Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 69748
Strona z 1744 < Poprzednia Następna >
Tadeusz Żuliński
Ur. 30.11.1839 Kraków, zm.18.1.1885 Lwów. Ojciec: Tadeusz, s. Józefa i Marianny - zmarłych w Sandomierzu,[7] urzędnik Kr.Pol. przy komorze celnej w Krakowie. Matka: Barbara Michelson, c. Samuela i Pelagii Werner. Rodzeństwo: , Aleksander, , , , Emilia, Zofia. ==> Ukończył gimnazjum realne w Warszawie. 1857-59 studiował na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie. Z powodu zajść z ówczesnym rektorem akademii Cycurynem, wielu studentów - w tym Tadeusz i Józef, musieli opuścić Warszawę.[20] 1859-61 Akademik w Kijowie - Wydział Lekarski.[3] Kolejny raz bracia , z powodu udziału w manifestacjach w 1861 roku, musieli wyjechać z miasta. Tadeusz ukończył studia na uniwersytecie w Pradze. Ogłaszał wówczas w piśmie czeskim "Prawda" listy polityczne p. t. "Lech Czechowi". "". [1] Przybył do Krakowa. W 1.1863 uzyskał tytuł doktora UJ broniąc pracy "Pogląd krytyczny na uroskopię".[3] W marcu 1863 Policja w Pradze zawiadomiła że Antoni Sojka wyjechał do obozu Langiewicza i miał się stawić w mieszkaniu Żulińskich przy Floriańskiej 323. Policja przeprowadziła więc tam ścisłą rewizję i obu braci zaaresztowano.[20] W śledztwie postawiono im zarzuty akcji agitacyjnej w Czechach i uwięziono na Zamku krakowskim. Zostali po 2-ch miesiącach wypuszczeni z powodu braku dowodu winy.[1] Pracował dalej w organizacji mieszkając przy ul. Grodzkiej 95. Razem z bratem Józef, Janem Darosławem Amborskim i i Józefem Szujskim wydawali tajne czasopismo "Wolność". Pisywał też do lwowskiego "Dziennika Literackiego".[16] W sierpniu 1863 on i brat Józef objęli stanowiska zastępców przy Radzie Prowincjonalnej Galicji w Krakowie, jako przedstawiciele "czerwonej" młodzieży.[2] Drugi raz więziony w październiku 1863 przesiedział w więzieniu do listopada r. 1864, wykorzystując czas na dokształcanie się z literatury i filozofii. Po zwolnieniu, dzięki interwencji Józefa Dietla, wyjechał do Salzburga po czym wraz z trzecim bratem Kazimierzem i matką udali się do Paryża. Dom Żulińskich znany tam był z gościnności, Tadeusz zaś jako lekarz z bezinteresownego zajmowania się leczeniem wychodźców. Częstokroć udzielał i pomocy materialnej potrzebującym. W Paryżu był redaktorem pisma p. t. "Polska" i współpracownikiem innych politycznych czasopism, jednocześnie zasilał pisma lekarskie treścią naukową. W r. 1871 opuścił Paryż i przybył do Lwowa, gdzie mianowany został chemikiem przy szpitalu powszechnym. Był też nauczycielem w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim we Lwowie. Pozostając na skromnej posadzie umarł we Lwowie. Pochowany kosztem miasta przy współudziale mas publiczności.[1] kw. 72 gr. 55. Razem z nim w jednym grobie są pochowani:[list] [*] jego matka - Barbara Michelson [*] Maniusia ur 1889 - 1890 [*] jego brat ks. Kazimierz Żuliński[6] [/list] "" [5]. Na jego pamiątkę zostało ufundowane społecznie epitafium w kościele oo. Dominikanów we Lwowie. [8]
Strona z 1744 < Poprzednia Następna >