Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493
Strona z 338 < Poprzednia Następna >
Karol Eugeniusz Lewakowski
Ur. 22.3.1836 Snopków (obecnie Park Snopkowski we Lwowie), zm. 13.11.1912 Rapperswil. Syn Ignacego i Oktawii Gerard de Festenburg. Brat Alfreda, Augusta i Władysława. W 1855 uzyskał maturę we Lwowie a następnie w 1862 doktora na Uniwersytecie Jana Kazimierza na Wydziale Prawa. Jeszcze jako student praktykował w kancelarii późniejszego powstańca . Działacz Czerwonych, członek Czerwonej Ławy. Następnie działał aktywnie w organizacji. Wraz z braćmi prężnie zaangażowani w działania powstańcze. W szczególności prowadzili organizację oddziałów i zaopatrzenie w swoich dobrach snopkowskich. Zamawiali broń, ubrania (np. u ). Walczył w oddziałach Czachowskiego jako adiutant dowódcy, Borelowskiego i Żalplachty - Zapałowicza (również jako adiutant). Walczył pod Potokiem, Tyszowcami, Mołozowem i Starą Wsią. Odznaczył się w Dosłużył się stopnia kapitana. Współpracował w Stellą-Sawickim. Pod koniec 1863 wyjechał do Rumunii aby przeprowadzić inspekcję oddziału Miłkowskiego, został przedstawicielem Rządu Narodowego na Rumunię (Multany). Na początku 1864 wyjechał do Rumunii ponownie - uciekając przed procesem o organizację oddziału Krysińskiego. Pozostał tam do 1880 roku prowadząc aktywną działalność polską i pracując jako urzędnik kolei Jassy-Bukareszt. Po powrocie do kraju związał się z przemysłem naftowym prowadząc wydobycie w Słobodzie Runguskiej, Iwoniczu, Borysławiu (Schodnicy). Coraz bardziej rozszerzał działalność polityczną wiążąc się z ruchem ludowym zostając pierwszym prezesem Stronnictwa Ludowego. W 1884 został posłem do Sejmu Krajowego - mandat z przerwami z powodu konfliktu ze "stańczykami" sprawował do 1897. W 1897 odbył podróż po USA wspólnie z Zygmuntem Balickim, gdzie byli entuzjastycznie przez emigrację polską. Prowadził działalność patriotyczną także na emigracji będąc wiceprezesem Rady Muzeum Rapperswilu. Tam mieszkał pod koniec życia, nazywając swoją willę: Snopków. Żona: Maria Strap - bezdzietni. Zmarł po chorobie na skutek wypadku z rowerem. Pochowany w Rapperswilu. Był człowiekiem olbrzymiej prawości osobistej i szczerych przekonań patriotycznych, przywiązanym do ideałów dawnej demokracji polskiej. Miał żywy temperament.
Walery Lewandowski
1823-1907, syn Wawrzyńca i Jadwigi Rajewskiej. Podczas wypadków 1848r. w Rzeszowie włączył się w działalność miejscowej Rady Narodowej, następnie zbiegł na Węgry i zaciągnął się do Legionu Polskiego. Kampanię węgierską ukończył w stopniu podporucznika artylerii. Internowany w Turcji wszedł w skład sekcji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Przebywał następnie w Londynie, Paryżu, Nancy, gdzie był wyróżniającym się działaczem niepodległościowym. 5.01.1863r. Komitet Centralny mianował Lewandowskiego naczelnikiem wojennym województwa podlaskiego w stopniu pułkownika. Pierwszą walkę stoczył o wieś Stok Lacki pod Siedlcami (23.01.1863r.). Później walczył pod Łaskarzewem (28.01.1863r.) i Siemiatyczami (7.02.1863r.). Po przegranej siemiatyckiej połączył się z oddziałem Rogińskiego i ruszył ku Białowieży, następnie powrócił na Podlasie. Bił się pod Woskrzenicami (17.02.1863r.) i Sycyną (21.02.1863r.), ruszył w Łukowskie, zajął Wojcieszków i połączył się z oddziałem ks. Stanisława Brzóski. Walczył w okolicy Sosnowicy, zajął Stanin, miał utarczkę pod Osinami, Wolą Wodyńką. Ranny pod wsią Różą (24.03.1863r.) dostał się do niewoli. Dzięki protekcji gen. Drejera, któremu Lewandowski uratował życie na Węgrzech, wyrok śmierci zamieniono na zesłanie na Syberię. Na Syberii wszedł do spisku (1866), który został rozbity, a Lewandowski osadzony w więzieniu. W 1877r. powrócił do Warszawy, gdzie znów snuł plany spisku niepodległościowego. Zmarł w Cyganach pod Kutnem w 1907r. [1]
Strona z 338 < Poprzednia Następna >