Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 1838 Żelechów, miejscowość w 1923: Żelechów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-980

więziony w twierdzy dynaburskiej

patrz Ceysinger

szlachcic uwięziony w Kownie

1863.07.04 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Żołnierz z r. 1831, później wielce zasłużony dla sprawy w r. 1863 jako pośrednik między krajem a emigracją, ukrywacz i przewodnik emisariuszów.

major, przybyły na odgłos powstania z za granicy do Polski, poległ w walce pod Krzywosądem w lutym 1863 r.

oficer wojsk polskich z roku 1831, służył jako major pod dowództwem jenerała Mierosławskiego, poległ pod Krzywosądzą w Włocławskiem, 19 Lutego 1863 r.

został zamordowany pod Krzywosądzą, za całą broń mając krucicę o dwóch strzałach

obywatel z Ukrainy, lat 48 liczący, dawniéj jeszcze za przestępstwa polityczne służył w wojsku na Kaukazie, a w r. 1863 za udział w powstaniu skazany został do ciężkich robót na Sybir. Przeznaczony wraz z innemi na Syberyi w ciężkich robotach zostającemi, do budowy drogi Krugobajkalskiéj. Celiński brał czynny udział w zamiarze wydobycia się z niewoli syberyjskiéj i organizował w tym celu oddział z rodaków pracujących przy wspomnianéj drodze, którzy za danym hasłem rozbroiwszy dozorującą ich zalogę rosyjską, zamierzyli w połączeniu się z innemi oddziałami przerznąć do Chin, a następnie do Europy. Do tego gwałtownego i rozpaczliwego kroku, który sądowi wojennemu podubało się nazwać zbrojnem powstaniem zmuszeni byli nasi nieszczęśliwi strasznem położeniem bo chorobami w skutek klimatu i głodem w skutek nadużyć i pastwienia się dozorującego ich głównie pułk. Czerniajewa. Nie będąc w stanie znieść dłużéj tych męczarni, postanowili rodacy nasi chwycić się tego środka i połączonemi siłami wyswobodzić wszystkich zostających w ciężkich robotach na Syberyi. Zamiar ten, w którem brało udział 723 skazanych, chciano uskutecznić w miesiącu czerwcu 1865 r. Po dokonanem rozbrojeniu i jakim takim zaopatrzeniu się w pierwsze potrzeby do życia, rodacy nasi ruszyli w drogę, lecz poruszone siły rosyjskie zdołały ich obsaczyć i zatamować wszelki ruch ku granicy Chin. Utarczki z wojskiem rosyjskiem trwały od 1-go do 28-go lipca, a rezultat z nich taki, że 29 zginęło, a reszta dostała się do niewoli. Celiński schwytany, jako jeden z głównych sprawców oddany został pod sąd wojenny i skazany wyrokiem tegoż na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok na nim wykonany został 27 listopada 1865 r. w mieście Irkucku. Dla dokładniejszego zbadania całego tego krwawego dramatu jaki się odegrał na Syberyi, odsyłamy czytelników pod literę S do Szaramowicza.

1842-1918 z, Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w kwaterze 40 - powstańczej.

Powstaniec 1863, emigrant, budował koleje w Argentynie a następnie kierował ekspedycją do Gran Chaco

Stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-85

mieszczanin, szeregowiec, dopuścił się okrucieństwa nad jednym szynkarzu, matce jego i żonie, 3 lipca 1864 r powieszony we wsi Kiedorzek Lipnowskiego powiatu.

Julianowo - Spis Powstańców 1863 r

W lipcu 1863 przebywał w więzieniu w Krakowie jako więzień polityczny

skazany przez c.k. sąd karny w Krakowie na 6 tygodni więzienia za udział w powstaniu, 26.11.1863

Zmarł przed 1905. Mieszkał w Przytulisku Weteranów w Krakowie przy ul. Biskupiej 16 (lub wcześniej na Zwierzyńcu)

Ur. 08.09.1842r., Kraków. Były górnik w prywatnych kopalniach, zamieszkały w Krakowie, wdowiec, 2 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był właścicielem realności w Krakowie i był w organizacji, natomiast w czasie powstania był szeregowcem, a następnie podoficerem. Służył w oddziale Miniewskiego i Krukowieckiego. Walczył w bitwach pod Ibramowicami i Krzykawką. Był ranny pod Krzykawką trzykrotnie od cięć pałasza, a pod Ibramowicami ciężko w lewą nogę od kuli i przejechany przez furgony. Deklarację podpisał 29.03.1890r.

górnik, ur. w Krakowie w r. 1842, był czynny w organizac., następnie służył jako szeregów, i podoficer saperów w oddz. Miniewskiego i Krukowieckiego i walczył pod Krzykawką i Imbramowicami. Ranny był pod Krzykawką 3 krotnie, od cięć pałasza, pod Imbranowicami w lewą nogę od kuli i przejechany przez furgony.

lub Karol ze wsi Gruszki, jeometra, służył w oddziale Lelewela, zginął pod wsią Luty, 7 Marca 1863 r. (Gł. N. 17, Czas N. 75.)

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Luta 7.03.1863 poległ

Cemplonski v. Cemploński, ЦЕМПЛОНСКIЙ Карлъ,szlachcic (дворянин) powiatu poniewieskiego (Поневежского уезда),ojciec posiadał majątek we wsi Istoj ? (Отец имеет имение в д.Истой),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

ur. w Ruszczy w r. 1820, służył jako szeregów, w korpusie Langiewicza, walczył pod Małogoszczą, gdzie ranny w lewą rękę dostał się do niewoli. Sądzony w Warszawie, wysłany do Krasnojarska, przebył tamże lat 18-cie, z tych 10 jako wolny posileniec. W sierpniu 1890 powrócił do Ruszczy.

Ur. 1820r., Ruszcza. Dawny służący, bezżenny, nieumiejący pisać i czytać. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podano, iż przed powstaniem był służącym, natomiast w czasie powstania był szeregowcem. Służył u Langiewicza, walczył pod Małogoszczem, ranny w lewą rękę, wzięty do niewoli, sądzony w Warszawie. W sierpniu został wysłany do Krasnojarska do wsi Tongursk. Na Syberii był 18 lat jako przesiedleniec, 10 lat wolny. W 1890r. wrócił do Ruszczy. Deklarację podpisano 10.04.1894r. z dopiskiem, że Jakób Cenda nie umie pisać.

1863.03.12 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.04.04

Zm. przed 1919, żona: Antonina, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-151

aresztowany w Krakowie, zwolniony z braku dowodów

23.4.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 29.5.1864

Ksiądz, urodzony w mieście Koźminku 5 sierpnia 1823 r. Uczestnik powstania w r. 1863, patriota i kapłan zasłużony, rektor Domu Księży Emerytów, były kanonik podlaski, były administrator kościoła NMP i zarządca kościoła św. Marka. Zmarł 8 sierpnia 1905 r. w Krakowie.

ksiądz, uczestnictwo w potyczkach: kaliskie: Zduńska Wola 30.01.1863, mazowieckie: Łódź 31.01.1863

udział w potyczkach: zob. Cetkowski Dyonizy

dowódzca oddziału kawaleryi w Pułtuskim powiecie, około wsi Osięki, 22 Sierpnia 1863 na czele 100 jazdy potyka się z nieprzyjacielem w sile 3 kompanii piechoty, szwadronu ułanów i sotnią kozaków. Po żwawej utarczce dowódzca ginie, oddział cały idzie w rozsypkę. Prywatne doniesienia z kilku stron uporczywie podają, że dowódzca zginął pod Zuchowem. Głos N. 33 i Dziennik Powszechny N. 194, który zamieszcza raport rossyjski o tej pod Osiękami bitwie, nic nie mówi o stratach, ani też o śmierci dowódzcy.

poległ 22.8.1863 pod Osiękami

Rypin - Spis Powstańców 1863 r

(Cetnarski) udział w potyczkach: podlaskie: Rossosz 17.11.1863

Ksiądz z Sulejówka, od grudnia 1862 roku naczelnik organizacji cywilnej stronnictwa "Czerwonych" w województwie kaliskim. Członek Komitetu Wojewódzkiego.