Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 179

Strona z 5 < Poprzednia Następna >

Ksiądz ze Snitkowa, osądzony za wypowiedzi przeciwko carowi i Cerkwi.

jednodworzec, został przez Wojskowo-Śledczą Komisję w Kamieńcu uznany za winnego udziału „w buncie” wraz z sekwestrem majątku, za przyłączenie się do oddziału powstańczego działającego na terenie guberni żytomierskiej – w Januszpolu (powiat Żytomierz).

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Tomasz Langiera

(1837-1909) Geometra olkuski. W czasie powstania walczył pod Radziwiłłowem

Józef Emeryk Laskowski

Józef Emeryk Laskowski z Laskowa herbu Korab (5 XI 1845 – 10 X 1886). Syn Ignacego (asesora kolegialnego w stanie spoczynku) i Dominiki z Gutowskich. Urodzony w majątku Jatwiesk (powiat wołkowyski). Ukończył gimnazjum w Świsłoczy. Według przekazu rodzinnego szeregowy powstaniec w jednej z partii powiatu wołkowyskiego, aresztowany w 1863 r. Zesłany do okręgu Maryńskiego w guberni Tomskiej. Objęty amnestią w 1872 r.

Antoni Lempicki

Zarządca tysięcznego miasta Łuczyniec. Na podstawie znalezionych zapasów żywności, broni, drzewek, za pomoc w przygotowaniu powstania objęto go śledztwem. Zastosowano wobec niego karę administracyjną.

Honorata Leśniewicz

Nałożono na nią karę 10 rb za posiadanie w domu pistoletów, zakazanych ksiąg, w tym „Regulaminu artylleryi” wydanego w Paryżu w 1861 r. i mapy geograficznej.

Powstaniec, związany lub pochodzący z Krosna. Krawiec.

poległ w bitwie pod Hutą Ireną dnia 22. października 1863 r.

poległ w bitwie pod Łączką w okolicy Ireny w Lubelskiem dnia 22 Pażdz. 1863 r. (Cz. Nr. 250).

zm. 1863.10.22, w okolicy Huty Ireny, szeregowiec poległ w potyczce

[herb=Dąbrowa]Adam Julian Łoś, h. {{Dąbrowa}}, hrabia, ur. 7.3.1824 Kraków[1], zm. 1.12.1892 Dębniki[3][9]. Syn Feliksa Ignacego Marcelego - Powstańca Listopadowego i Olimpii Barbary Joanny Siemońskiej.[1][5][12] Posiadał część Bobina oraz wieś Czajęczyce, w pow. proszowskim i nieruchomości w Krakowie i Dębnikach, od stryja Franciszka Łosia przejął Jurów w pow. hrubieszowskim. [5] W czasie Powstania Styczniowego współpracował z administracją cywilną - był przez pewien czas naczelnikiem okręgu skalbmierskiego (po Slaskim a przed Wrotnowskim).[11] Pozostawił po sobie kilka opowiadań i noweli. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kw. I, grób Szafrańskiego[7][10]. Grób prawd. nie zachował się. Żona: Euzebia Franciszka Marianna Kirchmayer (ślub 3.2.1856 Kraków[2])[12] Dzieci: * Wincenty Antoni, ur. 1857 Kraków, literat nowelista[1][6][9] * Maria, ur. 1859, mąż. Stanisław Hagen-Schwerin, literatka nowelistka[6][9] * Irena, ur. 7.10.1861 (chrzest 1903 Dębniki)[2] * Witold Feliks, ur. 1863 Kraków[1]

Edmund Łoziński

Powstaniec, związany lub pochodzący z Krosna.

Feliks Malawski

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Imionospis podaje że się nazywał Malnowski służył w oddziale Waligórskiego, poległ jako szeregowiec w bitwie pod Łączkiem, w okolicy Ireny w Lubelskiem dnia 22 Paź. 1863 r. (Cz. Nr. 250).

zm. 1863.10.22, w okolicy Huty Ireny, sierżant poległ w potyczce

sierżant z oddziału Waligórskiego, poległ w bitwie pod Hutą Ireną dnia 22. październiku 1863 r.

Józef Marcinkiewicz

Szlachcic. Za wypowiedzenie słów przed włościanami wsi Dobrohorcy „Ojczyznę naszą car powinien oddać i zobaczycie, że za 2–3 lata będzie tu Polska” w marcu 1865r., po kilku miesiącach aresztu i śledztwa został zwolniony.

Dionizy Mazurkiewicz

Powstaniec, związany lub pochodzący z Krosna. Lekarz.

Jerzy Mogilnicki

Jerzy Paweł Mogilnicki, ur. 1827, zm. 27.6.1915, syn Piotra i Barabry Wołowickiej. Pochodził z Filipowicz w pow. słuckim. Uczył się w Lasdonie a następnie student Uniwersytetu Dorpackiego. W 1863 pełnił funkcję naczelnika powiatu słuckiego. Współpracował z sąsiadem . W 1864 aresztowany, osadzony w Mińsku w więzieniu biorąc wszystkie winy na siebie. Uchronił w ten sposób od zesłania Zaleskiego, który miał 8 dzieci. Zesłany na Sybir na osiedlenie, wspomagany z kraju przez siostrę Irenę. Przebywał w Irkucku a później w guberni woroneskiej. Jego dobra i Kijewicze zostały skonfiskowane. Na zesłaniu pomagał innym. Zwolniony w 1869 lub 1871 wrócił do kraju. Wkrótce zwolniony z dozoru policji. Przez pewien czas pełnił funkcję administratora dóbr w kieleckim w majątkach Stawy Sobańskiego i Motkowice Górskiego - w tym ostatnim miejscu razem z . W 1878 przeniósł się z rodziną do gub. lubelskiej do miejscowości Bzowiec. Należał do Towarzystwa Tatrzańskiego, Towarzystwa Dobroczynności. Pod koniec życia stracił wzrok. Zmarł w Bzowcu. Pochowany w w parafii Chłaniów. Ożeniony (1874 Warszawa, św. Krzyż) z Gabrielą Kazimierą Wojniłowicz miał m.in. synów Adama Szymona (1875), Leona ur. 1878 (zmarłych wcześnie) i córkę Elżbietę Irenę (ożenioną z kuzynem Stanisławem Jerzym Maurycym Mogilnickim, synem Wacława Gustawa i Walentyny Jełowickiej). Rodzina w czasach II RP słynna była z hodowli koni. Majątek, wówczas już Witolda Mogilnickiego - po II Wojnie Światowej rozparcelowano.

Karol Mokrzycki

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Józef Mrozowski

Leopold, leśnik. Urodzony w 1840 roku w Lackach powiatu Biało Podlaskiego. Początkowo przyjmował udział w organizacji cywilnej w powiecie Bielskim. Walczył pod dowództwem Rylskiego, Langiewicza, Lelewela i Wierzbickiego. Brał udział w bitwach pod Brodami, Ostrowcem, Ireną, Zaklikowem, Batorzem, Panasówką. Ranny dwukrotnie. Aresztowany w Opatowie. Uwolniony (od zesłania na Sybir) przez pułkownika armii rosyjskiej Butkiewicza (Polaka).

Julian Niedzielski

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Kazimierz Paweł Niedźwiedzki

ur. 28 lutego 1843 roku w Kadyszu. Uczęszczał do gimnazjum w Suwałkach. Jako uczeń VII klasy zaciągnął się do oddziału . Był więziony. W 1864 roku wstąpił do Szkoły Głównej Warszawskiej na wydział Matematyczno-Fizyczny. Studia ukończył w 1868 roku, obronił pracę magisterską pt. Teoria matematyczna ruchu wirowego ciał stałych. Drukował artykuły w „Niwie”. Wkrótce przyjął obowiązki w zarządzie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1882 roku Rada Zarządzająca powierzyła mu opracowanie ustawy „Kasy Przezorności z zabezpieczeniem od nieszczęśliwych wypadków dla rzemieślników i robotników”, a także ustaw Kasy Wsparć. Miał również istotny wkład w opracowywaniu przepisów emerytalnych. W 1893 roku powierzono mu zorganizowanie Wydziału Kontroli Rozchodów, awansując na stanowisko naczelnika, które sprawował do 1911 roku. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1560/1920. Był odznaczony Krzyżem Walecznych. Zmarł po długich cierpieniach 25 sierpnia 1925 roku i został pochowany na warszawskich Powązkach w kwaterze 1. Był żonaty z Aleksandrą z Otwinowskich, zmarłą 6 marca 1933 roku, z którą miał pięcioro dzieci: Marię (po mężu Ossowska), profesor socjologii i etyki; Irenę (niezamężną), nauczycielkę; Zbigniewa, inżyniera mechanika, zmarłego tragicznie podczas powstania warszawskiego; Stanisława, lekarza chirurga zamordowanego w Katyniu oraz Witolda, prokurenta Banku Handlowego (zm. 15 września 1924 roku)

Stanisław Niemczynowski

krawiec. W powstaniu oficer, Walczył pod dowództwem Czachowskiego, majora Łopackiego i Ćwieka. Brał udział w bitwach pod: Kielcami, Osą, Chełmem, Iłżą, Kowalem, Wirem, Puławami, Ireną, Biłgorajeni, Parasówką, Batorzem i Nowym Sławem. W bitwie pod Kielcami ranny. Wyemigrował do Wiednia.

Stefan Niżyński

Powstaniec, związany lub pochodzący z Krosna.

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Stanisław Nowacki

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

szlachcianka, zamieszana w powstanie pod sąd, 10.11.1866

Tytus Orlikowski

Członek "białego" tajnego komitetu utworzonego w połowie 1862r. w Kamieńcu Podolskim.

Józef Ignacy Ożegalski

Ur. 13.3.1848 Ochla, zm. 13.12.1922, syn Franciszka (syn Tadeusza generała napoleońskiego) i Józefy Suchorzewskiej (córka pułkownik napoleońskiego Zachariasza Suchorzewskiego, a bratanica generała Tadeusza Suchorzewskiego). Uczył się w Radomsku a następnie w Instytucie Technicznym w Krakowie, skąd poszedł do powstania. Służył w oddziale , kompanii (partia Langiewicza). Po chwilowej przerwie w czasie której przebywał w Mielcu u działającego w organizacji wuja zaciągnął się do oddziału Andrzeja Opackiego i odbył kampanię wiosenną pod rozkazami Dionizego Czachowskiego. Ponownie walczył wraz z bratem pod rozkazami służąc w tzw "Złotej Legii". Po klęsce obaj bracia dostali się do niewoli i przewiezieni do Kielc, jednak szybko zostali zwolnieni z racji na młody wiek i starania matki u gen. Czengierego. Po powstaniu ukończył przerwaną naukę i osiadł w majątku ojca w Kamionnej gdzie pełnił liczne funkcje społeczne i samorządowe W 1879 opublikował "Uwagi myśliwskie dla wszystkich myśliwych", zamieszczał artykuły w "Łowcu" i w "Czasie". W 1907 otrzymał honorowe członkostwo Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Bolonii. W Wolnej Polsce odznaczony Krzyżem Walecznych. Autor pamiętników "Rok 1863, Obrazy i wspomnienia". Był urodzonym gawędziarzem, słynącym także z płomiennych patriotycznych przemówień. 18.11.1882 ożenił się z Marią Dylewską, z którą miał 5 dzieci: Zofię (mąż Alfred Słonecki), Franciszka Józefa (żona Teodora Łazarska), Stanisław Julian (żona: Stefania Targowska), Józefa Szczęsnego (poległ pod Zawadką) i Irenę (żonę Aleksandra Romera). Pochowany Trzciana.

Stefan Pawłowski

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Został przez Wojskowo-Śledczą Komisję w Kamieńcu uznany za winnego udziału „w buncie” wraz z sekwestrem majątku, za przyłączenie się do oddziału powstańczego działającego na terenie guberni żytomierskiej – w Januszpolu (powiat Żytomierz).

Był więziony kilka lat, po nawróceniu jego żony na katolicyzm w 1863r.,uniewinniono go dopiero na podstawie ukazu carskiego z 1867r.

zm. 1863.10.22, w okolicy Huty Ireny, szeregowiec poległ w potyczce

syn optyka z Krakowa poległ w bitwie pod Lączkiem w okolicy Ireny w Lubelskiem, dnia 22 Października 1863 r. (Czas Nr. 250).

Erazm Podlewski

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Edmund Podosowski

Powstaniec styczniowy, po rozbiciu oddziału pod Mińkowcami został wzięty do niewoli i oddany pod Sąd Polowy w Kamieńcu.

Konstanty Podwysocki

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

Ekonom z miasta Łuczyniec. Na podstawie znalezionych zapasów żywności, broni, drzewek, za pomoc w przygotowaniu powstania objęto go śledztwem. Skazano go na katorgę.

Strona z 5 < Poprzednia Następna >