Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ur. w Poznaniu r. 1836, student, służył jako szereg, w oddz. Langiewicza (pod Chrzobrzą i Grochowiskami), Czachowskiego (pod Stefankowem, Boryją, Ostrowcem i Rzeczniowem). Siedział 3 mies. w więzieniu w Radomiu. Po powst. {{rządca}} dóbr.

majster szewski, ur. 8.03.1842, zam. Kraków, żonaty, 2 dzieci, wyznanie rzymskokatolickie, przed powstaniem czeladnik szewski, w czasie powstania szeregowiec w 2 kompanii Żuawów, w oddziałach Langiewicza i pułkownika Nullo pod Krzykawką, potem w więzieniu w Krakowie, udział w bitwach pod Chrobrzem, Grochowiskami i Krzykawką, wpisowe 1 złr, składka roczna 3 złr, podpisano w Krakowie 6.01.1896, deklaracja w charakterze członka czynnego.

ur. r. 1840 [1], [4] w Nawsiu [1] Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [4] [obecnie woj, podkarpackie]. Jego rodzicami byli: Józef Nawotny [4] i Wiktoria Górecka [4] Ziemianin, służył jako nadpor. i adjut. w oddz. Langiewicza i Liwocza. Walczył pod Sosnówką, Chrobrzą, Grochowiskami,. Bybnicą, Jurkowicami, Iłżą, Brclowem i Bodzechowem.. Po powst. urzędnik podatkowy. [1] W 1862 r toczył się proces w sądzie przeciwko Józefowi Nowotnemu oraz p. Pice p. Gostkowskiemu oskarżonym zbrodni naruszenia spokojności publicznej i wszyscy trzej zostali skazani na trzy miesiące więzienia. Zbrodnia naruszenia spokojności publicznej polegała na tym, że Józef Nawotny w trakcie nabożeństwa w JAśle za duszę ś.p. ks. Adama Czartoryskiego w dniu 13 sierpnia 1861 r rozdawał pieśni "Boże coś Polskę" i "Z dymem pożarów" i zachęcał obecnych w kościele do zostania po mszy, by odśpiewać te pieśni. Józef Nowotny podczas pielgrzymki do Kobylanki rozdawał między pielgrzymami egzemplarze pieśni " Boże coś Polskę" [22], [23] W 1864 r, jako kawaler lat 24, syn właściciela dóbr, został skazany przez C.K. sąd wojenny w Tarnowie, "za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej" na karę 1 roku więzienia, z wliczeniem 4 miesięcznej kary i 2 miesięcznego aresztu. [12[ Ślub - 09.011869 Tymowa [13] [obecnie woj. małopolskie] Józef Nawotny kawaler nat 28 z m. Nawsie [13], jego żona Amalia Stobnicka [13] panna lat 21 z m. Tymowa [13] ur. 1846 Nowy Sącz [16] (jej rodzice: Karol Ignacy Stobnicki [13] i Joanna Manner [13]), zm. 02.09.1923 [3] Zmarł 18.09.1912 Kraków [2[ Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie , kwatera IVB, rząd wsch., miejsce po lewej Bańkowskich [3] Razem z nim w jednym grobie są pochowani min.: - Amelia Nowotna ( 1846 - 02.09.1923) [3] Jego rodzeństwo: - Maria Sidonia Wiktoria Nawotna - ur. 1842 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [5] - Władysław Leopold Nawotny - ur 1844 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [6] - Ludwik Augustyn Klemens Nawotny - ur 1847 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [7] - Karol Czesław Nawotny - ur 1855 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [8] - Lubina Helena Nawotny - ur 1858 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce [9] Dzieci: 1. Karol Nowotny - ur 1870 Krajowice par. Kołaczyce [17] 2. Stanisław Nowotny - ur 1871 Krajowice par. Kołaczyce [18] 3. Feliks Nowotny - ur 1873 Krajowice par. Kołaczyce [19] 4. Marianna Nowotny - ur 1876 Krajowice par. Kołaczyce [20] 5. Karolina Nowotny po mężu Pszon [14] - ur. 1879 Krajowice par. Kołaczyce [21] - ślub 1898 Kraków-Podgórze [14] , jej mąż Kazimierz Pszon [14] (jego rodzice: Julian Pszon [14] i Julia Miller [14] 6. Jan Nowotny - ślub 1904 Kraków [15] - ślub 1904 Kraków [15], jego zona Aniela Wanke [14] (jej rodzice: Józef Wanke [15] i Tekla Olme [15]) Rodzice: 2. Józef Nawotny [4] - w 1848 r deklarował się nie żądać pańszczyzny od gruntów rustykalnych [11] - wielmożny pan [10] - zm. 08.10.1875 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce, wdowiec lat 83 [10] 3. Wiktoria Górecka [4] - wielmożna pani [10] - zm. 01.1875 Nawsie Kołaczyckie par. Kołaczyce, żona Józefa lat 58 [10]

uczest. spisku i więzień stanu z r. 1844 był w czasie powst. w r. 1863 pełuomoc. hr. Adama Potockiego i mieszkał w dobrach Staszowskich . Obaj gorąco oddani sprawie naród. Okólski należał do ludzi pełnych wiary w przyszłość narodu, całe życie ofiarował tej idei. W czasie powst, pracował w organiz. woj. Sandomierskiego wraz z Skotnickim, Piotrowskim, Glesmerem, ks Brzozowskim i innymi Przewóz broni po wielokroć był mu powierzonym. Zaopatrywał w żywność obóz Langiewicza. przebrańy za handlarza świń Marcina Chmielę w czasie jarmarków w Słupi, Domaradzu, Iłży i innych miasteczkach w pasie Swiętokrzyzkim, w których sprzedawał pozornie wędliny, by je dostawić potem do oddz. Wymieniony Marcin Chmiel i Antoni Jelc, dzielnie mu pomagali. Gdy Langiewicz przyszedł do Staszowa, Okólski rozkwaterował i rozprowiantował cały oddział i był obecny z bronią w ręku w czasie ataku na Staszów, mimo próśb Langiewicza aby się nie narażał, bo oddziałowi wielkie oddaje usługi, większe niż służbą wojskową. Dom Okolskich pełen był zawsze powstańców, to spieszących w szeregi, to zebranych dla narady, to rannych, lub wypoczywających. Bewizye sypały się na dom: w jednym miesiącu było ich kilkanaście, ale życzliwa służba udaremniała zawsze poszukiwania, wypuszczając do ogrodu przez okno po drabinie powstańców, kryjąc ich w zawalonej i opuszczonej lodowni. Z okazyi tych rewizyi poznał się bliżej Okólski z pułk. Zwierowem, którego podejmując u siebie. zjednał serce i ten srogi dla wszystkich człowiek, niejedną, przyjazną usługę mu oddał. Po bitwie pod Komorowem, dostał od Zwierowa list żelazny, że mu wolno zabrać wszystkich rannych, których około 100 umieścił w szpitalu S. S. miłosierdzia w Kurozwękach. Poległych pochował uroczyście na cmentarzu w Beszowej. Rannych z Kurozwęk wykradał, gdy przychodzili do zdrowia, używając zozlicznyeh przebrań i podstępów. Do r. 1867 utrzymał się Okólski w Królestwie, opłacając chwilowem więzieniem i kontrybucyami swoją wolność. W tym czasie odkryto, że broń dostawiał i gdzie ją przechowywał. Zwierów dał znać, że go będzie aresztować, więc spakowawszy kuferek tylko, tejże nocy jeszcze przebył granicę. Z resztek ocalonego mienia kupił wioskę Zawadka w Jasielskiem i tam żywota uczciwego dokonał r. 1869.

ur. 7.7.1847 Osiek k. Ciechocinka, syn Ignacego i Augusty Kresztet. Ukończył szkołę w Ostrowcu a potem pracował we Włowcławku. W 1863 wstąpił do oddziału Kurowskiego, następnie jako kawalerzysta u Langiewicza walcząc pod Małogoszczem, Taczanowskiego, m.in. pod Sądziejowicami. Przez pewien czas na emigracji w Hamburgu. Wyznania ewangelicko-augsburskiego. Od 1900 właściciel maj. Lusiniec i Libidza. Zm. 7.3.1931. ńona: Paulina Link.

Dominik Marjan, wieku lat 24, pomimo młodego wieku, wysoko ukształcony, głębokiej nauki i wielkiej nadziei braciszek 00. Kapucynów, następnie żołnierz w szeregach powstańczych, pod dowództwem Langiewicza. W bitwie pod , pierwszej jego potyczce, ciężko ranny, gdyż przeszyty kulą na wylot, po długich cierpieniach zmarł w Krakowie,- gdzie na trzy dni przed śmiercią na własne żądanie znowu przyjętym został do zakonu. Po złożeniu ślubów zakonnych, na łożu śmiertelnem włożono mu habit, po czym męczeński swój żywot Bogu oddał. Według podania jednego z kapłanów pochodził z powiatu Włocławskiego. Pochowany na miejscowym cmentarzu dnia 27 Kwietnia 1863 r. Tegoż dnia odbyło się nabożeństwo żałobne za jego duszę w kościele 00. Kapucynów w Krakowie. (Czas Nr. 96).

Ignacy Pawłowski syn Józefa urodzony w 1826 roku w Krakowie ochrzczony 23 lipca 1826. Bierze udział w Powstaniu jako niespełna 40 letni mężczyzna. Powstańczy szlak rozpoczyna od Jedlni, gdzie wstępuję do oddziałów formowanych przez gen. Langiewicza. Brał udział w bitwie pod Słupią. W bitwie pod Chrobrzem zostaje ranny. Rany leczy ukrywając się w lasach świętokrzyskich. Przeżył powstanie jednak wciąż musiał ukrywać się przed carskimi czynownikami. Ostatecznie zamieszkuje w Radoszycach.