaniu styczniowym – przynajmniej w stopniu dostrzeżonym przez służby rosyjskie – nie brał udziału.
Z okresu pomiędzy rokiem 1867 a 1877 zachowane dane zawierają sprzeczności i trudno dziś określić, czy „przepadek mienia na rzecz państwa” nastąpił od razu, czy później, i czy w całości, czy w części. Wiadomo, że Stefanpol trafił w ręce rodziny gen. Kierbedzia, choć nie wiadomo dokładnie kiedy; prawdopodobnie nastąpiło to najpóźniej około roku 1877-1878, kiedy w oficjalnych spisach rosyjskich Gryzelda Szczotkowska, katoliczka, wraz z synami Stefanem (Stepan) i Janem (Iwan) figurowała jako gospodarująca na 380 tzw. „działach skarbowych” (tj. na ok. 415 hektarach) w Stefanpolu.
Po opuszczeniu Stefanpola młodszy syn Gryzeldy osiadł w położonym również w Łatgalii, w tej samej guberni witebskiej Lucynie (dziś miasto to nosi łotewską nazwę Ludza), zaś Stefan-Wincenty-Andrzej, ożeniony z Marią-Filomeną z domu Kolbe (urodzoną w roku 1849 we Włocławku, zm. 21 lutego 1931 r. w Libiążu), już jako urzędnik kolejowy Kolei Warszawsko-Terespolskiej znalazł się w Warszawie; tu we wrześniu 1877 r. urodził się tu ich syn Zygmunt. Być może wskutek utraty zdrowia w Ciwilsku, Stefan-Wincenty-Andrzej Szczotkowski żył jeszcze tylko dwa lata. Zmarł na gruźlicę w 1879 r. w wieku 36 lat, pozostawiając małego Zygmunta i żonę Marię, która potem z małym dzieckiem wyjechała w okolice Włocławka. Tam nabyła majątek, który zgodnie z tradycją Szczotkowskich nazwany został Stefanowo.