Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42799

Strona z 1070 < Poprzednia Następna >

udział w potyczkach: patrz w przyp. do podlaskie: Przewuiki 29.12.1864

Cyprian Bojanek

Latowicz, urodzony dn. 13. 09. 1804r., syn Krzysztofa i Gertrudy z Wzorków

Stanisław Bojanek

Latowicz, urodzony 25. 04. 1836r., syn Mikołaja i Anastazji z Wielgosków. Katolik, kawaler, nie posiada majątku. Aresztowany 20 kwietnia w Adamowie „za przynależność do oddziału Zielińskiego” 13 września 1864r. przesłany do Warszawy w celu zesłania do Rosji.

Tomasz Bojankiewicz

ur. r. 1836 w Podzwierzyńcu. Uwolniony z wojska austr. po kampani włoskiej w drugiej połowie czerwca 1863, przekroczył granicę wzaz ze szczupłą, drużyną. W połowie lipca drużyna połączyła się z oddz. pod wodzą Wróblewskiego, pod którego komendą zostawała do 16. stycz. 1864.

Ignacy Bojanowski

z Humięcina (1824-1903). Wraz ze swoim bratem Paulinem wziął udział w walkach legionu Ludwika Mierosławskiego w powstaniu w Wielkopolsce w roku 1848. Po klęsce powstania obaj udali się na emigrację do Paryża. Po siedmiu latach Ignacy powrócił do kraju a następnie zamieszkał w majątku swojego brata w Humięcinie. Wziął udział w walkach powstańczych w roku 1863 dołączając do oddziału Zygmunta Padlewskiego, najprawdopodobniej po bitwie pod Zeńbokiem. Zmarł w roku 1903. Został pochowany na cmentarzu w Łysakowie. Warto wspomnieć, że Ignacy Bojanowski z Gruduska (1869-1956) był synem Paulina Bojanowskiego, brata Ignacego Bojanowskiego z Humięcina.

Ignacy Bojanowski

Ur. Koralewo, zm. przed 1919, żona: Wanda Olimpia, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-46

Jerzy Bojanowski

Bojanowski Jerzy, uczestnik wyprawy morskiej, zorganizowanej w r. 1863 przez Zbyszewskiego i Magnana, zmarł 1 maja 1898 w Zakładzie św. Kazimierza w Pa ryżu, w 53 roku życia.

Stanisław Bojansko

Więzień cytadeli warszawskiej. mieszczanin z Latowicza, pow. stanisławowski, lat 34. Katolik, kawaler, nie posiada majątku. Aresztowany 20 kwietnia w Adamowie "za przynależność do oddziału Zielińskiego". 13 września 1864 r. przesłany do Warszawy, dla wysłania zagranicę. (B-8).

ur. ok. 1833 [1] zm. 1863 Klwów, lat 30 [1] Poległ w bitwie [1] Pochowany zapewne na cmentarzu parafialnym w Klwowie; grób nie zachował się. [2]

Jan Bojarkiewicz

23-letni powstaniec chłopski z Zagłębia, należał kolejno do trzech oddziałów powstańczych. Aresztowany i skazany na 3 lata zesłania.

Julian Bojarowski

więziony w twierdzy dynaburskiej

Andrzej Bojarski

Ksiądz Kanonik - urodzony w Hrubieszowie, mieszczanin, który wstąpił najpierw do seminarium unickiego w Chełmie, potem przeniósł się do lubelskiego, wyświęcony 1 maja 1838 r., pracujący najpierw jako wikary w Krasnymstawie, następnie jako proboszcz tej samej parafii. Stał się jednym z głównych inspiratorów patriotycznych wystąpień w mieście i w okolicy; brał udział w manifestacji w Horodle 10 X 1861 r. W wyborach jesienią 1861 r. został wybrany na członka konspiracyjnej rady miejskiej w Krasnymstawie. Aresztowany 20 I 1862 r., został oskarżony o przywództwo we wszystkich wystąpieniach w mieście, o kontakty z osobami knującymi przeciw władzom oraz podtrzymywanie w ludności wrogich nastrojów. Skazany na zamieszkanie pod nadzorem w guberni orenburskiej. Zmarł na wygnaniu 9 V 1879 r.

Ur. 1844, miejscowość w 1923: Rogowo, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-707

Władysław Bojarski

Ur. Warszawa, zm. przed 1919, żona: Katarzyna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: V-2

Władysław Bojarski

więziony w twierdzy dynaburskiej

Wenanty Walenty Eustachy Bojemski

urodzony w Kutnie, poległ w Kaliskiem. [1] ur 20.09.1842 r [2] Sieradz [4] ale metryka urodzenia z 1852 r [4] (zapewne dlatego czasem jako miejsce urodzenia jest podawane Kutno) [1] zm 08.05.1863 Kamyk par. Brzyków [2] (obecnie gm. Widawa, woj. łódzkie) Jego rodzicami byli Jakób Bojemski (Asesor Trybunału, podsędek Sądu Powiatu Orłowskiego) [2] [4] i Julianna Kozarska ur. ok. 1807 Góra Batyszychawska (?) zm. 1854 Kutno (jej rodzice Kazimierz Kozarski i Teresa) [2] [4] [7] Powstaniec styczniowy [1] kawaler lat 21 [2] uczestnik bitwy z oddziału Taczanowskiego lub Oxińskiego lub Litticha. Poległ 08.05.1863 r o godz. 9.00 we wsi Kamyk par. Brzyków. [2] Jego zgon zgłosili Wojciech Pilarczyk lat 35 i Wojciech Stolarek lat 54 , obydwaj gospodarze z m. Piaski Kamyckie. [2] R o d z i n a rodzeństwo * Godzimier Bojemski - ur. ok. 1835 [6], zm. 1836 Sieradz [6] * Marianna Bojemska - ur. 1839 [6] , zm. 1839 Sieradz [6] * Ewa Wenanta Felicja Bojemska po mężu Eperlein - ur. 1843 Sieradz [5], ślub 1870 Piotrków Trybunalski, mąż Sylwester Eperlein [3]

Gawriił Bojkiewicz

Ur. 1837r., Wola Mała pow. Żydaczów. Były dozorca teatru letniego we Lwowie, zamieszkały we Lwowie, żonaty, 2 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. Przed powstaniem był zarobnikiem ciesielskim, natomiast w czasie powstania był w oddziale Jeziorańskiego i Lelewela. Walczył pod Panasówką, ranny ciężko (cięcie w głowę i rękę). Został wzięty do niewoli w miejscowości Chełm. Wywieziony na Syberię, gdzie przez blisko 4 lata pozostawał w rotach aresztanckich, a następnie w skutek amnestii powrócił do kraju. Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał 28.06.1901r.

ur. r. 1837 w Woli małej. Jako szereg, służył w oddz. Jeziorańskiego i Lelewela. W bitwie pod Panasówką ciężko ranny pałaszem w głowę i kulą w rękę, wzięty do niewoli, wysłany na Syberyę, przebywał tam lat 4 w rotach areszt. Na podstawie amnestyi wrócił do kraju.

syn Pawła, ur. ok. 1817. wyznania prawosławnego, włościanin z pow. oszmiańskiego gub. wileńskiej, leśniczy. Oskarżony o współdziałanie z powstańcami, którym służył za przewodnika, został na mocy konfirmacji d—cy wojsk wileńskiego okręgu woj. z sierpnia I 8 6 3 wysłany wraz z rodziną na osadzenie w gub. ołonieckiej (na ziemiach należących do skarbu państwa?). W czerwcu I 8 64 przybył do gminy Osztinskaja pow. łodejnopolskiego. Odmówił przyjęcia wyznaczonego gruntu (15 dziesięcin) z powodu „nieprzydatności dla uprawy zboża", w I 8 69 otrzymał ziemię w innym miejscu oraz 5 5 rubli na zagospodarowanie. Na zesłaniu towarzyszyła mu rodzina: zona Anna, ur. ok. 1820, synowie: Aleksander, ur. ok. 1 8 5 3, Julian, ur. ok. 1856, Borys, ur. ok. I 858, Michał, ur. ok. 1860, 1 August, ur. ok. I86I.W l88l rodzina Bojków nadal przebywała w pow. łodejnopolskim.

Z Poddniestrzan, 48 lat, stróż. W I poł. 1864 sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Powód: za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym. Skazany na 8 dni aresztu w sztokhauzie.

Z Dmytrowa. Lat 48, żonaty, gr-kat. kmieć. W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Złoczowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko publicznej spokojności i porządkowi przez zbiegowisko (zapewne w związku z działalnością powstańczą). Ponadto obciążony zbrodnią gwałtu publicznego. W grudniu skazany na miesiąc więzienia . W drodze łaski uwolniony.

Sylwiusz Bójnicki

patrz: Sylwiusz Bujnicki

Maksimilian Eduardowicz Bokalski

więziony w twierdzy dynaburskiej

Jemilian Bokszanin

szlachcic Wilno województwo

Julian Bokszański

ZAPOMNIANE MOGIŁY POWSTAŃCÓW Dzięki troskliwości ks. prałata Lubianca, który od roku osiadł w pogranicznej miejscowości Plebania, odnalezione zostały na cmentarzu w Plebanii zapomniane mogiły powstańców z r. 1863. Na cmentarzu tym, jak wynika z odkrytych źródeł, pochowani zostali czterej powstańcy, którzy polegli w potyczce z oddziałem rosyjskiego pułkownika Kołokolcowa na polach majątku Świeczki. Są to: Julian Bokszański — lat 38, Rafał Maliszewski — lat 40, Ludwik Jamont — lat 24 i Leopold Bańkowski. Miejscowe oddziały K.O.P. przystąpiły do odnowienia mogiły bohaterów. Na grobie legnie płyta z czarnego granitu. Rodziny tych poległych powstańców 1863 r., pragnące, przyczynić się do uwiecznienia ich pamięci, proszone są o nadesłanie posiadanych o nich wiadomości na ręce ks. prałata Lubiańca, pod adresem: Plebania, poczta Krasne nad Wszą.

Julian Bokszański

powrócony wygnaniec z Syberyi, zamordowany w domu Kurowskiego we wsi Świeczkach w pow. Wilejskim 4 Kwietnia 1863 r. (Czas Nr. 94) (Dz. Pozn. Nr. 91)

Julian Bokszański

uczestnictwo w potyczkach: wileńskie: 4.04.6l poległ

Alojzy Boładź

syn Leonarda lat 23 zesłany na Syberie

syn Franciszka, lat 21 zesłany na Syberię, do gub. tobolskiej,

Bolesław Bołądź

Syn Franciszka, szlachcic z Lidy w gub. wileńskiej. B. Dybowski pisze, że niejaki Bołądz swój wyrok na osiedlenie odsprzedał i zamienił na ciężkie roboty (na Syberii przebywali także Józef, Sylwester i Bronisław B.). Bolesław Bołądź przebywał na katordze w Kadai i zajmował się stolarstwem. Po śmierci Rosjanina M. Michajłowa, poety, który z sympatią odnosił się do Polaków i sprawy polskiej, zrobił dla niego trumnę. Bołądź był następnie pisarzem gminnym w gub. irkuckiej i tam zmarł. Józef i Bronisław B. przez jakiś czas pracowali w gub. jakuckiej. Józef w latach 1882-1889, Bronisław 1875-1876.

rotmistrz kawaleryi z oddziału Lelewela (Głos 35 i Czas Nr. 206 i 209) poległ pod Batorzem 6 Września 1863 r. pochowany tamże na cmentarzu, inne dzienniki podają że zginął około Obroczy w Lubelskiem.

Władimir Bolciewicz

szlachcic kowieńskiej prowincji

udział w potyczkach: mazowieckie: Grabów 29.10.1863

Józef Paweł Bolechowski

urodzony 15.III. 1840 r. w Jędrzejowie; zginął w Powstaniu

Hrubert Bolesław

vel Grubert ze Lwowa

Józef Bolesławski

5 listopada 1863 doprowadzony do "przysięgi oczyszczającej" w kościele św. Jana w Wilnie, wraz z 22 innymi uczestnikami "band" powstańczych. Po przysiędze ogłoszono przebaczenie i odprowadzono do miejsca pobytu z "oddaniem na zaufaną porękę"

Andrzej Bolesta

Żołnierz Drugiego Dywizjonu (prawd. kosynierów). Pluton Czwarty, sekcja druga. 10.2.1863 na liście w obozie w Ojcowie.

Michał Bolesta

ur. ok. 1821 [1] zm. 17.05.1863 Sucha par. Białobrzegi , lat 42 [1] Z Częstochowy [2] Ślub 1847 Częstochowa, jego żoną została Aniela Widawska [3] Były wojskowy rosyjski, lat 42 [1] zmarł w lesie k. m. Sucha par. Białobrzegi, jego zgon zgłosili Polacy: Jan Zieliński (sołtys) i Piotr Stępień (fornal) [1] Zapewne powstaniec styczniowy, który zdezerterował z wojska rosyjskiego i przyłączył się do Powstańców Styczniowych. Zmarł w tym samym miejscu, tego samego dnia i o tej samej godzinie o której zmarło dwóch powstańców styczniowych (zgon ich wyszystkich zgłosiło tych samych dwóch mieszkańców m. Sucha): - - NN Przy drodze z m. Białobrzegi do Radomia znajdują się dwa krzyże na mogię dwóch powstańców styczniowych (zapewne ww. Antoniego Nowakowskiego i NN), a ok. 100 m obok (przy krzyżówce z drogą do m. Sucha) kolejny krzyż bezimienny, który miejscowa ludność wiąże z powstaniem styczniowym. Wg przekazów leśników krzyż postawiono dla upamiętnienia powstania styczniowego i w tym miejscu dziedziczka Suchej, hrabina Eufrozyna Wodzyńska, miała odmawiać różaniec za poległych powstańców. [4] Możliwe, że w tym miejscu został pochowany opisywany Michał Bolesta . Rok później, w 1864 r poszukiwały go wojska rosyjskie, poprzez ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Gubernii Warszawskiej. Zapisano tam: "Żołnierz nieograniczenie urlopowany z 3 batalionu saperów Michał Bolesta z m. Częstochowy pochodzący, powołany na powrót do służby wydalił się z tegoż miasta i dotąd z pobytu wiadomy nie jest. Rząd Gubernialny przeto poleca Wójtom gmin, Prezydentom i Burmistrzom miast dopełnić poszukiwanie człowieka tego w razie wykrycia odesłać go pod strażą do Majora Simbirskiego pułku piechoty Simons tu do Aleksandryjskiej Cytadeli i tem Rządowi Gubernialnemu donieść" [2]

Strona z 1070 < Poprzednia Następna >