Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ppro. (1844) Warszawa

Podporucznik, weteran Powstania Styczniowego, 5.8.1921 odznaczony Krzyżem Walecznych. Odznaczenia dokonał osobiście Józef Piłsudski.

ppro. (1846) Warszawa

Czynny w organizacji, przygotowującej powstanie już w latach 186] — 1862, pod kierownictwem Szurmińskiego Józefa. Aresztowany 3 grudnia 1862 roku i więziony do czasu zakończenia śledztwa. 7 lutego 1863 r. za silnym staraniem rodziny został wypuszczony na wolność przez generała Rozwadowskiego. Po zwolnieniu — pracuje w dalszym ciągu w organizacji.

mieszkaniec Skały wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

um, 'i 908, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. r. 1841 w Łosicach, olicer wojsk mos.r pracował jako zastępca naczel. woj. Płockiego. Po powst. inżynier.

28-letni nadsztygar w dyrekcji Zachodniego Okręgu Górniczego, samowolnie opuścił pracę, aby wstąpić do oddziału powstańczego.

Uczeń z Jarosławia biorący udział w powstaniu styczniowym.

ppro. (1847)Stara Wieś

zm, 16 1 V 1884, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

powstaniec styczniowy, ranny w bitwach pod wsią Kluski, przebywał na leczeniu w dworze ziemiańskim we wsi Parzymiechy.

major Michał Strzelecki. [...]Tutaj dowodzenie przejął szef sztabu major Michał Strzelecki, podczas gdy Taczanowski nadal kierował obroną zagrożonych skrzydeł i tyłów swojej partii. [...] Taczanowski próbował zebrać do kontrnatarcia kosynierów, ale jazda rosyjska odcięła tę grupę od sił głównych i wyszła na tyły zasadniczej linii obrony. Taczanowski na czele grupki kawalerzystów przedzierał się przez okrążenie rosyjskie w kierunku lasów, ciągnących się do jeziora ślesińskiego. Część Polaków, z sił broniących uprzednio flanki, broniła się z pełną determinacją w przystosowanych do obrony chałupach Ignacewa. Z równą zaciekłością i poświęceniem atakowali ich, czołgający się i biegnący skokami, piechurzy rosyjscy. Dotarłszy bezpośrednio do chałup, mając przy sobie łatwopalne materiały, podpalili je. Kilkunastu powstańcom udało się uciec, ponad dwudziestu zginęło w płomieniach. To załamało południową flankę głównej linii obrony polskiej; konsekwencją tego był zamęt w reszcie sił polskich. Major Strzelecki z rezerw strzelców i kosynierów starał się zmontować przeciwuderzenie. A gdy najpierw w walce zginął dowódca kosynierów, a następnie ranny został dowódca strzelców podrywający swych ludzi do boju i ta próba zatrzymania powodzenia rosyjskiego skończyła się rozsypką powstańców. Resztki partii walczyły jeszcze pod lasem, skupione przy Strzeleckim i hr. Janie Działyńskim. Ci zdecydowali się rozdzielić ludzi na dwie kolumny odwrotowe. Kolumna pod Działyńskim, która przebijała się i pomaszerowała na południowy zachód; udało się szczęśliwie, podobnie jak oddziałkowi jazdy z Taczanowskim, ujść z pola walki. Natomiast kolumna Strzeleckiego przebijając się na zachód, gdy wyszła na drogę ślesińską, została otoczona. Strzelecki w walce poległ z częścią podkomendnych, reszta dostała się do niewoli. Bitwa ignacewska 8 maja 1863 r. trwała ok. czterech i pół godziny i należy do najbardziej zaciętych bojów powstania styczniowego.

Mieszkaniec Rypina, poległ w bitwie pod Okalewem (ob. powiat rypiński) w styczniu 1863 roku. Żył 21 lat.

h. Jastrzębiec, powstaniec styczniowy, poch. Złoczów

ur. w Płuhowie, dzierż, dóbr, służył jako szeregów, w oddz. Czechowskiego, KomorowskiegoHorodyńskiego. Brał udział we wszystkich przez wymienionych dowódców stoczonych bitwach. Po powstaniu urzędnik szpitala krajowego.

( - 1902 Lwów) - uczestnik Powstania Styczniowego (1), właściciel dóbr zmarł w wieku 85 lat we Lwowie. {1] W 1846 r. należał do organizacji narodowej, w 1848 r był członkiem rady narodowej i gwardii, a w r. 1863 członkiem rządu narodowego. [1]

( - 1902 Lwów) - uczestnik Powstania Styczniowego (1), właściciel dóbr zmarł w wieku 85 lat we Lwowie. {1] W 1846 r. należał do organizacji narodowej, w 1848 r był członkiem rady narodowej i gwardii, a w r. 1863 członkiem rządu narodowego. [1]

ppro. Pułtusk

obywatel ziemski. Walczył z bronią w ręku, oraz dostawiał umundurowanych już powstańców do oddziałów walczących i przetrzymywał u siebie żandarmów— . m powstańców. Więziony w Płocku. Dzięki staraniom rodziny został wypuszczony na wolność za łapówką w wysokości 750 rubli sr.

pomocnik nadzorcy policyjnego w Krakowie, aresztowany m. in. za udział w tajnym Stowarzyszeniu Rzemieślniczym

СТРЖЕШИНСКIЙ Юстинъ,syn ziemianina z powiatu kobryńskiego (сын помещика Кобринскаго уезда),jego ojciec posiadał majątek Gormany ? (отец имеет имение Горманы),gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

(1849-1907). Syn Erazma. Jako młody chłopak brał udział w Powstaniu Styczniowym, za co został zesłany na Sybir. Tam choruje na gruźlicę. 1873 wraca z Rosji. Pracuje jako celnik w monopolu tytoniowym w Bohorodyczynie i Zabłotowie. Żona: Janina Pohorodyńska. Bezpotomny.

ppro. (1840) Lublin

ppro. (1845) Pruszków

wyrabiał amunicję dla powst. w obwodzie tarnowskim

Kamerdyner z miasta Łuczyniec. Na podstawie znalezionych zapasów żywności, broni, drzewek, za pomoc w przygotowaniu powstania objęto go śledztwem. Zesłano go na 3 lata do rot aresztanckich.

prawdopodobnie ofiarodawca na rzecz powst., nie zidentyfikowany

ppro. (1840) Drzewica

ur. r. 1831 w Nowym targu, urzędnik starostwa, służył jako kapitan w oddz. Czechowskiego i Jeziorańskiego, ranny pod Kobylanką,. Po powst. urzędnik krak. Tow. wzaj. ubezpieczeń.

zm. 1894, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

z Szereszewa, powstaniec z oddziału Rogińskiego

rządca rolny. Urodzony w 1836 roku w Wałowicach powiatu Rawsko-Mazowieckiego. Walczył pod dowództwem Grabowskiego i Strojnowskiego. Więziony w Rawie.

ppro.(1843) Przemyśl

ppro. (1846) Lublin

1845-1928, poch. Lublin, cm. przy ul. Lipowej