Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Ilość: 69612
Strona z 1741 < Poprzednia Następna >
Józef Lewit
Józef Lewitt (ur. w 1837 roku w Suwałkach) w trakcie powstania styczniowego walczył w oddziale Konstantego Ramotowskiego "Wawra", legendarnego dowódcy spod Kadysza, Gruszek, Koziego Rynku. Za udział w powstaniu, w roku 1864 został wywieziony na Sybir, gdzie przebywał osiem lat. Potem wrócił na chwilę do domu, ale prześladowany przez carską żandarmerię wyjechał do Petersburga. Dopiero w 1919 roku zamieszkał na stałe w Białymstoku, gdzie został honorowym sekretarzem okręgowego Związku Byłych Uczestników Powstań Narodowych. Zmarł 11 listopada 1930 roku. Jego pogrzeb był wielką manifestacją patriotyczną, uczestniczyli w nim m.in. wojewoda Marian Zyndram-Kościałkowski, starosta Mieszkowski, dostojnicy kościelni, generałowie, delegacje, kompanie honorowe i mieszkańcy miasta. Nieco inne dane na tema Józefa Lewita podał Jarosław Marczak, w artykule Weterani powstania styczniowego z Suwalszczyzny, "Rocznik Augustowsko-Suwalski" 2013, t. 13, s. 128.Lewit Józef, ur. w 1847 roku. Służył w partii Konstantego Ramotowskiego „Wawra”. Przez 6 miesięcy był więziony w Wilnie, a następnie zesłany do centralnej Rosji. Po powrocie pracował jako maszynista kolejowy. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1247/1920. W latach 20. mieszkał w Suwałkach. Zmarł 11 października1930 roku w Białymstoku. W Kwaterze Powstańców 1863 roku na warszawskich Powązkach znajduje się tablica poświęcona jego pamięci.
Kamila Lewińska
Ur. ok. 1840. Córka Józefa[3] i Ignacji Ciemniewskiej.[4][5][6][7]Miała starsze rodzeństwo - Władysława i Olimpię.[7]Ojciec był lekarzem powiatowym[1][3] w Równym na Wołyniu[7], student na Uniw. Wileńskim, w 1829 wysłany do Turcji gdzie spędził 9 lat a nauczywszy się języka rosyjskiego przekładał wiele utworów - m.in. bajki Kryłowa. Pisał też wiersze satyryczne pod pseudonimem "Bocian z nad Horynia".[3] Zmarł przed 1885,[5][6]Kamila już jako dziecko była świetnie zapowiadającą się pianistką, odkrytą i kształconą przez p. Nuderę. W Wieku 9 lat dała koncert w Równym, gdzie grała Serenadę Szuberta przełożoną przez Liszta, a także akompaniowała p. Braunowi do Fantazji z opery "Łucja z Lammermooru". Prasa pisała "To zadziwiające dziecię podaje świetne nadzieje w przyszłości; jeżeli jej zdrowie, teraz dość wątłe, pozwoli rozwinąć się jej fizycznym siłom, a okoliczności dadzą jej sposób usłyszeć znakomitych teraźniejszych artystów na fortepianie i schwycić ich metodę, to od niej śmiało spodziewać się można talentu odznaczającego się i samoistnego. Już i teraz wymierzone i wierne jej granie, znajomość muzyki, swobodne pokonanie trudności muzykalnych i - co więcej, wyrażenie głębokiego uczucia-wprowadzają w podziwienie wszystkich znających się na muzyce, którzy ją słuchali", zaś p. Braun wyraził się o niej: "To podziwiające dziecko! Ja nic słyszałem nic podobnego! Ile duszy, ile uczucia w graniu! Ona będzie genialną artystką".[9]W 1859 w Równym, podczas serii koncertów skrzypka Apolinarego Kątskiego wykonała Uwerturę z Zampy na 4 ręce z p. Janothą, oraz Souvenir d'Espagne A. Kątskiego [2][8]W 1862 wzięła udział w demonstracji patriotycznej w Równem. Została za to zaaresztowana i wywieziona do Żytomierza, skąd po uiszczeniu opłaty została zwolniona.[1]
Strona z 1741 < Poprzednia Następna >