Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Dwaj bracia (być może nazwiskiem Cebo) którzy brali udział w walkach w oddziałach Fr. Nullo. Pochodzili z Pszczyny lub Cieszyna. Po przegranej bitwie pod Krzykawką wycofali się na teren Bukowna i ukrywali się, a następnie osiedlili się i ożenili w Bukownie.

Ksiądz - zob.: Szymon Cybulski

z powiatu starosądeckiego, umarł z ran

W lipcu 1863 przebywał w więzieniu w Krakowie jako więzień polityczny

gmina/wieś Szczepankow o Żebry, kara: wypuszczony z więzienia, data zarządzenia: 17.02.1864

obywatel, uczestnik powstania, notowany: majątek Kobylnik

Ur. 7.5.18137 Daleszyce. Syn Mateusza i Agnieszki Kwiatkowskiej (Kwiatek).Bratanek Wawrzyńca - również powstańca i weterana.Wg raportów burmistrza Daleszyc "siłą wcielony" do oddziałów powstańczych w lasach cisowskich. Powrócił "dobrowolnie". Żona: Agnieszka Niepsuj (ślub 26.11.1861) c. Marcina (strzelca lasów rządowych) i Katarzyny Solek.

żołnierz oddz. Rębajły, po ataku na Opatów ujęty do niewoli w Piotrowie. Zesłaniec syberyjski, powrócił do Daleszyc. Wprowadzony do Imiennego Wykazu Weteranów Powstań Narodowych. Jego Imię nosi plac w Daleszycach.

Mój dziadek Wawrzyniec Cedro zrobił z Michałem Sajeckim studzienkę na "Kwarcie" na Cisowskiej Górze. Przy niej sporządzili długie koryto do pojenia koni i mycia ran. Obok studzienki wybudowano kamienną kuchnię, gdzie powstańcy warzyli posiłki.

Z Daleszyc. Przed 5 kwietnia 1863 wydalił się podobno do Powstania. "Podżegacz do zbiegania"

Ur. 1841, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-242

Urodził się 10.08.1841 r. w Daleszycach, w Świętokrzyskiem. Syn Bartłomieja, lat 44, mieszczanina z Daleszyc (ur. 1798 Daleszyce [5], zm. 1842 Daleszyce [6] i Katarzyny z Kułagów lat 39 [1] (ur. 1804 Daleszyce [8]) Rodzice ślub zawarli w 1823 r w Daleszycach. [3] Jego przodkowie od kilku pokoleń mieszkali w Daleszycach. Zmarł 1921 r w Daleszycach. [1] Imię Wawrzyniec nadano po jego dziadku, Wawrzyńcu Cedro [3]. Raport burmistrza z marca 1863 podaje, że wydalił się do powstania. Został tam określony jako podżegacz do zbiegania. Był żołnierzem pułku stopnickiego, brał udział w nocnym ataku na garnizon rosyjski w Opatowie dn. 21.2.1864 r. Po opatowskiej bitwie, podczas walk odwrotowych był ujęty do rosyjskiej niewoli pod wsią Piotrów, a następnie skazany na zesłanie (w rosyjskich dokumentach jest błędny zapis: występuje on pod nazwiskiem Wawrzeniec, i posiada imię Cendro). Wg ustnych przekazów rodzinnych: Wawrzyniec był w oddziale Rębajły. Wraz z Michałem Sajeckim wykonali dla potrzeb powstańców obudowaną studzienkę na obozowisku "Kwarta" na Cisowskiej Górze. Dobrze znając okoliczne lasy Wawrzyniec przewoził rannych na leczenie do Lazaretu w Daleszycach. Został zgarnięty przez Moskali w lasach cisowskich wraz z Michałem Sajeckim i Józefem Zabłockim. Za udział w powstaniu został zesłany na Sybir. W tych opowieściach podaje się, że przez 17 lat był na zesłaniu, w tym przez 14 lat był przykuty do katorżniczych taczek. Nie do końca znajduje to potwierdzenie w dokumentach. [1] Dużo wcześniej powrócił on do Daleszyc - w dniu 11/ 23 września 1872 r. w kościele parafialnym w Daleszycach spisano akt ślubu nr 35: 31-letni wówczas Wawrzyniec Cedro, kawaler, syn Bartłomieja i Katarzyny, przy bracie zamieszkały w Daleszycach, poślubił Mariannę Molendę lat 28, urodzoną w Daleszycach (córkę Jacka Molendy i Anny Niepsuj [2]. Mieli później trzech synów: Wincentego [1], Franciszka [1] (ur 1875 Daleszyce) i Aleksandra. [1] (ur. 1878 Daleszyce). Wawrzyniec Cedro doczekał dnia odzyskania niepodległości przez Polskę. Po przeprowadzonym postępowaniu kwalifikacyjnym, został wprowadzony do Imiennego Wykazu Powstań Narodowych 1831, 1848 i 1863 roku (Dz. Personalny Nr 10/1920 poz. 219). Podobnie jak inni - otrzymał honorowy stopień ppor. weterana 1863 roku, a jego pogrzeb w roku 1921 odbył się w Daleszycach z asystą wojskową. [1] Stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-242[12]W uznaniu zasług Wawrzyńca Cedry mieszkańcy Daleszyc nadali Jego imię dla placu, który spełniał dawniej funkcję miejscowego targowiska. [1] Po II Wojnie Światowej na Placu Wawrzyńca Cedry urządzono wygrodzony skwer, na którym znajduje się pomnik upamiętniający członków ruchu oporu 1939 - 1945. [1]

ppor. (1843) Warszawa

Ur. 1843 Buciszki, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., odznaczenie w 1923r: KW x2, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-144

powstaniec 1863 r. z oszmiańskiego, lat 16, z oddziału Ostroga, zesłany do gub. tobolskiej

zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Rybczany , pow. świeńciański został przymusowo sprzedany

chłop z Kuflewa w pow. stanisławowskim, lat 21, aresztowany6/18 lipca 1864 w Kuflewie za przynależność do "szajki" i udział w powieszeniu Aleksandra. 9/21 września 1864 skazany na 6 lat robót w fabrykach syberyjskich.

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop z Kuflewa w pow. stanisławowskim, lat 21. Kawaler. Aresztowany 6 lipca 1864 r. w Kuflewie "za przynależność do bandy i udział w powieszeniu Aleksandra". 9 września 1864 r. skazany na 6 lat robót w syberyjskich fabrykach. (C-3).

Inżynier, więziony w Kielcach, być może wysłany na Sybir.

Z Krzywczy, 40 lat, wdowiec, dzierżawca dóbr. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Tarnopolu, za zbrodnie zaburzenia spokojności publicznej (zapewne w związku z powstaniem). Skazany na 2 miesiące więzienia.

Ruszkowo - Spis Powstańców 1863 r

Wyszedł do powstania i nie było wiadome gdzie się znajduje

1863.05.13 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Zm. przed 1919, żona: Aniela, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-372

ppor., odzn. Krzyżem Niepodległości z mieczami za udział w Powstaniu 1863

ppor (1838) żelelechów

Ur. 1838 Żelechów, miejscowość w 1923: Żelechów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-980

więziony w twierdzy dynaburskiej

patrz Ceysinger

szlachcic uwięziony w Kownie

1863.07.04 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Żołnierz z r. 1831, później wielce zasłużony dla sprawy w r. 1863 jako pośrednik między krajem a emigracją, ukrywacz i przewodnik emisariuszów.

oficer wojsk polskich z roku 1831, służył jako major pod dowództwem jenerała Mierosławskiego, poległ pod Krzywosądzą w Włocławskiem, 19 Lutego 1863 r.

został zamordowany pod Krzywosądzą, za całą broń mając krucicę o dwóch strzałach

major, przybyły na odgłos powstania z za granicy do Polski, poległ w walce pod Krzywosądem w lutym 1863 r.

obywatel z Ukrainy, lat 48 liczący, dawniéj jeszcze za przestępstwa polityczne służył w wojsku na Kaukazie, a w r. 1863 za udział w powstaniu skazany został do ciężkich robót na Sybir. Przeznaczony wraz z innemi na Syberyi w ciężkich robotach zostającemi, do budowy drogi Krugobajkalskiéj. Celiński brał czynny udział w zamiarze wydobycia się z niewoli syberyjskiéj i organizował w tym celu oddział z rodaków pracujących przy wspomnianéj drodze, którzy za danym hasłem rozbroiwszy dozorującą ich zalogę rosyjską, zamierzyli w połączeniu się z innemi oddziałami przerznąć do Chin, a następnie do Europy. Do tego gwałtownego i rozpaczliwego kroku, który sądowi wojennemu podubało się nazwać zbrojnem powstaniem zmuszeni byli nasi nieszczęśliwi strasznem położeniem bo chorobami w skutek klimatu i głodem w skutek nadużyć i pastwienia się dozorującego ich głównie pułk. Czerniajewa. Nie będąc w stanie znieść dłużéj tych męczarni, postanowili rodacy nasi chwycić się tego środka i połączonemi siłami wyswobodzić wszystkich zostających w ciężkich robotach na Syberyi. Zamiar ten, w którem brało udział 723 skazanych, chciano uskutecznić w miesiącu czerwcu 1865 r. Po dokonanem rozbrojeniu i jakim takim zaopatrzeniu się w pierwsze potrzeby do życia, rodacy nasi ruszyli w drogę, lecz poruszone siły rosyjskie zdołały ich obsaczyć i zatamować wszelki ruch ku granicy Chin. Utarczki z wojskiem rosyjskiem trwały od 1-go do 28-go lipca, a rezultat z nich taki, że 29 zginęło, a reszta dostała się do niewoli. Celiński schwytany, jako jeden z głównych sprawców oddany został pod sąd wojenny i skazany wyrokiem tegoż na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok na nim wykonany został 27 listopada 1865 r. w mieście Irkucku. Dla dokładniejszego zbadania całego tego krwawego dramatu jaki się odegrał na Syberyi, odsyłamy czytelników pod literę S do Szaramowicza.

1842-1918 z, Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w kwaterze 40 - powstańczej.