Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Pamięć o zrywie narodowym, jakim było Powstanie Styczniowe w 1863 roku, trwała w sercach ówczesnych Polaków jeszcze długie lata po jego zakończeniu. Wiele rodzin pielęgnowało historię i opowieści dotyczące powstańców, ich rodzin i dramaturgii tamtego czasu. Jedna z takich historii jest związana z rodziną Bazarników z Czatkowic, których przodek (1826-1887) odnalazł w lesie rannego powstańca, uczestnika roku. Warto ją przypomnieć w 150. rocznicę Powstania Styczniowego. W 1863 roku, pewnego zimowego poranka Sebastian Bazarnik, gajowy w dobrach hrabiego Potockiego, jak zazwyczaj poszedł na obchód lasu. Po pewnym czasie, niespodziewanie szybko, wrócił. Nakazał swojemu synowi - Izydorowi zaprzęgać konia do sań i pojechali w stronę lasu. Gdy dojechali na miejsce, Sebastian zaszył się w gęstwinę leśną by po dłuższej chwili wynieść z niej rannego i wyczerpanego ze zmęczenia człowieka. Był to powstaniec. Po powrocie do domu ułożyli rannego na łóżku. Broń, która była przy nim, czyli: szabla i dwa pistolety z nabojami Sebastian, w obawie przed żołnierzami austriackimi, ukrył w szopie, przykazując zachowanie tajemnicy na temat zaistniałej sytuacji. Ranny powstaniec opowiadał o sobie: "". Sebastian Bazarnik udał się do Krzeszowic, w celu zorganizowania pomocy rannemu powstańcowi. Poprzez organistę powiadomił szpital hr. Potockich o zaistniałej sytuacji. Polecono by ranny pozostał w Czatkowicach, ponieważ husarzy austriaccy przeszukują okolicę szukając powstańców. Kolejnego dnia, o zmroku pod chatę zajechały sanie i zabrano rannego do szpitala na Nowej Wsi. Niestety nie udało się uratować Marcina Zawory, zmarł w skutek ran odniesionych w bitwie. Zmarłego żołnierza Powstania Styczniowego pochowano na cmentarzu w Krzeszowicach. Jego grób znajduje się na starej części cmentarza, po lewe stronie idąc od głównej bramy. Na nagrobku widnieje napis: Marcin Zawora włościanin wsi Balin lat 36 w skutek odniesionych w sprawie Ojczyzny i Wiary ran pod Miechowem d 9/3 1863 zmarł w Krzeszowicach Od tamtego czasu, kolejne pokolenia potomków Sebastiana Bazarnika (1826 -1887) z Czatkowic pielęgnują grób i pamięć Marcina Zawory - żołnierza Powstania Styczniowego. Robert Kuczara (Na podstawie spisanych wspomnień Władysława Bazarnika)

ur. - zm. 09.03. 1863 Krzeszowice [1] Rolnik z Balina, powstaniec styczniowy. Ranny 17,02.1863 r w bitwie pod Miechowem, ewakuowany do prywatnego szpitala w Krzeszowicach. W "Dzienniku Chorych" szpitala Krzeszowickiego za rok 1863 zapisano: "Marcin Zawora, z Balina, vulnus sclopetarium et fractura cranii. [rana postrzałowa i złamanie kości czaszki] Zmarł" [1] [3] Pochowany na cmentarzu w Krzeszowicach,. Inskrypcja na grobie "Marcin Zawora / włościanin ze wsi Balin lat 36 / wskutek odniesionych w sprawie ojczyzny i wiary ran pod Miechowem d 9/3 1863 zmarł w Krzeszowicach. [2], [3]

Hrabia. Ur. 10.08.1835 Memel k. Kłajpedy. Syn Karola i Amelia Ogińska - współtwórcy uzdrowiska. Dzieciństwo i młodość spędził w Iwoniczu. Uczył się rysunku w Krakowie u Wojciech Stattlera, później rzeźby w ASP. Przebywał we Włoszech i Laponii. Wziął udział powstaniu w wyprawie na Ruś walcząc 2.7.1863 pod Radziwiłłowem. PO rozbiciu oddziału schronił się w Galicji, uwolniwszy wcześniej z rąk Kozaków swojego kuzyna, który dostał się do niewoli po bitwie pod 5 maja. Służył w wojsku austriackim w oddziale kirasjerów m. in. pod Sadową w 1866. Zamierzał udać się do Paryża, jednak w Dreźnie został wezwany na pojedynek przez syna jego sąsiadów na Litwie. Ranny zmarł po ciężkiej chorobie 20 maja 1866 w Dreźnie, tam pochowany.

Ur. 20.9.1939 Brzozów, zm. 15.7.1908 Sanok, Powstaniec Styczniowy, szewc. Pochowany Sanok. Jego grób został odnowiony w 2023 roku.

(16 I 1846, Wola k. Przeworska – 16 X 1898, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1862/63), uczestnik powstania styczniowego, aktor, śpiewak, reżyser.

Marceli Zboinski ( 16.01.1846Wola pod Rzeszowem - 16.10.1896 Lwów) - powstaniec styczniowy [1], artysta [1] Urodził się 16.01.1846 w majątku rodzinnym Woli pod Rzeszowem. [1] "Uczęszczał do gimnazjum w Rzeszowie i Krakowie. Do teatru wstąpił w r. 1867 i to towarzystwa Miłosza Sztengla w Stanisławowie. Przebywał kolejno na scenach w Poznanoi, Krakowie, a we Lwowie od 1872 do 1893 stale przez 3 ostatnie lata w Krakowie. Obecnie zaangażowany znowu został do Lwowa od 1 października, lecz z powodu szybko rozwijającej się choroby, nie mógł występować. W r. 1882 występował także gościnnie na scenie warszawskiej, z wielkim powodzeniem, zwłaszcza rolą starego Laroqua w "Miłości ubogiego młodzieńca" zaimponował Warszawie. Repertuar jego był bardzo obszerny, grywał także w operach i operetce. Był to talent olbrzymi, wszechstronny, artysta niezwykle inteligentny, jeden z ostatnich przypominających najlepsze czasy lwowskiej sceny. Pozostawił wdowę (siostrę p. Woleńskiego) i dwie córki,z których starsza jest małżonką p. Roszkowskiego. Śp. Zboiński był też uczestnikiem powstania z r. 1863 i między innemi brał udział w potyczce pod Chmielnikiem". Pogrzeb sp. Zboińskiego odbędzie się dziś o godz. 4 po południu z domu żałoby przy ul. Podlewskiego". [1] Ślub - żona Józefa [2] Hertrich [2], [5] Zmarł 16.10.1896 r we Lwowie [1] Dzieci: 1__Anna Zboińska - ur 1884 Lwów [2] 2__Helena [4] Zboińska po mężu Roszkowska [1], vel Ruszkokwska [4] - ur. Lwów [5] - ślub -06.10.1894 Lwów Bazylika [4], mąż Ryszard [4] Roszkowski [1] vel Ruszkowski [4] (ur Lwów [4], rodzice jego" Franciszek [5] i Tekla Nowolecka [5]) Rodzeństwo: 1__Saturin Stanisław Zboiński - ślub 1873 r Zagłobień [3], żona Anna Trzemeska [3[ (jej rodzice: Paweł Trzemeski i Tekla Rozborska [3]) Rodzice: 1__Wincenty Zboiński [2[ 2__Ludwika Wolska [2] Bibliografia