Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 04.03.1844r., wieś Babice okręg krakowski. Majster szewski z Krakowa, żonaty, 3 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był uczniem szewskim, natomiast w czasie powstania szeregowcem. Służył w oddziale . Walczył pod Opatowem i pod Sandomierzem. Pod Sandomierzem wzięty do niewoli i sądzony we Włodzimierzu. Osądzony do robót przy kolei orłowskiej, był tam 3 lata. Deklarację podpisał 01.11.1890r.

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Kock 25.12.1863

rodzona siostra Jarosława (ob.), ur. około r. 1845. W dobie powstania miała ciotkę Marję Kossakowską, zakonnicę u Wizytek. Stąd zapewne pośredniczyć mogła, będąc jeszcze bardzo młodą, w przechowywaniu w klasztorze P.P. Wizytek papierów powstańczych. Zaślubiła później Rudolfa Nieławickiego. Zmarła w Połankiesiu 9 sierpnia 1887 r.

udział w potyczkach: płockie: Łapinóżek 29.03.1864 poległ

gmina/wieś Zambrów, przestępstwo: nie wrócił z bandy, data zarządzenia: 27.01.1866

s. Wawrzyńca z Goniądza - zginął w powstaniu

szlachcic kowieńskiej prowincji

КОССАКОВСКIЙ Ярославъ,hrabia (граф) z powiatu kowieńskiego (Ковенского уезда),posiadał w tym powiecie majątek razem z bratem (имеет в этом же уезде нераздельное с братом имение.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Graf

hr., uczestnictwo w potyczkach: kowieńskie: Medejki 7.09.1863, Sznurkiszki 9.05.1863 dostał się do niewoli

s. Piotra gmina/wieś Zambrów [właść. Kossaki] Zanie Dęby, przestępstwo: nie wrócił z bandy, data zarządzenia: 27.01.1866

gmina/wieś Zambrów [właść. Kossaki] Ćwikły Krajewo Dąb, przestępstwo: nie wrócił z bandy, data zarządzenia: 27.01.1866

gmina/wieś Zambrów Krajewo Białe, kara: na poręczeniu i pod kontrolą sądu, przestępstwo: wrócił z bandy Wawra, data zarządzenia: 14.03.1864

z Goniądza - zmarł na Syberii 22.11.1865 roku

gmina/wieś Zambrów [właść. Kossaki] Rębiszewo Studzianka, przestępstwo: nie wrócił z bandy, data zarządzenia: 27.01.1866

Wiktor Kossakowski (Kościński). Ur. 1841 Choszcza, pow. radomski, zm. 22.3.1927 Lesko. Rotmistrz huzarów powstańczych w 1863. Po powstaniu pod przybranym nazwiskiem Kościński schronił się w Galicji. Tu poznał Marię Skarbek Borowską, córkę właścicieli dóbr Żardenka w sanockim. Para pobrała się 29.1.1896 w Rozwadowie (Wiktor został zapisany tu w akcie małżeństwa pod oboma nazwiskami). W Żardence mieszkali do 1908. W tym roku zmarła żona i dopiero wówczas majątek stał się jego własnością. Wiktor sprzedał dobra przenosząc się do Leska. Wiktor Kossakowski był jednym z założycie Sokoła w Lesku. Pochowany w Lesku - uroczysty pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną.

Ur. 1837 Radomskie, miejscowość w 1923: Wieś, gm. i pow. Lisko, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-53

szlachcic kowieńskiej prowincji, syn Feliksa

Feliksow, mężcz. 41 lat, ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, dowieriennyj, rodziny nie posiadał, kawaler

ksiądz Тielszewskogo uiezda, iz właściciel ziemski kowieńskiej guberni.

Ur. 18.06.1849r., Praga. Urzędnik magistratu, zamieszkały w Pradze, żonaty, katolik, ojciec 4 dzieci. Przed powstaniem był studentem szkół realnych, natomiast w czasie powstania był w oddziale strzelców i pod nazwiskiem Masakowski i „Mali Czeszek”. Pod Langiewiczem walczył w Ojcowie, na Św. Krzyżu i pod Pieskową Skałą. Pod Denisiewiczem walczył pod Szycami, pod Mierosławskim walczył pod Igołomią, pod Wysockim walczył w Radziwiłłowie, pod Teterą pod Igołomią. Był ranny w rękę i ramię pod Igołomią. Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa Wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał w Pradze 02.11.1896r.

mężcz. 30 lat na 1868 r., szlachcic , warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Mariińskie, rodziny nie posiadał

(Kasiłowski, Kossimowski) s. Antoniego, wikary, nastoiatiel Pokalnianskoj rzymsko-katolickiego kościoła.

Syn Ignacego i Ludmiłły z Uhrynów, urodził się dnia 14 sierpnia 1837 roku w majętności rodziców, zwanej Użminie a położonej w Telszewskim powiecie, na Żmudzi. Po skończeniu nauk w gimnazyum kowieńskiem, wstąpił do wojska rosyjskiego i w kilka miesięcy został oficerem; w 1863 r. przeszedł do szeregów powstańczych i walczył pod dowództwem mężnego pułkownika Dłuskiego-Jabłonowskiego, który o nim powtarzał, że w doborowym jego oddziale był jednym z najwaleczniejszych. - Dostawszy się do Francyi, udał się ztamtąd do Ameryki do Buenos-Ayres i wstąpił do wojska rzeczypospolitej Argentyńskiej i Uraguaj; odwagą i przytomnością swoją zwrócił na siebie uwagę głównodowodzącego, jenerała Medina. Ciężko ranny, przy zdobyciu silnie obwarowanej pozycyi, dostał w 1869 r. dymisyą z pensyą 300 piastrów rocznie i mianowany został naczelnikiem magazynów wojennej marynarki. Ale służba biórowa nie odpowiadała burzliwej i nieco awanturniczej jego naturze; znudzony nią, wszedł znowu do szeregów jako dowódzca szwadronu; na czele jego stłumił jednę z tych rewolucyj, które w tym wulkanicznym kraju przyodycznie prawie wybuchają. Wysłany jako instruktor pułku do niezdrowej części kraju, uczuł prędko zgubny wpływ klimatu i w marcu 1874 r. przybył do Montevideo prosić o dymisyą, z zamiarem wrócenia do Europy. Żądał likwidacyi swojej dożywotniej pensy i; daremnie na nią cze kał przez pół roku i zniecierpliwiony, spotkawszy w kawiarni urzędnika ministeryum powiedział, że jeżeli za dwa tygodnie nie odbierze należności, pierwszym statkiem ruszy do Europy, mając zaoszczędzonych kilka tysięcy piastrów. — „Niebezpiecznie nosić taką summę przy sobie 11 powiedział ktoś z obecnych. — „Bezpieczniej niż mieć ją w waszych bankach 11 odrzekł Kossiłowski — ale w kilka dni potem (było to w październiku 1874 r.), opadnięty przez siedmiu zbójców, których nieostrożnie powiedziane słowo uwiadomiło o mianych przez niego w kieszeni pieniądzach, obdarty i pokaleczony nożami, zaledwo do poblizkiego domu zdoławszy się przy czołgać, skonał, wymieniwszy jednego tylko ze swoich zabójców. — Pochowany w Montevideo, na tamecznym cmentarzu.

mężcz. szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, przebywał w tobolskiej guberni

szlachcic

szlachcic kowieńskiej prowincji

mężcz. ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany pr. bez pozbawienia praw pr. na zamieszkanie, przebywał w Kurganie, w 1868 r. wyjechał w Woronieżskuju gub., zesłany razem z bratom

udział w potyczkach: płockie: Osówka 14.10.1863 r

szlachcic Wilno województwo

Ur. 1844 Sierakowo, zm. przed 1919, żona: Helena, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-54

Ur. 1833r., Lwów. Rolnik, dzierżawca, zamieszkały w Kutysce p. Niżniów, wdowiec, 4 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był dzierżawcą, natomiast w czasie powstania rotmistrzem I szwadronu. Był w oddziale Gołuchowskiego. Deklarację podpisał 25.07.1889r.

Lat 32, kapitan, dowódca 1 szwadronu 1 Pułku Jazdy, Wojska Ziem Ruskich. Wszedł w służbę do korpusu jen. Bema w Siedmiogrodzie, w r 1849. W tymże roku postąpił na podpor. i por. a w d 1863 mianowany kpt. przez jen. Gołuchowskiego. "na urlopie".