Powstanie Styczniowe - uczestnicy

-1888-ucz.-Kraków-żoł.

ur. r. 1845 w Grujeńsku, jako uczeń mianowany podofic. kawaleryi, służył w oddz. Bończy, Grabowskiego i Dzianota i walczył pod Gelanowem, pod Górami i w lasach Bolimowskich.

S. Andrzeja, wysłany 29.11.1863 w 2-giej partii do Pskowa

Syn Andrzej, W 1863 lat 19. Mieszczanin z Buska. 17.10.1863 aresztowany, wysłany 29.11.1863. Żona: Salomea Dziubanuwicz

Wraz z Karolem wstąpił do oddziału powstańczego ziemi stopnickiej pod dowództwo Karola Rębajły. Walczyli tam do chwili rozbicia oddziału. Zostali ujęci przez Rosjan i odstawieni ro więzienia w Radomiu. Tam byli sądzeni przez Sąd Gubernialny i zesłany na 25 lat katorgi na Syberii. Antoni wrócił w 1868 ułaskawiony przez cara, bowiem uznano go za niepełnoletniego w okresie powstania. Karol wrócił w 1877 i wkrótce zmarł na skutek nabytych chorób.

(Bożęcki ?) urzędnik policji narod, w Krakowie

Uczestnik spisku Sz. Konarskiego, emisariusz 1848, działacz 1863, więzień austr. 865, zm. 6/7.12.1882 Kraków

Asesor sądu poprawczego w Warszawie, w 1864 referent Wydziału I Radcy Referentów Skarbowych przy A. Wyszkowskim, aresztowany, w styczniu 1865 składał zeznania.

H. Półkozic. Uczestnik powstania 1863. Zm. 9.7.1918 Prusinowice (łęczyckie), lat 86.

Ur. 1847 Pilica, Czł. org. m. Pilicy, oddz. Denisiewicza i Grylińskiego. Ranny, zbiegł z niewoli. Oddz. Chmieleńskiego, ponownie wzięty i więziony w Pilicy i zwolniony.

Towarzysz broni Ludwika Jurkowskiego z czego złożył pisemne, poświadczone notarialnie oświadczenie w 1929r. Walczył prawd. pod Langiewiczem w okolicach Miechowa i na terenie kielecczyzny.

Ur. 1847 Pilica, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-23

(1844-25.8.1931) S. Franciszka i Marianna Gruszczyńskiej, żona: Zofia Kossakowska. Weteran. Walczył w oddziałach Chmielińskiego, Denisiewicza, Grylińskiego. Pochowany w Kielcach.

Ur. 1847.7.1.1925 zanotowany jako Weteran Powstania Styczniowego, zamieszkały na terenie PKU Kielce i pobierający zaopatrzenie. Mieszkał: Kielce

Syn Franciszka i Marii z Gruszczyńskich, urodził się 7 stycznia 1847 roku w Pilicy. Do Powstania Styczniowego przystąpił jako uczeń 5 klasy gimnazjalnej. Pracował w powstańczej organizacji cywilnej w Pilicy, gdzie zajmował się ekspedycją broni i żywności oraz roznoszeniem depesz. Walczył w oddziałach A. Denisiewicza, F. Grylińskiego i Z. Chmielińskiego. W bitwie pod Oksą został ranny w bok. Był aresztowany i uwięziony w Pilicy, ale dzięki protekcji wielu osób został zwolniony i oddany pod policyjny nadzór. Zamieszkał później w Kielcach gdzie był pracownikiem sądowym. Ożenił się z Zofią z Kossakowskich. Należał tu do utworzonego w roku 1916 Komitetu ku uczczeniu Powstania Styczniowego. Jego podpis znajduje się na wystosowanym apelu do Czcigodnych Weteranów Powstania 1863 roku w Kielcach. Po odzyskaniu niepodległości Kacper Borzęcki, po przeprowadzonym postępowaniu kwalifikacyjnym, otrzymał honorowy stopień ppor. weterana i został wprowadzony do Imiennego Wykazu Weteranów Powstań Narodowych 1831,1848 i 1863 Roku. W roku 1930 otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami. Często brał udział w uroczystych akademiach, gdzie deklamował wiersze o treści patriotycznej. Zmarł w szpitalu św. Aleksandra w Kielcach w dniu 24 sierpnia 1931r.

Wraz z Antonim wstąpił do oddziału powstańczego ziemi stopnickiej pod dowództwo Karola Rębajły. Walczyli tam do chwili rozbicia oddziału. Zostali ujęci przez Rosjan i odstawieni ro więzienia w Radomiu. Tam byli sądzeni przez Sąd Gubernialny i zesłany na 25 lat katorgi na Syberii. Antoni wrócił w 1868 ułaskawiony przez cara, bowiem uznano go za niepełnoletniego w okresie powstania. Karol wrócił w 1877 i wkrótce zmarł na skutek nabytych chorób.

używane imię Tomasz [1], [2], [3], [4], [5], [6]h. Półkozic [8](1828-1904), dozorca kolei, właściciel wytwórni artystycznych ram do obrazów w Wieliczce. Mieszkał na ul. Jezuickiej (ob. Sienkiewicza). [1]Urodziła się 26.04.1828 [7] Kraków[3], [7] Ślub 22.02.1857 r Kraków [4]. Żona - Antonina Kaczmarkiewicz [3], [4] (jej rodzice Franciszek Kaczmarkiewicz [4] i Marianna Kaszycka [4]) Zmarł 03.05.1904 Wieliczka [3] lat 75 [3], pozostawił żonę Antoninę Kaczmarkiewicz [3]Został upamiętniony, wraz z innymi powstańcami styczniowymi, na tablicy wmurowanej w kaplicę na cmentarzu komunalnym w Wieliczce. Wraz z nim upamiętniono innych, związanych z Wieliczką:Stanisław Bączewski, Jan Bogda, Wojciech Chełmecki, Władysław Ciepły, Jan Ciepły, Błażej Hyśko, Kasper Jamróz, Tytus Klemensiewicz, Ludwik Kolasa, Roman Krupa, Seweryn Łempicki, Karol Malinowski, Ignacy Makomaski, Józef Olesiak, Szczęsny Pachel, Marcin Rembacz, Szymon Rupik, Kazimierz Wałacki, Zygmunt Urasiński, Józef Zieliński, Karol Zięba, Adam Znański. [2]Dzieci: * Filip Jakub Borzęcki - ur 1857 Kraków [5]* Józef Maciej Borzęcki - ur 1861 Kraków [6]Rodzice:2. Tomasz [4] Stanisław [4], [8] Borzęcki [4] h. Półkozic [8] - major wojsk polskich [8], wdowiec po Tekli Nowaczyńskiej [8]3. Józefata Błeszyńska [4]__ślub 21.-2.1814 Kraków [8]Dziadkowie4. Jan Borzęcki [8]5. Ewa Rucińska [8]___ślub6. Wincenty Błeszyński [8]7. Franciszka Staszewska [8]___ślub

W 1865 75 lat. Z podolskiej gub. 30.10.1865 zesłany na życie w dalekiej guberni Rosji.

Z Brzoskwini k. Krakowa, zesłany na Sybir (?), los nieznany

Poległ pod Rybnicą

Uczestnik powstania.