Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Lwowski publicysta i literat z czasów powstania styczniowego. Pisał m.in. że Rząd Narodowy był wcieleniem „istoty dziejowej naszego narodu, jego udzielności i pracowitości”. W kwietniu 1865 został skazany przez sąd wojenny we Lwowie na 15 lat więzienia za tzw "zdradę główną". (Kary raczej nie odbył, lub został szybko zwolniony) Pozbawiony praw szlacheckich, pracował jako archiwista, pasjonował się także archeologią, był jedną z głównych postaci wszystkich lwowskich wydarzeń kulturalnych o charakterze narodowym. Troszczył się o młodzież i jej wychowanie. Gdy zmarł w 1891 roku miasto opłaciło pogrzeb.

1843-1902, syn Stanisława, uczył się w Lublinie, następnie przez rok studiował prawo w Kijowie i następnie w Warszawie. W czasie powstania styczniowego walczył na Kielecczyźnie pod Małogoszczą, gdzie po klęsce oddziału Langiewicza dostał się niewoli. Zesłany do Borusińska, do kopalni złota, gdzie robił plany i pomiary działek. Do kraju wrócił w 1869, gdzie objął rodzinny folwark w Niezabitowie. Żona: Felicja Braun, syn: Henryk Krystyn. Pochowany: Nałęczów

[herb=Ślepowron]Henryk Wojciech Jakub Wierciński "Buzak", h. {{Ślepowron}}, ur. 15.7.1843 Kłodnica, zm. 18.10.1923 Lublin. Syn Stanisława Wojciecha Józefa "Buzak" Wiercińskiego i Julii Strus h. Korczak Miał brata Wojciech - dyrektora banku w Poznaniu Ukończył gimnazjum w Lublinie po czym wyjechał na studia prawnicze do Kijowa. Od 1862 studiował w Warszawskiej Szkole Głównej na wydziale Prawa i Administracji. Tu zastało go Powstanie. Walczył w oddziałach Langiewicza i Czachowskiego - m.in. pod Wąchockiem, św. Krzyżem, Staszowem i Małogoszczą - gdzie dostał się do niewoli. Był więziony w Kielcach i Radomiu w końcu skazany na śmierć. Karę zamieniono na zesłanie - osiedlenie się w guberniach syberyjskich. Wyruszył tam 30.1.1864. Po 7 miesiącach dotarł wraz z grupą więźniów do Birussu nad Jenisiejem. Pracował w pobliżu w kopalni złota Grigorowa. W 1868 został objęty amnestią i mógł wrócić do kraju, lecz przez kilka lat pozostawał pod dozorem policyjnym. W 1873 wykupił majątek Niezabitów - i gospodarował tam do 1880. Z powodu trudności finansowych sprzedał ziemię i przeniósł się do Nałęczowa. Następnie pracował jako sędzia sądu gminnego w Rogowie, z siedzibą w Polanówce. Opublikował wiele artykułów w takich gazetach jak Kurier Lubelski, Gazeta Polska, Niwa, Gazeta Rolnicza, Gazeta Warszawska, a także publikacje Ziemia Chełmska i Podlasie, Patriotyzm stosowany w życiu, Pożary w Guberni Lubelskiej, Głos Ziemi Chełmskiej i Podlasia, Litwa a Polska, Pamiętniki. Swoją publicystyką przyczynił się znacznie do zachowania patriotyzmu Chełmszczyzny. W czasie I wojny światowej zorganizował Biuro Statystyczne, które rejestrowało straty wojenne w 27 powiatach będących pod okupacją austro-węgierską. Dożył Wolnej Polski i został jako weteran odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Pochowany: Lublin, cmentarz przy ul. Lipowej z grobie zbiorowym. Jego imię noszą ulice w Lublinie, Chełmie i Nałęczowie. Żona: Feliksa Marianna Zofia Braun (1846-1872, ślub 1872) Syn: Henryk Krystyn Wiercieński, artysta malarz,