Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Uczestnik powstania, pojmany

powstaniec

ur. r. 1841 w Sierpowie, stud, wydziału lekar. w Warszawie pracował w organizacji, Następnie służył jako poruczn.-adjutant w oddz. Bończy, Padlewskiego i Taczanowskiego. Za waleczność mianowany kapitanem, został po bitwie pod Kruszyną wzięty do niewoli i wysłany do gub. Jenisejskiej. Przybył do Galicji w r. 1870. Był ranny bagnetem w rękę. szczęka prawa pękła od uderzenia kolbą, bok prawy przeszyły mu 3 kule i otrzymał kontuzyę w prawą pachwinę. Po powst. doktor wszech nauk lekarskich.

18 lat, stolarz, 7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelców, posiadał pałasz.

ur. 1822. Ksiądz, święcenia otrzymał w 1845. Proboszcz parafii Lewiczyn w pow. grójeckim. W 1863 zesłany na Syberię. Zmarł i został pochowany w Krakowie w grudniu 1908. Pochowany Rakowice kw. W.

Zesłany do Wschodniej Syberii, prawd. powstaniec.

Jan Chwalibóg Jordan z Zakliczyna, h. Trąby. Szczegóły udziału w powstaniu nie są bliżej znane; wiadomo, że w marcu 1864 r został aresztowany wraz z grupą powstańców ("działaczy tarnowskiej organizacji obwodowej") w Pogwizdowie k. Partynia. Emigrant, powrócił do kraju ok. 1867 roku, zmarł w Krakowie w 1914 r., pochowany na cm. Rakowickim

Nekrolog. (Nadesłano z Buku). Panuąca a groźna choroba, tyfus, od kilku tygodni za witała do miasta naszego, zabierając z sobą ofiary z wszystkich warstw spółeczności. Zacny a wielce szanowany nasz rodak dr. Rudolf Jordan kładł wprawdzie hamulec tej groźnej epidemii i ztąd nięjedna rodzina winna jemu podziękę za uratowanie drogich im osób. Jego wzniosłe i pełne litości napełnione serce, jego skora pomoc niesiona choroby złożonemu, datna ręka tegoż, gdzie potrzeba tego wymagała, przez trzyletni pobyt u nas tak miłością ku niemu napoiła serca mieszkańców, że uwielbianym był od starca i od dziecka, bogacza i nędzarza — w ogóle od wszystkich wyznań ludzi. Lecz niestety! Boga wyroki inaczej chciały! pogromca groźnej epidemii sam uległ tejże, i po óśmio-dziennej chorobie, opatrzony św. sakramentami, dnia 7 bm. o godzinie 3 z południa, Bogu wzniosłego ducha swego oddał. Głos dzwonów, zwiastujący nam zgon jego, przeraził mieszkańców i w tej chwili kirem żałoby miasto nasze odzianem zostało. Kto znał śp. dr. Rudolfa Jordana ze łzą w oku sprawdzić musi, jakim dotkliwym ciosem nawiedzone jest nasze miasto, żadne wyrazy nie są w stanie opisać smutku boleści, co miasto ucierpiało przez zgon tego męża. Śp. Rudolf pożegnał nas, lecz pamięć jego chociaż i po za grobem z serc naszych nie wygaśnie i z pokolenia na pokolenie przechodzić będzie. Drogi a kochany nasz lekarzu! w imieniu całego miasta bez różnicy wyznań, za wszystko, czem nas obdarzałeś, składamy ci ze łzą w oku pośmiertną podziękę i w dowód wdzięczności za twe dobrodziejstwa błagać będziem Stwórcę o spokój twym zwłokom i wieczny odpoczynek twej szlachetnej duszy.

Rudolf Jordan, ur. 1833, zm. 7.3.1868), urodził się w Wojnowicach pod Lesznem. Medycynę studiował w Berlinie i Gryfii. Opiekował się rannymi powstańcami w lazarecie powstańczym w Strzelnie. Zmarł na tyfus w Buku (Wielopolska).