Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13515

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Jan Nepomucen Rayski

ziemianin, dca oddziału w Sandomierskiem, w pierwszych dniach powst. zbiegł do Galicji

ppro. (1845) Ropczyce

dr., ur. 1811 zm. 1885, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Jan Nepomucen Rayski

( - ) - powstaniec styczniowy, na emigracji we Francji założył w 1871 r fabrykę wyrobów artystycznych

ur. r. 1838 w Czernichowie, ślusarz, przerabiał broń dla oddz. w warstatach na Prądniku czerwonym. Następnie służył w oddz. Krukowieckiego i Rębajły. Ranny pod Imbramowicami.

ślusarz. Urodzony w 1838 roku w Czernichowie. Czynny w organizacji powstańczej. Walczył pod dowództwem Krukowieckiego i Rębajły. Uczestniczył w bitwie pod Imbramowicami, gdzie został ranny. Więziony w twierdzy Wiśnicz przez rok.

Władysław Rebczyuski

ur. r. 1886 w Sorokotiarzyńcach, właściciel ziemski, pracował jako organizator w Bracławskiem. (naczeln. jNiemirowa), później w Bumunii jako administrator i zast. gener. komisarza. Po powstaniu dyrektor muzeum miejskiego we Lwowie.

Władysław Rebczyński

ur. 1836, zm. 1912, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

(1848-1931), emerytowany drogomistrz pełniący swe obowiązki na c.k.gościńcu państwowym w okręgu budowniczym jarosławskim. Weteran Powstania Narodowego 1863 roku. Pochowany na Starym Cmentarzu w Jarosławiu.

Redzyńskie, ur. 23.2.1831r., syn Dionizego i Łucji z Kowalskich , aresztowany w Oleksiance

Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz nie ustalono grób prawd. nie istnieje.

Weteran powstania. Po powstaniu mieszkał w Bochni (na Czerwieńcu)

Walenty Regulacki

ppro. (1843) w. Cholewianka

Ludwik Rególski

ur. r. 1819 w Krakowie, czeladnik szewski, służył jako szereg, w oddz. Kurowskiego (pod Miechowem1! i Langiewicza (wszystkie bitwy). Pod Grochowiskami wzięty do niewoli, został zasądzony w Kielcach do Orłowskiej gub. na łat dwa. Ranny pod Miechowem.

Wilhelm Rehbein

Wałcz -Piwowar, ujęty w Brzeźnicy podczas przekraczania granicy.

Ferdynand Reichel

mieszczanin, żandarm-wieszatiel w żandarmerii powstańczej

Jerzy Reichenbach

bernardyn duchowny katolicki, zesłaniec miejsce wysyłki: kowieńska, miejsce zsyłki: nieznane, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Aleksander Reiff

ppro. (1844) Grodzisk

ppro. (1846) Grodzisk

Maria Reinbergerówna

później zamężna Władysławowa Strzelecka, pracowała z wielkiem poświęceniem w organizacji, zajmując się głównie pielęgnowaniem chorych w szpitalu cieszanowskim. Prawie rok cały koiła wytrwale cierpienia i dolę rannej braci.

Franciszkanin-Reformata, uczestnik powstania styczniowe skazany na śmierć, wyrok zamieniono na dożywotnie roboty na Syberii

reformat (Rejnis) duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1861 miejsce wysyłki: nieznane, miejsce zsyłki: zabajkalska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

zapewne Józef (1809 — 1883), syn urzędnika austr. ze Lwowa, powstaniec 1831 r., na emigracji przyjaciel Słowackiego, w 1863 r. usiłował wziąć udział w powst., lecz zatrzymany we Lwowie, wydalony został za granicę

Aleksander Rejczakiewicz

Urzędnik. Ur. w 1838r. w Rozwadach ziemi Opoczyńskiej. Walczył pod dowództwem Langiewicza, Jankowskiego i ks. Brzóski. Za dowiedziony mu udział w powstaniu 1863 roku — zesłany na Sybir do katorżnych robót do Jenisejska. Po odbyciu katorgi pozostawał na osiedleniu w Minusińsku.

Naczelnik miasta Proszowice w administracji cywilnej Powstania na ter. woj. krakowskiego (po stronie zaboru rosyjskiego).

( - ) - Powstaniec Styczniowy, duchowny reformat [1], za udział w Powstaniu Styczniowym zesłany na Syberię do miejscowości Tunka. [1]

adwokat w Tarnopolu

Wincenty Reklewski

Oficer Wojsk Polskich z 1831 roku odznaczony Złotym Krzyżem jako porucznik dywizjonu karabinierów.W powstaniu styczniowym jako pułkownik na czela oddziału kawalerii.Po powstaniu wyemigrował za granicę.

Franciszek Reksiński

ppro. (1845) Główno

Franciszek Reksiński

Zm. 15 stycznia 1928, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 18 stycznia 1928, cmentarz staroparafialny na Komandorii grób prawd. nie istnieje.

ppro. (1843) Wieliczka

ur. 9 XI 1843 w Szczurowej, zm. 18 IV 1920 w Wieliczce Nauczyciel, dyrektor szkoły męskiej w Wieliczce, uczestnik powstania 1863-64; syn chłopski. Po ukończeniu szkoły realnej w Tarnowie, rozpoczął naukę na kursie pedagogicznym w Krakowie, którą przerwał wybuch powstania styczniowego. 6 marca 1863 przeszedł przez granicę i przystąpił do oddziału Mariana Langiewicza, stacjonującego wówczas w Goszczy. Przydzielony do pułku Dionizego Czachowskiego brał czynny udział w walkach (pod Chrobrzem i Grochowiskami). Po opuszczeniu wojsk przez Langiewicza, opuścił powstanie i powrócił w rodzinne strony. Ukończył kursy pedagogiczne w Krakowie i w październiku 1863 objął pierwszą posadę nauczyciela w Pobiedrzu (obecnie Paszkówka pod Wadowicami). Pracował następnie w szkołach w Kętach, a od 1872 w Liszkach, gdzie dał się poznać jako dobry nauczyciel i gorliwy patriota. W 1875 zaproponowano mu posadę nauczyciela w 3-klasowej Szkole Męskiej w Wieliczce, gdzie od 1904 pełnił funkcję dyrektora szkoły. Był poważanym obywatelem, piastował mandat radnego miejskiego, był delegatem do Rady Okręgowej Szkolnej, sekretarzem Towarzystwa Ludoznawczego oraz członkiem wielu innych towarzystw, przyczynił się też do założenia Towarzystwa Sadowniczo-Ogrodniczego. Po przejściu na emeryturę wielokrotnie zapraszano go na uroczystości ku czci powstania styczniowego. Pod koniec życia napisał i wydał pamiętnik Z biegiem życia. Kilka wspomnień dla pamięci młodszego pokolenia. Zmarł w wolnej Polsce, 18 kwietnia 1920 i został pochowany na cmentarzu w Wieliczce; niestety, miejsce, w którym go pochowano, pozostaje dziś nieznane.

(Rębajło), pseud. zob. Kalita Karol

Edmund Rembecki

Aleksander Rembieliński

(zm. 1872), ziemianin, żonaty z Zamoyską, wysyłany przez Dyrekcję białych z misjami do Paryża

ppro. (1837) Stanisławice

Franciszek Aleksy Rembowski

ppro.(1844) Krzynowo

Klemens Ignacy Rembowski

Klemens Ignacy Rembowski, h. Ślepowrotn, ur. 28.11.1840 Świnice pow. kaliski, akt chrztu spisany 6.12.1853 Brzeźnio (chrzestni Piotr i Henryka Szembek), zm. 9.1911 Brzeźnio. Syn Lucjana Jana i Marii Teresy Wierzchleyskiej. Miał 5 rodzeństwa: Stanisław, Anna, Lucjan, Bogusław, Maria Szlachcic z Nowej Wsi pod Złoczewem, adiutant gen. E. Taczanowskiego. Możliwe że jego działania powstańcze rozpoczęły się już w lutym. 1.7.1863 prowadził z sukcesem oddział ok. 250 jazdy w . Jego oddział składał się z 3 szwadronów. Pierwszym dowodził por. Teodor Mniewski, drugim kpt. Orłowski, trzecim rtm. Zdzisław Tomasz Błeszyński. Instruktorem ogólnym był mjr Stanisław Bojarski. Wg Kopernickiego: ''Oddział był dobrze uzbrojony, lecz nie najlepiej umundurowany, karności i porządku wojskowego niewiele, wyćwiczony zaś dostatecznie, chociaż niektórzy z żołnierzy nie umieli jeździć, a kilkunastu naliczyłem dzieciaków. Po odbytym przez jenerała przeglądzie i musztrze, którą według instrukcji Piniego oddział odbywał w jednoszeregowym szyku, oddział wstąpił do obozu i połączył się z kaliskim, stanowiąc jakiś czas osobną jednostkę pod nazwą jazdy sieradzkiej". W nie utrzymał subordynacji oddziału, co zakończyło się reorganizacją i prawd. degradacją. Klemens walczył jednak dalej lecz w 26.8.1863 stracił nogę i zakończył udział w powstaniu. Delegat Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Został pochowany w grobowcu-kaplicy w miejsc. Brzeźnio k. Sieradza. Żona: Teodora Wierzchleyska, ur. 1847, zm. 2.11.1925, c. Teodozjusza Aarona i Franciszki Mitelstedt (ślub 3.9.1872 Marzenin). Gorąca patriotka, silnie działająca na niwie społecznej. Miał 5 dzieci: Teodozjusz (1875, ż.: Leokadia Prądzyńska) Irena (1876 zam. Michał Kołodziejski) Marian (1878, wojewoda łódzki i białostocki, żonaty: Jadwiga Kopystyńska) Zygmunt (1881, ż.: Jadwiga Prądzyńska) Wanda (1883, zam. Feliks Rzymkowski)

Klemens Ignacy Rembowski

Weteran powstania styczniowego, zm. 9.1911. Sieradz

Józef Remiaszewski

ppro. (1841) Sadów

Strona z 338 < Poprzednia Następna >