Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Iwanow, mężcz. 22 lata w 1870 r., szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w tobolskim, kawaler

Konstantinow, mężcz. 18 lat, ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, w 1867 r. wyjechał w Kostromskuju gub., zesłany razem z otcom, kawaler

Wicienćiew, mężcz. 57 lat na 1863 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1865 r. przebywał w Omsku, w 1867 r. wyjechał w Kostromskuju gub., zesłany razem z synom

mężcz. 30 lat na 1867 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na zamieszkanie, z 1865 r. przebywał w Kurganie

РОДЗЕВИЧЪ Александръ,szlachcic (дворянин Невельского уезда),posiadał w tym powiecie 100 chłopskich gospodarstw oraz 60 w powiecie siebierskim ? (Имеет в этом же уезде сто крестьянских наделов и в Себежском 60 наделов.),gubernia witebska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

pomieszczyca grodzieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw administracyjnych na zamieszkanie, znajdowała się w Tobolskiej gub.

mężcz. 25 lat na 1868 r., ziemianin wileńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw, z 1865 r. przebywał w Mariińskie, usłużeniie, rodziny nie posiadał

РОДЗЕВИЧЪ Карлъ,szlachcic (дворянин) guberni kowieńskiej (Ковенской губернии),nieszkał we wsi Botniki w powiecie kalwaryjskim u ciotki Gerlachowej (проживал в Августовской губернии, Кальварийского уезда, в деревни Бортники, у тетки Герляховой),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

РОДЗЕВИЧЪ Станиславъ,szlachcic (дворянин),ekonom majątku Nowodiewiatkowicze ? słonimskiego powiatu (эконом имения "Новодевятковичи" Слонимского уезда),gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

ze szlachty, zarządca dóbr Nowodawietkiewicze w pow. słonimskim gub. grodzieńskiej. Za kontakty z „buntownikami" skazany przez sąd woj. na zamieszkanie na Syberii, w gub. tomskiej, z utratą praw osobistych i praw stanu oraz konfiskatą majątku (konfirmacja Murawiowa). We wrześniu 1863 wyruszył na zesłanie z Grodna i dopiero w marcu 1864 przybył do Tobolska, skąd wysłano go do gub. tomskiej. Od września 1872 mieszkał w Jadryniu pod dozorem policji, w 1873 zwolniono go z dozoru. (W źródłach występuje także Józef Rodziewicz — prawdopodobnie chodzi o tę samą osobę).

mężcz. 19 lat na 1865 r., ziemianin lubelskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1865 r. przebywał w Omsku, potem w miejscowości Tiumień rodziny nie posiadał, kawaler

mężcz. 33 lata w 1868 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw, z 1864 r. przebywał w Kaińsku, rodziny nie posiadał

Ur. 1823 r.-podporucznik. 108-letni żyd podporucznik - weteran W zapadłej wsi Tołoczki, woj. białostockiego, mieszka 108-letni kowal Mojżesz Rogaczewski. Starzec ten, otoczony powszechną czcią, miał szczególnie względy u okolicznych ziemian. Wiedziano o nim, że ma za sobą ciekawą przeszłość, nikt jednak nie mógł dokładnie powiedzieć jaką. Starzec, który cieszył się dobrem zdrowiem i pracował prawie do ostatniej chwili, jako kowal wiejski, był małomówny i zbywał ciekawych milczeniem, nie zdradzając swej przeszłości. W ostatnim czasie Rogaczewski osłabł zupełnie i nie był już w stanie nadal pracować. Nie mając środków do życia, zdecydował się udać o pomoc do władz i wysłał za pośrednictwem D. O. K. Grodno do min. spraw wojskowych podanie, w którem wyjawił, że był powstańcem 1863 r. i dopóki miał siły, pracował i nie chciał korzystać z przysługujących z tego tytułu praw, obecnie zaś prosi o emeryturę, gdyż jako powstańcowi nie wypada mu prosić o jałmużnę. Rogaczewski złożył jednocześnie niezbite dowody, że brał udział w kilkunastu potyczkach z Rosjanami. Obecnie pod adresem Rogaczewskiego nadeszła przychylna odpowiedź ministerstwa spraw wojskowych, które wyjaśniło, że - aczkolwiek wyznaczony termin dla zgłoszeń powstańców już mimął - jednak Rogaczewskiemu w drodze wyjątku przyznano tytuł weterana - podporucznika i dożywotnio rentę. Przyznając sędziwemu starcowi tę rentę, ministerstwo wzięło pod uwagę przedewszystkiem tę właśnie okoliczność, że Rogaczewski będąc żydem, jako 40-1etni mężczyzna, pozostawił żonę i dzieci i udał się do partji Woyczyńskiego. Ojciec jego zginął w r. 1831 na Litwie w wojskach gen. Giełguda. Decyzja ministerstwa wywarła wielkie wrażenie wśród ludności żydowskiej.

mężcz. 39 lat na 1870 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, czernyie raboty, kriesćjańskiie raboty, rodziny nie posiadał, kawaler

Zm. 11 maja 1882, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 14 maja 1882, cmentarz nie ustalono Pogrzeb z lazaretu miejskiego, grób prawd. nie istnieje.

(ur. w 1840 w Warszawie, zm. w lutym 1915 w Sieniawie) był uczniem Polskiej Szkoły Wojskowej w Genui, gdzie poznał m.in. zasady walki regulaego wojska i dowodzenie małymi oddziałami. W dzia­łalność konspiracyjną włączył się w 1861 r. Komitet Centralny Narodowy w 1 862 r. wyznaczył go na stanowisko komisarza województwa podlaskiego. W dniu 23 stycznia 1 863 r. atakiem na Białą rozpoczął powstanie na Podlasiu. Po bitwie siemiatyckiej wycofał się na Litwę. Po serii bitew i potyczek z wojskami rosyjskimi jego oddział, zdziesiątkowany w bitwie pod Borkami stoczonej 26 lutego 1 863 r., został przezeń rozwiąany, a Rogiński pochwycony przez chłopów został wydany władzom rosyj skim. Wskutek interwencji generała Nostitz'a karę śmierci zamieniono mu na dwadzieścia lat katorgi na Syberii . Na zesłaniu spędził jednak prawie trzydzieści lat, gdyż powrócił z Syberii dopiero w 1892 r. Przyjechał wówczas do Galicji, gdzie spotkał generała Nostitz'a, u którego zatrzymał się jako jego gość.

mężcz. 41 lat na 1868 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw, z 1866 r. przebywał w Kaińsku, rodziny nie posiadał

РОГОВСКIЙ Иванъ,szlachcic powiatu, obwodu białostockiego (шляхтич Белостокского уезда) ,gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Józefow, mężcz. 23 lat, ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, rodziny nie posiadał, kawaler

mężcz. ziemianin augustowskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw, z 1864 r. przebywał w Kurganie, torgował winom

РОГОВСКIЙ Ромуальдъ,szlachcic (дворянин) ,gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Był proboszczem w Opinogórze, miał 47 lat. Uwięziony 31 października 1863 r., oskarżony był o to, że zajmował się zbieraniem funduszów na cele rewolucyjne. 13 stycznia 1864 r. został pozbawiony wszelkich praw stanu i zesłany na 8-letnią katorgę na Syberii

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 10 rubli

Poddany austriacki - wzięty do niewoli w walkach z oddziałami powstańczymi w kieleckim.Skazany na pozbawienie wszystkich praw stanu i osiem lat ciężkich robót w twierdzach.

mężcz. 22 lata w 1868 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw administracyjnych, z 1864 r. przebywał w Tomsku, podienszczyk, rodziny nie posiadał, żonaty

mężcz. 24 lata w 1868 r., szlachcic augustowskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw, z 1865 r. przebywał w Mariińskie, usłużeniie, rodziny nie posiadał

urzędnik z Warszawy, przybył do Usola z żoną Otylją, którą w więzieniu poślubił. Był to mężczyzna młody i pięknej powierzchowności, pracował w kasie rządowej warzelni soli usolskiej jako pomocnik kasjera. Po przeniesieniu się do Rosji uzyskał prawo zamieszkania w Tyflisie, gdzie otrzymał posadę w miejscowej kontroli państwa.

Adolfow, mężcz. 18 lat, ziemianin wileńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, rodziny nie posiadał, kawaler, w 1864 r. był ubit

Ze Lwowa, słuchacz praw. Sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie pod zarzutem zbrodni zaburzenia spokojności publicznej (zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi). Obciążony zarzutem przestępstwem obrażenia straży. We wrześniu 1864 skazany na 2 lata ciężkiego więzienia, od zbrodni zdrady głównej uwolniony z braku dowodów.

mężcz. 63 lata w 1867 r., ziemianin wileńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Iszymie

Czeladnik krawiecki, ur. 15.10.1841r., zamieszkały we Lwowie, żonaty, 3 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był krawcem, natomiast w powstaniu szeregowcem. Walczył w oddziale Kurowskiego i Gniewosza pod Sosnowcem i Miechowem, gdzie został ranny od piki w prawy bok, a kulą w prawą nogę. Deklarację podpisał 20.02.1889r.

mężcz. 68 lat na 1868 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw, z 1868g. przebywał w Kaińsku, rodziny nie posiadał

mężcz. 40 lat na 1867 r., ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Iszymie, w 1868 r. wyjechał w Woronieżskuju gub., zesłany razem z 2 dziećmi i żoną

mężcz. 21 lat na 1868 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw, z 1868 r. przebywał w Kaińsku, rodziny nie posiadał, kawaler

mężcz. 46 lat na 1867 r., ziemianin grodzieńskiej guberni, zesłany pr. bez pozbawienia praw pr. na zamieszkanie, przebywał w tobolskim, pr. w 1867-69 r. wyjechał w Twierskuju gub., zesłany razem z żoną

42 lata w 1867 r., wł. ziemska grodzieńskiej guberni, zesłana pr. bez pozbawienia praw pr. na zamieszkanie, znajdowała się w r. Tobolskie, primierno w 1867/69 r. wyiechała w Twierskuju gub., zesłana razem z mężem

Ur. 14.3.1843 Kraków, zm. 5.5.1863, ojciec Henryk - właściciel ziemski, opiekun: Feliks Słotwiński, Gimnazjum św. Anny w Krakowie, matura 5.7.1861, student Wydziału Prawa UJ i Wydziału Lekarskiego.