Powstanie Styczniowe - uczestnicy

1837-1863, pochodził z rodziny polskiego zesłańca. Służył w armii carskiej, od 1859r. na terenie Litwy. Tu przyłączył się do ruchu narodowego. W 1861r. uczestniczył w procesji patriotycznej w Kownie, po czym musiał uciekać za granicę. W 1862r. wykładał w szkole wojskowej we Włoszech. Na początku powstania objął dowództwo przygotowywanej wyprawy w Płockie, ale został aresztowany. Po dwóch miesiącach więzienia zwolniono go i przybył w Augustowskie. Tu walczył zwycięsko pod Poszławantami (22.05.1863r.) i Balwierzyszkami (23.05.1863r.). Następnie połączył się z oddziałami W. Hłaski i W. Brandta operującymi w okolicach Sejn. Poległ 21.06.1863r. pod Staciszkami, a pozostali partyzanci połączyli się z Wawrem. Jego pogrzeb, który przerodził się w manifestację patriotyczną, odbył się w Serejach.

uczestnictwo w potyczkach: płockie: (Nietrzeba 22.04.1863), augustowskie: (Poszławanty 22.05.1863), Buda 23.05.1863, Olita 20.06.1863, (Preny 20.06.1863), Stragiszki 21.06.1863 poległ, (Berżniki 25.06.1863), (Gruszki 28.06.1863), (Szeburczyn 6.07.1863)

Poległ w 9.7.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Grójsk]. Pozostawił żonę i czwórkę dzieci

Sypowicz (Sipowicz) Malwina, córka Hieronima, ur. ok. 1843, szlachcianka z Zielunia w pow. miechowskim gub. płockiej. Za pobyt w oddziale („przebrana w strój powstańców". została na mocy konfirmacji namiestnika Królestwa Polskiego wysłana do „odległych guberni Cesarstwa" na zamieszkanie pod ścisłym dozorem policji. Wyjechała z Warszawy 29 stycznia 1864 w dziewiętnastej partu zesłańców, w lutym MSW wyznaczyło jako miejsce zesłania gub. ołoniecką. Mieszkała w Ołońcu wraz z synem Bronisławem ur. ok. 186 3 ) - Zapewne do niej odnoszą się słowa Pawłowicza: „Malwina, panna przy nadziei, ujęta w lesie po rozbiciu partu pod Mławą . Na zesłaniu poślubiła Jana Borowskiego (zob.). Prawdopodobnie na podstawie manifestu z maja 1871 została zwolniona z dozoru 1 uzyskała zezwolenie na zamieszkanie w Królestwie Polskim. Kolejny manifest, ze stycznia 1874, umożliwił wyjazd wraz z mężem do gub. mohylewskiej, w strony rodzinne Borowskiego.

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Mława 20.02.1864

udział w potyczkach: płockie: Naguszew 3.06.1863

szeregowy, był w partii,29 kwietnia 1864 r rozstrzelany w Płocku,

(Sieniawski, Szaniecki, Szeniawski), uczestnictwo w potyczkach: płockie: Czyżew 27.01.1863 poległ

W 1863 19 lat, syn Teodora i Franciszki, kawaler. Poległ w 16.4.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Ligowo].

uczestnictwo w potyczkach: augustowskie: Kadysz 21.05.1863, Sanie 3.09.1863, Brzeźnice 7.09.1863, płockie: Księźopole 12.10.1863, podlaskie: Finkówka 8.11.1863, lubelskie: Mała Bukowa 31.12.1863

Antoni Szczurowski, mieszkaniec wsi Lutomierz (Lutomierzyn?), woj. płockie, powstaniec styczniowy, audiutor w oddziale gen. Padlewskiego, 18.5.1863 skazany na karę śmierci, 2.8.1863 kara zamieniona na pozbawienie praw i osiedlenie się na Syberii

żona obywatela ziemskiego, prezydentka Komitetu Niewiast w Płocku

Subiekt z Płocka, powstaniec, zginął w potyczce pod Kozirogiem Rzecznym 4 IV 1863r., żył lat 22.

dowódca oddziału dnia 22 Kwietnia 1863 r. pomiędzy Sikorzem a Nietrzebiem, na granicy powiatu Płockiego i Lipnowskiego na czele 100 ludzi walczy z przeważającemu siłami moskiewskiemi, traci 7 w zabitych, 3 rannych, 4 wziętych w niewolę, i sam ginie.

(Łowiński Henryk), udział w potyczkach: płockie: (Borzymin 21.04.1863), Nietrzeba 22.04.1863

(Schmeiss, Smaic, Schmajs), uczestnictwo w potyczkach: płockie: Dztwy 29.07.1863, Chromaków 10.08.1863 ranny, (Poniatów 10.08.1863), (Radzimowice 17.08.1863)

dowodził małym oddziałkiem w województwie płockim.

Był profesorem Seminarium Duchownego w Pułtusku, miał 34 lata. Oskarżono go o to, że już w 1861 r. rozdawał mieszkańcom Pułtuska i uczniom szkoły powiatowej pieśni treści rewolucyjnej, które w dni niedzielne i świąteczne śpiewali wraz z ludem i alumnami tego seminarium, a ks. Szmejter stojąc na środku kościoła śpiewał, a potem wchodził na chór i akompaniował tym śpiewom na organach. Te pieśni były też śpiewane podczas nabożeństw w kościele ojców reformatów w Pułtusku. Aresztowany został 14 grudnia 1863 r. i przez jakiś czas był więziony w Pułtusku. Tam odwiedził go biskup W. Popiel będący wówczas w Pułtusku. W swoim pamiętniku biskup Popiel napisał: Dnia następnego przysłał (pułkownik Zajcow) do mnie ks. Szmejtera z podoficerem, który go na chwilę nie odstępował, stojąc w pokoju, ramię przy ramieniu. Nigdy równie bladego człowieka nie widziałem, a nie było dziwoty, iż krew ustąpiła, gdyż niedawno dostał 300 batów. Widząc go w takim stanie, nie czyniłem mu żadnych wymówek. Oskarżony był nadto o to, że przyłączył się do partii powstańców, gdzie był uważany za zastępcę i adiutanta dowódcy, że brał czynny udział w walkach z bronią w ręku. 18 lipca 1864 r. skazany został na 10 lat ciężkich robót na Syberii z pozbawieniem wszystkich praw stanu.

Ksiądz. Profesor Seminarium w Pułtusku. Wymieniony w spisie uwięzionych lub wywiezionych na Sybir z Diecezji Płockiej.

w końcu 1863 r. zamordowany w Płockiem. (Dz. Pozn. Nr. 19).

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Maków 2.02.1863, Podoś 8.02.1863 poległ

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Maków 2.02.1863, Karniew 6.02.1863, (Podoś 8.02.1863), Rydzewo 8.09.1863

w wyprawie na Płock 22 Stycznia 1863 roku, został podobno ciężko ranny i do moskiewskiego szpitalu odniesiony, i zmarł tamże na drugi dzień. Według podania jednego z towarzyszy wyprawy, miał to byó człowiek wielkich zdolności i wysoko ukształcony, niewiadomo dla jakich powodów w oddziale odgrywał rolę parobczaka, skutkiem czego zostawał w podejrzeniu.

furman, wieś Dobrzyków, gub. Płocka. 25.7. wywieziony z Warszawy (nocą) do pułków orenburskich karnych.

W par. w Inowrocł. Wład. Brodziński, wł. wsi Stawiska w gub. płockiej x panna Bron. Preyss, c. Apolinarego w Kamili z Waskiewiczów, siostra wdowy po zasłuż. z powst. 1863 śp. Edm. Szumlańskim

udział w potyczkach: augustowskie: Mały Płock 9.05.1864 ranny

udział w potyczkach: płockie: Naguszew 3.06.1863 ranny, dostał się do niewoli

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Szczutowo-Blizno 9.07.1863 i Szychowski, wileńskie: Polimsza 19.05.1863 poległ

Chłop z Dulska, za udział w powstaniu decyzją płock. woj. naczel. z 3 stycznia 1865 r. oddany pod surowy nadzór policyjny na trzy lata.

udział w potyczkach: płockie: Szczutowo-Blizno 9.07.1863 poległ

Szewc z Płocka. Poległ w 9.7.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Grójsk].

Szewc z Płocka. Poległ 9 lipca 1863 roku w bitwie pod Szczutowem - Bliznem

Szewc z Płocka, żonaty. Poległ w 16.4.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Ligowo].

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Naguszew 3.06.1863

majster szewski, zamieszkały w Płocku

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Dziwy 29.07.1863 poległ

oficyalista z Płockiego, zginął pod Lubowidzem 28 Lipca 1863 r. w powiecie Mławskim.

Ur. 1835 Płock, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: oficer, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: X-59

Ksiądz. Urodzony w 1835 roku w Płocku. Wstąpił do partii ex kapitana armii rosyjskiej—Dobrowolskiego. Pełnił obowiązki kapelana. Był, jak wspomina w życiorysie „okryty 12 ranami i pozostawiony na placu boju jako zabity*. Wyemigrował do Francji do Toulousse, gdzie przebył 15 lat. Stąd przeniósł się do Monachjum, gdzie zamieszkał na stałe.

Poległ w 9.7.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Grójsk].