Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Poddany austriacki - wzięty do niewoli w walkach z oddziałami powstańczymi w kieleckim.Skazany na pozbawienie wszystkich praw stanu i osiem lat ciężkich robót w twierdzach.

Dziedzic majątku Boczki ukarany za udział w powstaniu zesłaniem i konfiskatą majątku.

ur. 28 lutego 1843 roku w Kadyszu. Uczęszczał do gimnazjum w Suwałkach. Jako uczeń VII klasy zaciągnął się do oddziału Konstantego Ramotowskiego „Wawra”. Był więziony. W 1864 roku wstąpił do Szkoły Głównej Warszawskiej na wydział Matematyczno-Fizyczny. Studia ukończył w 1868 roku, obronił pracę magisterską pt. Teoria matematyczna ruchu wirowego ciał stałych. Drukował artykuły w „Niwie”. Wkrótce przyjął obowiązki w zarządzie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1882 roku Rada Zarządzająca powierzyła mu opracowanie ustawy „Kasy Przezorności z zabezpieczeniem od nieszczęśliwych wypadków dla rzemieślników i robotników”, a także ustaw Kasy Wsparć. Miał również istotny wkład w opracowywaniu przepisów emerytalnych. W 1893 roku powierzono mu zorganizowanie Wydziału Kontroli Rozchodów, awansując na stanowisko naczelnika, które sprawował do 1911 roku. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1560/1920. Był odznaczony Krzyżem Walecznych. Zmarł po długich cierpieniach 25 sierpnia 1925 roku i został pochowany na warszawskich Powązkach w kwaterze 1. Był żonaty z Aleksandrą z Otwinowskich, zmarłą 6 marca 1933 roku, z którą miał pięcioro dzieci: Marię (po mężu Ossowska), profesor socjologii i etyki; Irenę (niezamężną), nauczycielkę; Zbigniewa, inżyniera mechanika, zmarłego tragicznie podczas powstania warszawskiego; Stanisława, lekarza chirurga zamordowanego w Katyniu oraz Witolda, prokurenta Banku Handlowego (zm. 15 września 1924 roku)

zarządzał w Usolu piekarnią dla przestępców cywilnych. Powstaniec z Kresów, na zesłaniu w Usolu

29.12.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 30.12.1864

zob. Eugeniusz Sylwester Jaskóld

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop ze wsi Groszki, pow. siedlecki, lat 48. Katolik, ojciec siedmiorga dzieci. Aresztowany 25 grudnia 1864 r. "za należenie do bandy Dzieciątka". W więzieniu od 28 grudnia 1864 r., 27 stycznia 1865 r. skazany na dwa lata aresztanckich rot. (N-24).

Ur. 1843 Kadysz, miejscowość w 1923: Warszawk, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: V-57

"Niedźwiedzki Bolesław z Krakowa zm. w Tobolsku stycz. 1864"-, Kolumna, I, 111: Służył w kawalerii narodowej, w ataku na Miechów 17 II 1863 r. wzięty w niewolę /-/ 17 lat (w 1863 r.), poddany austriacki, pochodził z Krakowa, szlachcic, uczeń Szkoły Technicznej. Walczył w szeregach kawalerii narodowej, wzięty do niewoli pod Komorowem. Więziony w Stopnicy i Kielcach sądzony przez sąd wojenny polowy w Radomiu i Audytoriat Polowy. Pozbawiony praw stanu, zesłany na 8 lat ciężkich robót w twierdzach na Syberii. Wysłany 28 X 1863 r. M. Micińska, Galicjanie - zesłańcy, s. 553 /-/ AGAD, ZGP, 3/344 (3/128).

uwięziony w Kownie

(Nagoda), mężcz. chrześcijanin warszawskiej guberni, zesłany na osadzenie, przebywał w Tarskom okręgu, potem w Tarie, w 1871 r. zmarł

Ur. 1835 Nekla, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: weteranka, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-345

ze Skórzewskich. Ur. w 1885 roku w Nekli, powiatu Średzkiego. Przewoziła z majątku swego z Komorza w pow. Jarocińskim broń na pole walki pod Pyzdry. Wraz z mężem swym Kazimierzem urządziła własnym sumptem— lazaret powstańcy na 12 łóżek, drugi taki lazaret urządziła w drugim majątku Włościejenki. Na pobojowisko przekredała się, przebrana za wieśniaczkę, zbierając rannych i umieszczając ich w urządzonych przez siebie szpitalikach.

siostra Marii Hutten-Czepskiej zmarała za czasów Polski odrodzonej, za zasługi pochowana z honorami wojskowymi.

przewodnicząca wydziału dobroczynnego Komitetu Niewiast w Poznaniu, kontaktowała więźniów z rodzinami, ukradkiem wynosiła akty oskarżenia aby więźniowie mogli się przygotować do obrony, a następnie zanosiła je na miejsce, rozpoczęła w Poznaniu samopomoc oświatową, byla dla innych wzorem patriotki

wielka patriotka, żona Władysława, przewodnicząca w Komitecie Niewiast w Poznaniu, Wydział dobroczynny zajmujący się opiekowaniem się więźniami, wdowami i dziećmi po zabitych i rannych, przekazywała informacje do i od więźniow, wydobywała dokumenty sądowe, Pracowała w Towarzystwie Przyjacioł Nauk prze 25 lat, w swoim mieszkaniu przy ul. Marcina 15, uczyła biedne dzieci katechizmu i historii. Jako pierwsza Polka rozpoczęła w Poznaniu samopomc oświatową. Zmarła 23.03.1912r. Pochowana bardzo skromnie z krwią swojego męża zebraną w husteczkę na polu walki pod Ignacewem gdzie zginął. Po jej smierci kobiety z Poznania zawiązały Komitet jej imienia, wydały jej życiorys i ufundowały tablicę pamiątkową w Kościele Św. Wojciecha.

D. 11 maja wieczór o godzinie poł do 11 przybył komisarz obwodowy Knopf ze Śmigla z żandarmem i dwoma policjantami do Morownicy w Kościańskiem dla aresztowania posła pleszewskiogo, Władysława Niegolewskiego, który ranny zaledwie mógł' dojechać do siebie. Zapytany komisarz obwodowy, czy ma polecenie piśmienne, pokazał rozkaz radzcy ziemiańskiego Madeja z Kościana. Niegolewaki protestował przeciw temu, ponieważ jest posłem i że jako taki tylko za pozwoleniem lsby deputowanych może być aresztowanym, powtóre protestował dla spóźnionej pory, gdyż to było po 10 godzinie, po trzecie, że radzcy ziemiańskiemu nie służy prawo nakazu aresztowania, a ostatecznie, że jest ranny i z miejsca ruszyć się nie może. Pan komisarz Knopf mimo energicznych protestacji obecnego dr. Antoniewicza ze względu na stan zdrowia posła Niegolewskiego, zaprowadził obserwację nad jego osobą, zostawując żandarma i dwóch policjantów przed domem, a sołtysa i ławnika ze wsi w sieni, których jako włościan morownickich p. Niegolewski umieścić pozwolił. Dodać tu należy, iż gmina Morownicy dowiedziawszy się, że przyjechano aresztować chorego p. Niegolewskiego, w oka mgnieniu chłopi i kobiety ze snu się zerwawszy, masą przybyli przede dwór w największem o niego zaniepokojeniu. Jesteśmy więc tutaj pod obserwacją policyjną. Spodziewać się należy, że posłowie nasi sejmujący obecnie w Berlinie sprawę tę poruszą. O ile nam wiadomo, sołtys i ławnik podali już dzisiaj do landrata prośbę, aby ich z tego niemiłego stanowiska uwolnić zechciał, bo pan Niegolewaki ledwie ruszyć się mogąc, uciekać nie będzie, a obserwacja taka tylko zdrowiu jego szkodzić musi, do czego oni przyczynić się nie chcą.

Poseł, udawszy się jako ochotnik do obozu Taczanowskiego, brał udział w walkach, począwszy od Pyzdr aż do Ignacewa. Tu ranny na barykadzie i szczęśliwie do majątku swego Morownicy, zaledwie rana jego nieco się odwieziony do Berlina i oskarżony o zbrodnią stanu przez trzy lata bvł wieziony. — Postać tego znakomitego męża, przedwcześnie zgasła dnia 19 marca 1885 r. w Poznaniu, zbyt żywo jeszcze tkwi w pamięci wszystkich, abym tutaj kusił się ją odtwarzać. Odsyłając zatem czytelnika do IX Rocznika wydawanej przeze mnie „Złotej Księgi*, w której obszerne ś. p. Władysławowi poświęciłem wspomnienie (str. 312—321), tyle tylko dodam, że dopóki jedno jedyne polskie bić będzie serce, pa mięć Władysława Niegolewskiego i jego ojca, bohatera z pod Somosierry, żyć nie przestanie.

Walczył w Ignacewie.Stanął do walki jako prosty żołnierz zagrzewając powstańców swym bohaterskim czynem.Niemiec- kolonista zdradziecko wprowadził Rosjan na tyły polskiego oddziału i to rozstrzygnęło bitwę.

msza w rocznice pogrzebu, towarzysze broni z 1863 r,.

Dr dziedzic Morownicy. Oskarżony w wielkim procesie politycznym, rozpoczętym 7.7.1864 przed Trybunałem w Berlinie dla 149 powstańców.

uczestnictwo w potyczkach: kaliskie: (Pyzdry 17.04.1863), Pyzdry 29.04.1863, Ignacew 8.05.1863 ranny

1819-1885, syn Andrzeja i Anny, adwokat i działacz społłeczny, zdemaskował prowokatorską robotę dyrektora pruskiej policji w Poznaniu Baerensprunga. Ranny w powstaniu styczniowym, skazany został przez sąd pruski na dwa lata twierdzy. Od r. 1867 był prezesem Koła Polskiego w sejmie pruskim.

z Niegolewa właściciel dóbr, ścigany listem gończym od 1863.06

dziedzic Niegolewa. Oskarżony w wielkim procesie politycznym, rozpoczętym 7.7.1864 przed Trybunałem w Berlinie dla 149 powstańców.

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w omskim okręgu, potem w Omsku

mężcz. mieszczanin Zapadnogo Kraja, zesłany w woienno-aresztanckie roty, przebywał w Omsku

wojskowy wysłany w styczniu 1864 r. z Krakowa do oddziału powst.

szlachcic kowieńskiej prowincji

z województwa kowieńskiego wywieziony na Sybir 1863.10.09

Rolnik

szlachcic Wilno województwo