Czukiew, pow. samborski

--> Czukiew - lokalizacja

Czukiew (wcześniej zwana Kotkowice), wieś, pow. samborski, nad małym potokiem, dopływem pobliskiego Dniestru; wprawdzie sama osada oddaloną jest o pół mili na południe od Dniestru, ale jej grunta ciągną się wzdłuż prawego brzegu tej rzeki; oddaloną jest na południe od Sambora 7 km.[1]
Przestrzeń posiadłości większej: roli ornej 16; łąk i ogr. 2, pastw. 9, lasu 239; pos. mniej., roli ornej 2580, łąk i ogrod. 337, pastw. 643 morg. [1]

Obydwie parafie ma w miejscu.
Do gr. kat. należy wieś Uherce zapłatyńskie z 312 gr. kat., należy do dek. samborskiego. [1]

Do parafii Rzymsko-katolickiej należą: Bereźnica, Błażów, Czerchawa, Kobło, Łopuszna, Manasterzec, Olszanik, Sprynia, Spryńka, Wola Błażowska, Stronno i Zwór. Ta parafia liczy zatem 1964 dusz rzym. kat. obrządku a w jej obrębie jest 4 akat. i 202 izrael. [1]

1415 - Rzymsko-katolicka parafia założona została 1415 r. Władysław Jagiełło król polski pozwolił Janowi, Filipowi, Wincentemu i Stanisławowi z Kotkowic tamże (wówczas Czukiew nazywała się Kotkowice) osadzić nowych osadników na 60 prętach ziemi, po wykarczowaniu istniejących tam lasów. Przy tej sposobności zostało przeznaczonych 2 pr. na założenie kościoła. [1]
1419 - Dziesięcina została przeznaczona na rzecz altarii św. Grzegorza, Augustyna, Ambrożego i Marcina w katedrze przemyskiej
1457 - Król Kazimierz Jagiellończyk na prośbę Andrzeja ze Sprowy Odrowąża (który wówczas trzymał dobra ekonomii samborskiej w zastawie) zezwolił, aby parafialne beneficjum w Kotkowicach zostało przyłączone do uposażenia ołtarza fundowanego w kościele samborskim pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny oraz świętych Andrzeja i Bernardyna.[6]
1500 - (ok.) Kotkowice zaczynają być też nazywane Czukiew (od nazwy rzeczki Szczukiew, dopływu Dniestru. Obie nazwy występują do końca XVIII wieku równolegle.[7]
1580 - Maciej Wyszemierski proboszcz w Kotkowicach, od 1584 kanonik przemyski, 1596 proboszcz kapituły przemyskiej, oficjał biskupów przemyskich, zmarł w 1598 i został uczczony tablicą
1623 - Zaraz po św. Janie (24 czerwca) kościół został spalony przez Tatatrów. Zniszczeniu uległ też szpital i szkoła parafialna.
1631 - Wieś jako beneficium została przyłączona do kościoła kolegiaty scholastyków w Jarosławiu.[1]
1738 - Piotr Topolnicki, przed 1738 sprzedał część w Kulczycych i przeniósł się do Czukwi pozostając tam diakonem do śmierci[3], ożeniony z Teodozją Kropiwnicką.[8][9]
1720 - Wystawiony kościół murowany
1738 - ur. Jerzy Topolnicki, h. Sas, s. Piotra tutejszego diakona gr-kat.[3] (późniejszy paroch w Isajach)
1743 - Poświęcenie kościoła pod wezwaniem Narodzenia N. M. P. [1]
1766 - Umiera diakon Piotr Topolnicki.[8][9]
1785 - (ok.) Pod koniec XVIII wieku beneficjum zostało przerwane przez rząd austriacki.[1]
1794 - 8 grudnia umiera Stefan Podhorodecki, paroch gr-kat.[10]
1797–1799 - Czukiew wzięła udział w pożyczce wojennej wschodniogalicyjskiej - 6 razy po 7 florenów i 30 krajcarów. Na ową pożyczkę zostały wystawione obligacje 5% - które w 1864 rząd austriacki próbował umorzyć uznając za "zaginione". (standardowa procedura zmierzająca do zlikwidowania roszczeń.[5]
[1854] - Proboszcz rz-kat. Jakub Schmidt, urodzony 1806, wyświęcony 1833.[6]
1855 - Grekokatolików we wsi 556 oraz w Uhercach Zapłatyńskich 334 - paroch - Antoni Gielitowicz ur. 1812[2]
- - "Jan Mrowiński jako człowiek szkodliwy spółeczeństwa wyekstradowany z miasta Warszawy za granicę, ma lat 42, religii Rzymsko-Katolickiéj, rodem z wsi Czukiew w Cyrkułe Sambórskim, wzrost mały. włosy na głowie czarne, oczy piwne, nos i usta mierne, twarz i broda okrągłe, znaki szczególne nosi wąsy i hiszpankę.[4]
1890 - Ludności rz. kat. 1800, gr. kat. 524, izrael. 78: razem 2402. [1]
- - W Czukwi są 2 szkoły 1-klasowe: 1 po stronie polskiej i 1 po ruskiej.[1]
1939 - We wsi została wybudowana drewniana kaplica wg projektu Kazimierza Stepana[7]
1957 - Kościół został przeznaczony na skład materiałów chemicznych. Obrazy i część wyposażenia ostatni proboszcz - ks. Jan Wajda zabrał do Przemyśla, skąd trafiły do Węglówki. Dzwon i ławki były przechowywane w cerkwi.
1990 - Po odzyskaniu świątyni kościół na nowo konsekrowano. Wywiezione sprzęty wróciły na miejsce.

--> Serafinowie z Czukwi - poszukiwanie
--> Wycieczka do Czukwi
--> Rodzina z Czukwi - poszukiwania
--> Czerwonka, Łabowicz z Czukwi

Bibliografia

[1] SGKP
[2] Szematyzm kleru grekokatolickiego ... 1855
[3] Piotr Topolnicki, poświadczenie diakonatu w Czukwi
[4] Dziennik Urzędowy Gubernii Radomskiej 10.5.1855
[5] Gazeta Lwowska 18.11.1864
[6] Directorium Divini Officii in Diœcesi Premisliensi Rit. Lat. ... 1865
[7] Zaucha Tomasz, Kościół p.w. Najświętszej Panny Marii w Czukwi, w: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 5
[8] CDIAL 165-3-4666
[9] Ewangeliarz isajski...
[10] Księgi metrykalne par. Czukiew gr.kat, AGAD