Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42982

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Kazimierz Sokalski

Zm. przed 1919, żona: Ludwika, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-119

Kazimierz Sokalski

z Krakowa. Leczył się w szpitalu w Krzeszowicach. W dzienniku chorych zapisano: Vulnus scl. cruris.

Kazimierz Sokalski

Ur. 1841r., Sieniawa pow. Jarosław. Brat Eustachego. Gospodarz lasowy, zamieszkały w Kętach, wdowiec, 2 dzieci, katolik. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był studentem w gimnazjum tarnowskim, natomiast w czasie powstania był szeregowcem. Był żuawem pod Rochenbrunem w korpusie Langiewicza, wcześniej w strzelcach w oddziale Kurowskiego. Brał udział w bitwach pod Miechowem, Sosnówką, Chrobrzem i Grochowiskami. Bitwy te odbywał pod bezpośrednim kierunkiem swojego ojca Antoniego poległego 18.03.1863r. 18 marca ciężko ranny kulą, leżał w Tarnowie w domu Elaszewicza, a następnie w Krzeszowicach w ambulatorium hr. Potockiej przez 15 miesięcy. Deklarację podpisał 24.05.1894r.

Kazimierz Sokalski

Ur. 23.2.1841 Sieniawa, zm. 04.05.1918 Wadowice. Syn i Fryderyki Chrzanowskiej h. Korab. Uczył się w gimnazjum tarnowskich, gdzie prowadził działalność patriotyczną. Jeszcze przed powstaniem młodzież ta zorganizowała tajną grupę 130 osób przygotowanych do wymarszu. Ostatecznie przed wymarszem pojechał do ojca, który postanowił jechać z nimi. W ten sposób przez Tarnów i Kraków dostali się do Ojcowa, gdzie Kazimierz służył w oddziale strzelców Uhmy przy bezpośrednim udziale swojego ojca. Walczył w bitwie miechowskiej (uzbrojony w kosę). Następnie powrócił do Krakowa i przebywał w domu przy ul. Grodzkiej 46[11], aby przedostać się do obozu w Goszczy, gdzie został, za radą ojca, przyjęty do Żuawów Rochebruna. Walczył pod Sosnówką, Chrobrzem i Grochowiskami - gdzie był ranny (w tej samej serii strzału zginął na jego rękach jego ojciec). Leczył się w domu Eliaszewicza w Tarnowie a następnie w Lubieniu i w szpitalu w Krzeszowicach przez 5 miesięcy. Po powstaniu w 1879 uczył się w Krajowej Szkole Lasowej we Lwowie[6], a następnie w 1881 zdał egzamin państwowy[7]. W 1880 pisał do Włodzimierza Dzieduszyckiego z prośbą o pomoc w znalezieniu posady[8]. Znalazł posadę w lasach państwowych w Kętach.[5] W 1894 podpisał deklarację przystąpienia do Towarzystwa Weteranów.[9] Pierwsza żona zmarła przez 1894[9]. Druga - Ludwika Buła, zm. po 1919[10]. Dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa[9]. Z drugiego małżeństwa: - Stanisław (1895 Kęty) - Józefa Franciszka (1899 Kęty) - Stanisław (1911 Kęty)

Kazimierz Sokalski

ur. w Sieniawie r. 1841, stud., służył jako szereg, w oddz. Kurowskiego (pod Miechowem), później w korpusie Langiewicza, przy żuawach Rochebruna (pod Sosnówką. Chrobrzą i Grochowiskami). Bitwy te odbył pod bezpośredniem kierownictwTem ojca Antoniego Sokalskiego, który poległ poci Grochowiskami. Ranny był pod Grochowiskami i leżał w Tarnowie w domu Eliasiewicza, a następnie w Krzeszowicach w ambulatoryum hr. Potockiej przez 15 miesięcy.

Ludwik Sokalski

Ur. 1842 Rudniki, miejscowość w 1923: Rudniki, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-811

Paweł Sokalski

Ur. 1786, zm. 18.11.1873 Żołynia. Od 1819 proboszcz parafii Żołynia. Był propagatorem konieczności włączenia się do walki o niepodległość Polski. Jego stanowiła punkt kontaktowy dla emisariuszy powstańczych. Tu zatrzymywali się oficerowie podążający do obozów ćwiczebnych w pobliskich lasach. Zabudowania folwarku plebańskiego służyły za kwatery licznym ochotnikom wyczekującym na doprowadzenie ich do powstańczych szeregów. Jego znajduje się w Żołyni.

z Krakowa. Leczył się w szpitalu w Krzeszowicach. W dzienniku chorych zapisano: Vulnus scl. in reg. troch. Fractura oss. cruris.

Ur. 02.03.1840 Sieniawa. Syn i Fryderyki Chrzanowskiej h. Korab. Służył w oddziale strzelców Uhmy przy bezpośrednim udziale swojego ojca. Walczył w bitwie miechowskiej, gdzie był ciężko ranny. Rana postrzałowa w okolicy stawu biodrowego - przerwana kość. (Dalej już nie walczył).

Walery Sokalski

Po bitwie miechowskiej: "(...) Panowie ci wprowadzili mnie w dom notaryusza , gdzie zastałem liczne towarzystwo, przeważnie z pań złożone, a był to właśnie wtorek zapustny. W tem towarzystwie było kilka panien Sokalskich, córek radcy sądowego, Józefa Sokalskiego z Sącza Nowego. Otóż panie te przyznawały się do naszego kuzynowstwa, a brat ich Walery, uczeń gimnazjalny, poznawszy nas i ojca naszego, postanowił ze mną i z przybranym stryjem udać się do powstania, do czego pierwej zbyt wielkiej ochoty nie okazywał. I tak się też stało. Z początkiem marca, kiedy Langiewicz pe bitwie pod Małogoszczą zbliżył się do naszej granicy i stanął główną kwaterę w Goszczy, niedaleko za Michałowicami, ojciec mój zabrał mnie i przybranego bratanka Walerego i pospieszył z nami do Goszczy. Tu przedstawił siebie i nas Langiewiczowi. (...) Mieliśmy wybierać broń Walery chciał koniecznie wstąpić do konnicy, ja zaś do żuawów, ponieważ w tym formującym się oddziale miałem licznych znajomych, przy których też zaraz stanąłem. Za mną niejako zmuszony był pójść Walery, bo ojciec mój poparł moją decyzję".

Walery Sokalski

Powstaniec, ranny pod Grochowiskami. Zmarł 9.3.1873 po długiej chorobie. Został pochowany w Krakowie. Osierocił żonę i dzieci.

Walery Sokalski

z Krakowa. Leczył się w szpitalu w Krzeszowicach. W dzienniku chorych zapisano: Vulnus scl. genu.

Walery Emilian Sokalski

Ur. 13.1.1843 Kraków, zm. 1873 Kraków. Syn Józefa (radcy Sądu Krajowego w Krakowie) i Marcjanny Gąsiorowskiej. (Miał 15 rodzeństwa: Zygmunt, Stanisława zam. Magierowska, Kazimiera, Aleksandra zam. Wnorowska, Bronisława zam. Królikowska, Barbara, Władysław, Antoni, Józefa zam. Pierzchalska, Marianna, Barbara zam. Pierzchalska i Muller, Włodzimierz, Władysław, Maria zam. Cyfrowicz i Józef). W bitwie pod Grochowiskami, atakując w grupie 25 żuawów wzgórze z armatami[2][10] został ciężko raniony kartaczami. Ledwo żywy, kilkakrotnie był przeszukiwany i dalej raniony przez Moskali, w końcu został przez nich zabrany i przetransportowany do chaty chłopskiej gdzie go ukryto, a następnie zawieziono do Buska. Tam noga została mu amputowana w całości. Opiekowała się nim . Przed 15.5 oddalił się ze szpitala bez wiedzy magistratu[16], co pozwoliło mu uniknąć procesów i kar. Eufemia po powstaniu została jego żoną. Mieli dwoje dzieci. Walery pracował jako urzędnik Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń od Ognia w Krakowie. Obydwoje zmarli młodo - Walery w 1873 po długiej chorobie a Eufemia w 1879. Pochowani w Krakowie. Córka Mariana Elżbieta Wyszła za Stefana Władysława Artwińskiego, farmaceutę i prezydenta Kielc. Syn Eugeniusz zm. w 1899 w Dukli.

włościanin ze Żmudzi, poprzednio służył w oddziale . Mackiewicza, następnie w oddziale Wawra, poległ w bitwie pod Rudnikami dnia 23 Czerwca 1863 r.

Zofia Sokolnicka

pisała o powstaniu i walczących powstańcach, późniejsza posłanka

udział w potyczkach: zob. Turowski Jan

Apolinary Sokolnicki

Ur. 1844 Poznań, zm. przed 1919, żona: Joanna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: XII-56

Emil Sokolnicki

lub Piotr, syn obywatela ziemskiego z Poznańskiego, uczeń gimnazyum, w skutek ran otrzymanych w jednej z bitew odjęto mu rękę, poczem zmarł.

Emil Sokolnicki

z Sośnicy, 46 1. kasyer handlowy, na 1 mies. więz., zaostrzonego 2 razowym postem w tygodniu. Skazany za "zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej według par. 66 c.k.k." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

Emilian Sokolnicki

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Kobylanka 6.05.1863 ranny

Franciszek Sokolnicki

Sokolnicki h. Nowina, Żołnierz 1863 roku ur. 21 listopada 1824 w Pigłowicach pow. Środa syn Józefa i Józefy z Chłapowskich h. Dryja Sokolnickich h. Nowina Zmarł 20.7.1896 w Tarnowie k/ Kostrzyna pow. Środa

Z Goszczyszyna w poznańskim. 28 lat, właściciel dóbr. W I poł. 1864 sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Powód: za przestępstwo posiadania cudzych dokumentów legitymacyjnych. Skazany na 8 dni aresztu w sztokhauzie.

Józef Sokolnicki

Ur. 1843 Pokrzywno, zm. przed 1919, żona: Walentyna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-96

Józef Sokolnicki

Brał udział w powstaniu w oddziale Jeziorańskiego. Po przejściu do Galicji więziony w Ulanowie a następnie wysłany do Rzeszowa. W maju 1863 wraz z innymi wysłał list do redakcji Czasu, w którym dziękowali mieszczanom ulanowskim i księdzu Wichnickiemu za "prawdziwie staropolskie podejmowanie" - a więc zapewne wsparcie lub dostarczony prowiant.

Michał Sokolnicki

uczestnictwo w potyczkach: kaliskie: Ignacew 8.05.1863 poległ

Michał Sokolnicki

dowódca kosynierów, poległ w jednej z utarczek z Moskalami 1863 r. (Imsp. Stup).

. syn obywatelski z Gostyńskiego poległ w utarczce pod, Strykowem w Województwie Mazowieckiem dnia 26go Września 1863.

Piotr Sokolnicki

uczestnictwo w potyczkach: kaliskie: Ignacew 8.05.1863

Piotr Sokolnicki

ur. się 1 Sierp. 1845 r. z Tadeusza i Kazimiry z Sokolnickich b. dziedziców dóbr Pigtowic w pow. Sredzkim w Poznańskiem, uczeń gimnazyum realnego Stej Magdaleny w Poznaniu. Na odgłos powstania młodzieniec pełen zapału i poświęcenia pospieszył pod dowództwo Mielęckiego, gdzie przeznaczony został do kompanii strzelców, brał czynny udział w bitwie pod Olszowym .Młynem, Ślesinem, następnie przeszedł pod dowództwo Taczanowskiego, bił się pod Kołem, Pyzdrami, Ignacewem. W tej ostatniej bitwie odznaczył się walecznością, kiedy nieprzyjaciel zbliżył' się do barykad, śp. Piotr, dostawszy się do chałupy z kilkoma kolegami, zabarykadowali się w niej, moskwa chcąc zdobyć chałupę, wielu ofiarami opłaciła to usiłowanie, nareszcie podpaliwszy budynek, wyparowali kilku mężnie się broniących. Sp. Piotr ugodzony kulą, został bagnetami zakłuty, i wrzucony w płomień wraz z innymi, nad którymi mszcząc i pastwiąc się, przywiązywali ich żywcem do drzewa i palili. Pochowany został w Ignacewie w mogile, w której 170 spoczywa.

Szymon Sokolnicki

Ur. 1846 Wrotków, miejscowość w 1923: Forzyjanki, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-423

Szymon Sokolnicki

ranny dwukrotnie, pod Nowąwsią i pod Brdowem

Szymon Sokolnicki

Ur. 3 września 1844, zm. 6 lipca 1918, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 9 lipca 1918, cmentarz górczyński Pogrzeb z domu żałoby: ul. Książęca 21 na "cmentarz łazarski", grób prawd. nie istnieje.

Antoni Jan Nepomucen Sokolnicki

ur 26.12.1844 Pawłowice par. Łęki Kościelne [1] [2] zm. 25.09.1863 Skoszewy [1] Jego rodzicami byli dziedzice wsi Pawłowice par. Łęki Kościelne: Michał Ignacy Romuald Sokolnicki (jego rodzice to Jan Sokolnicki i Marianna Zabrzewska) i Konstancja Swiętosławska (zm. 1888 par. Łęki Kościelne, jej rodzice: Rafał i Eleonora z domu Leszczyńska) [1] [3] [5], którzy związek małżeński zawarli 1835 r w par. Chlewiska na Mazowszu. [6] Uczestnik bitwy , kawaler, poległ w wieku 18 lat pod Skoszewami. [1] Jego zgon 27.09.1863 r zgłosili gospodarze ze Skoszew: Piotr Salton (?) i Jan Sibilski (?), ci sami, którzy tego samego dnia zgłosili zgon dwóch NN zabitych w czasie boju pod Skoszewami. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Skoszewach, kwatera I, rząd IV, pozycja 5. R o d z i n a rodzeństwo * Tadeusz Eugeniusz Jakub Sokolnicki - ur 1839 Chołubla metryka 1840 r par. Łęki Kościelne [3] * Adolf Jan Modest Sokolnicki - ur 1842 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] * Józefa Apolonia Walentyna Sokolnicka - ur 1846 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] - zm. 1849 Pawłowice par. Łęki Kościelne [4] * Michalina Joanna Feliksa Sokolnicka - ur 1847 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] * Aniela Nepomucena Emilia Sokolnicka - ur 1848 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] * Tomasz Adrian Nepomucen Sokolnicki - ur 1850 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] * Feliksa Eustachia Julia Sokolnicka - zm. 1861 Pawłowice par. Łęki Kościelne [4] * Loentyna Zofia Nepomucena Sokolnicka - ur 1855 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] - zm. 1861 Pawłowice par. Łęki Kościelne [4] * Aleksander Paweł Sokolnicki - ur 1856 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] * Natalia Sokolnicka - ur 1857 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] - zm. 1857 Pawłowice par. Łęki Kościelne [4] * Andrzej Nepomucen Ludomir Sokolnicki - ur 1858 Pawłowice par. Łęki Kościelne [3] - zm. 1899 Komadzyn par. Kutno [5]

Michał Sokolnik

szlachcic Wilno województwo

Timofeiew, mężcz. ziemianin mohylewskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, przebywał w Tarskom okręgu, rodziny nie posiadał

Jan Тimofieiew Sokowicz

szlachcic z Mohylewie prowincji.

dowodzący siłami narodowymi pod Węgrowem, gdzie toczyła się bitwa, powstańcy stracili 130 ludzi, Moskale ponad 400, powstańcy wycofali się do Grochowa

Wincenty Sokoł

Ignaćiew, mężcz. mieszkaniec Mińskiej gub., zesłany na służbę wojskową, służył wo II liniowym bat., potem 1868 r. zwolniony so służby

Wincenty Ignatiew Sokoł

mieszkaniec mieńskiej gub.

Aleksander Sokołow

Szeregowy był w partii i bitwie z wojskiem, 26 kwietnia 1864 r rozstrzelany w Koninie.

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >