Powstanie Styczniowe - uczestnicy

zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Podzindki , pow. świeńciański został przymusowo sprzedany

Urodził się r. 1846 w Dolinie, powiatu stryjskiego. Jako 17-letni student lwowskiej szkoły realnej, udał się wraz z kilkunastoma rówieśnikami do powstania, zaciągając się do oddziału Lelewela, następnie do Wierzbickiego. Jako szeregowiec brał udział w bitwach pod Chruśliuą, Połichuą, Kaniowolą i Zyżynem, o których to potyczkach chętnie opowiadając, podkreślał z pewną dumą swe wyszczególnienie, pi“zez powierzenie mu przez czas dłuższy czynności żandarma polowego.Do niedawnych jeszcze czasów, przechowywał z pewnym pietyzmem swą czapkę powstańczą, którą przebiła kula moskiewska na jego głowie. Po upadku powstania, kończył szkołę realną we Lwowie, a na technikę uczęszczał we Lwowie i Wiedniu. Ukończywszy studia techniczne, pracował początkowo jako praktykant techniczny w ministerjum handlu we Wiedniu, następnie jako inżynier przy trasowaniu kolei w Styrji.Jedynem marzeniem ś. p. Michała było wrócić i pracować dla kraju, więc dowiedziawszy się, że właśnie postanowiono budowę kolei Albrechtowskiej, wraca ś. p. Krasowski wraz z kilkoma kolegami, w swe rodzinne strony. Niestety niespodziewany krach w r. 1874 pozbawia między innymi i stanowiska Michała, udaje się zatem bezzwłocznie do Królestwa, gdzie go zaraz przyjęto jako inżyniera przy trasie kolei Iwangrodzko-Dąbrowskiej.Po ukończeniu robót mierniczych, wraca ś. p. Michał Krasowski do kraju, osiada w Tarnowie, z początku jako inżynier prywatny, poczem w r. 1882. mianowano go inżynierem powiatowym, na którem to stanowisku zostaje w Tarnowie aż do r. i907.Od tego to czasu podupadał na zdrowiu, a nie mając jako kawaler przy sobie nikogo z rodziny, przeniósł się już będąc chorym do Stanisławowa, gdzie mimo nadzwyczajnych wysiłków jego brata Stanisława, dyrektora tutejszego szpitala powszechnego, nie udało się niestety dłużej podtrzymać życia chorego. Zmarł 2. stycznia b. r. po ciężkich i długich cierpieniach, na zwapnienie żył, w 62. roku życia.Zmarły był przez całe swe życie wzorem cnót obywatelskich, serdecznym przyjacielem i szczodrym dobrodziejem ludu.Z majątku swego, około 30.000 koron wynoszącego, utworzył nieboszczyk fundację na stypendja swego imienia w pierwszej linii dla krewnych, ewentualnie po połowie dla mieszczan i włościan powiatu tarnowskiego.W żałobnym, bardzo licznym orszaku, zauważało się także deputację Towarzystwa uczestników powstania z r. 1863, a między obcemi osobami: profesora Politechniki lwowskiej Skibińskiego i inspektora inżyniera Kułakowskiego.Spoczął w grobowcu obok swego stryja ś. p. proboszcza i kanonika ks. Jana Krasowskiego.Cześć Jego pamięci!W Stanisławowie, 5. stycznia 1909.

h. Sas, powstaniec, pochowany w Stanisławowie

ur. r. 1846, student, służył jako szereg, w oddz. Lelewela i Wierzbickiego. Walczył pod Chruśliną, Polichną, Kaniowolą i Zyżynem. Po powst. cywil, inżynier.

szlachcic kowieńskiej prowincji

mężcz. 27 lat na 1868 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskiej guberni, w 1865 r. zmarł (gorjaczka)

szlachcic kowieńskiej prowincji

h. Rogala, ur. 183if, zm. 15 I 1871, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

szlachcic obwód Mińsk

Więzień cytadeli warszawskiej. mieszczanin z Mokobod, lat 19. Katolik, kawaler. Aresztowany w Mokobodach 17 lipca 1864 r. za "uczestnictwo w zabójstwie mieszczanina z Mokobod Stanisława Popowskiego". W więzieniu od 18 czerwca 1864 r. 8 lutego 1865 r. skazany na 8 lat katorgi w twierdzach syberyjskich, 17 lutego odesłany do Warszawy. (K-122).

ur. r. 1808, naczeln. pow. radzyńskiego, skazany na 12-cie lat katorgi i wysłany do Nerczyńska, zmarł po 6-ciu latach męczarni. Pochowany w Irkucku.

jako dowodzący partią powstańców, walczył na Podlasiu, po upadku powstania przeniósł się z rodziną do Węgrowa

jako dowodzący partią powstańców, walczył na Podlasiu, po upadku powstania przeniósł się z rodziną do Węgrowa

ur. r. 1838, słuch, uniwers. kijowskiego, służył w oddz. Szaniawskiego, i walczył pod Siemiatyczami i Łomazami. Uwięziony przebył 6 mies. w Siedlcach.

ukończony agronom, jadąc przez Radzyń i pochwycony przez Moskali, jako mniemany przewódzca napadu przez powstańców na to miasto, zastrzelony w styczniu 1863 r.

powieszony dnia 5 sierpnia 1864 r. w Warszawie za mniemany zamach na życie namiestnika generała Berga. Syn obywatela w Warszawy, były uczeń szkoły sztuk pięknych, czynny w organizacji przedpowstańczej, w powstaniu żandarm narodowy i jako taki powieszony na stoku Cytadeli Warszawskiej mając lat przeszło 30.

uczestnictwo w potyczkach: (podlaskie: Radzyń 23.01.1863)

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Depułtycze 5.08.1863

w powstaniu kapitan. B. obywatel ziemski. Urodzony w 1837 roku w Drużkowie powiatu Brzesko w Małopolsce. Jako oficer b. armii austriackiej — zaciągnął się w szeregi powstania. Walczył pod dowództwem Ćwieka i brał udział we wszystkich 18 bitwach » potyczkach tego oddziału, jako oficer. W bitwie pod Depołtyczami (5 sierpień 1863 r.) —- odznaczył się walecznością i został mianowany majorem.

artysta, uczestnik konspiracji 1863

Ksiądz.

Córka Jana i Augustyny. Mieszkali w Warszawie przy ul. Jasnej, w domu 1364. Pracowała u sióstr Ciecierskich w magazynie krawieckim gdzie szyto koszule dla ochotników, chusty, kokardy, chorągiewki, sztandary. W maju przedostała się do lasów osuchowskich do oddziału Żychlińskiego gdzie był jej narzeczony. Pierwszą bitwę stoczyła z bronią w ręku pod Ossą, następnie pod Brenicą, pod Dąbrową, pod Gołkowem (klęska z której udało jej się ujść). Potem nie udało jej się dogonić oddziału. W zimie pracowała wraz ze swoim narzeczonym Marcelim w tartaku u chłopa Andrzeja Olaska, potem w cukrowni w Józefinie. Tam aresztowana przewieziona do Cytadelii warszawskiej. Na śledztwie nie wydała nikogo. Ukarana 2-miesięcznym aresztem.

ujęty w niewolę moskiewską, za wyrokiem sądu wojennego rozstrzelany w Radzyniu r. 1863.

powieszony dnia 5. sierpnia 1864 r. w Warszawie za mniemany zamach na życie namiestnika jen. Berga.

oficer wojsk rosyjskich, rozstrzelany w Lublinie 10 marca 1863 r.

zmarł 1863, poch. Lublin (poza cmentarzami)

Więzień cytadeli warszawskiej. szlachcic z Zalesia, pow. łukowski, lat 20. Katolik, kawaler, majątku nie posiada. Aresztowany w Zalesiu 5 marca 1864 r. za "należenie do bandy Łętowskiego i Lelewela". W więzieniu od 17 marca, skazany na roboty w Rosji. 27 kwietnia odesłany do warszawskiej Cytadeli. (K-39).

Ur. 1807, zm. 1.4. 1883. Gubernator siedlecki 11 (23) sierpnia 1866 r. Nr. 154 4 doniósł do kancelarii naczelnika Kr. P., że księdza A. K., proboszcz parafii Żelechów, ze względu na jego nieprawomyślność polityczną nie można dopuścić do stanowiska prałata archi diakona katedry janowskiej.W spisie jen. pica na Kr. P. z 14 (26) sierpnia 1865 r. Nr. 326 3 ksiądz A. K., proboszcz parafii Żelechów, pow. garwolińskiego, guberni siedleckiej, zalicza się do politycznie nieprawomyślnych jednostek, Czasowa zaś Wojenna Śledcza Komisja przy naczelniku Kr. P. 24 czerwca (6 lipca) 1865 r. Nr. 4428 dodaje do tego, że ksiądz A. K. mimo swego wieku gotów jest na wszelką ofiarę, nawet z własnego życia na rzecz powstania. Osobna Wojenno Śledcza Komisja w Siedlcach 12 mar. 1864 r. Nr 99 przesyła do Osobnej Kancelarii przy naczelniku Królestwa Pol. dla spraw czasu wojennego wykazy statystyczne o przestępcach politycznych za styczeń 1864 r. W wykazach tych pod Nr 12 wymieniony jest ksiądz A. K., proboszcz parafii Żelechów, pow. łukowskiego, guberni siedleckiej, kanonik, liczący lat 57, którego nakazał zaaresztować 9 gr. 1863 r. Nr 232 naczelnik siedleckiego wojennego oddziału za to, że miał być pomocnikiem rewolucyjnego naczelnika pow. łukowskiego ks. Leona Korolca ze Zwoli. Sprawa ta już ukończona i akta jej przesłane do rozpatrzenia wojennemu naczelnikowi oddziału siedleckiego. Dotąd ksiądz A. K. siedział w więzieniu siedleckim, a rząd wyznaczał na jego dzienne utrzymanie 11 kop.5W alfabetycznych wykazach uczestników powstania 1863 r. wymieniony jest ksiądz A. K., kanonik, którego akta procesu przechowywał Wydział Wojenno Śledczy pod Nr 61. Księdza A. K. zaaresztowano na podstawie zeznania zbiegłego żołnierza, gdyż podejrzewano, że ksiądz A. K. brał udział w powstaniu.Naczelnik wojennego oddziału zwolnił go z uwięzienia i oddał pod dozór policji.

Więzień cytadeli warszawskiej. szlachcic z Rzymek, pow. łukowski, lat 35. Katolik, żonaty, ojciec dwojga dzieci. Posiada dom i ziemię. Aresztowany w Rzymkach 21 października 1864 r. "za powiązania z Brzóską". W więzieniu od 4 listopada 1864 r. 25 stycznia skazany na osiedlenie na Syberii. 1 lutego 1865 r. odesłany do Warszawy. (K-159).

Powstaniec, ur. 1837, zm. 30.3.1885. Pochowany Lwów, Łyczaków kw. 71

ur. 1796 r., kan. hon. kalis. Kancelarja Osobista nmka Kr. P. 20 lut. (3 marca) 1868 r. Nr. 2460 5 nadesłała do zarządzającego spr. d. obc. w. w wykazach o księżach, skazanych na wywiezienie do Syberji, między innymi o księdzu I. K., prob. parafji Piaski, pow. i gub. lubi., następujące wiadomości: „Brał udział w powstaniu zaraz pierwszej nocy z 22 na 23 st. 1863 r. tych rozruchów, a w szczególności, że odwiózł dwóch powstańców i piki do partji, że propo nował ludziom „zbuntowanym” przyłączyć się do powsta nia, wreszcie, że nakazywał zbierać podatki na rzecz po wstania. Polecił go aresztować 17 list. 1864 r. nlk wojn. pow. lubi., od 13 kw. 1865 r. ks. I. K. przebywał w szpitalu ^ wojn. lubi. Z decyzji nmka Kr. P. z 17 lip. 1865 r., wydanej na raporcie audytorjatu polowego Nr. 1360, ksiądz I. K. został pozbawiony wszystkich szczególnych praw stanu i przywilejów tak osobistych jak nabytych z racji swej godności i wysłany na osiedlenie do bliższych miejsco wości Syberji.”

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1865 miejsce wysyłki: lubelska, miejsce zsyłki: nieznane, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

duchowny, zesłany na osiedlenie na Syberii w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

vel Franciszek Utykalski. lat 27, żonaty, dzietny, mający pochodzić ze wschodniej części powiatu radzyńskiego, zmarł 8.4.1863 w szpitalu św. Tadeusza w Łukowie.

Więzień cytadeli warszawskiej. szlachcic ze wsi Zembry Krasusy, lat 39. Katolik, żonaty, ma dzieci. Posiada dom i ziemię. Aresztowany w Zembrach Krasusach 9 marca 1864 r. "za uczestnictwo w pierwszą noc buntu w napadzie na Łuków". W więzieniu od 17 marca, skazany na roboty w Rosji. 10 kwietnia wysłany do Warszawy. (K-37).