Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 1823 Odrzykoń, więzień stanu w 1846, komisarz wojenny pow. baligrodzkiego w 1863. Członek Rady Powiatowej w Jarosławiu. Zm. 1899 - poch. Jarosław - cmentarz Stary. Żona Natalia Tchórzewska.

Jan Niewiadomski h. Prus, ur. 24.03.1840 Sambor, zm. 21.5.1914. Syn piekarza Antoniego Niewiadomskiego i Marii Sajkiewicz. Uczęszczał do drohobyckiego gimnazjum, ale jak sam napisał po latach w redagowanej przez siebie kronice, nie miał talentu do nauki, więc udał się na praktykę do ojca piekarza i w ramach tej praktyki odbył rzemieślniczą podróż po świecie: najpierw pieszo do Lwowa, potem przez Czerniowce i Stanisławów do Rumunii i dalej do Siedmiogrodu, a potem przez Węgry wrócił do Sambora, by praktycznie wcielić w życie nauki pieczenia chleba i bułek.W 1863 roku wziął udział w powstaniu styczniowym, gdzie dosłużył się stopnia kaprala. Służył w oddziale Wysockiego i walczył pod Radziwiłłowem w 1. sekcji karabinowej. Podobno w powstaniu uczestniczył też jego brat, który zginął w walce z Rosjanami, i w kościele św. Bartłomieja w Drohobyczu przed wojną ufundowano tablicę pamiątkową ku jego pamięci, która została potłuczona w czasach Związku Sowieckiego. Po powstaniu prowadzi piekarnię w Turskawcu. W 1864 lat żeni się z pochodzącą z Wołynia Apolonią Hryczajlik, która przez większą część życia cierpiała na choroby nerwowej. Od 1866 żyje w Drohobyczu, gdzie inwestuje w parcele, buduje domy, działa w sektorze bankowym, w magistracie jako asesor, prowadzi dalej też sieć piekarni. Na własnej działce funduje park z basenem, dwukrotnie spotyka się z cesarzem Franciszkiem Józefem. Jest burmistrzem Sambora. W 1906 zostaje wybrany burmistrzem Drohobycza otrzymując honorowe obywatelstwo miasta. Z okazji 50 rocznicy wybuchu powstania w Drohobyczu zostaje wydana broszura "Jednodniówka. 1863" gdzie znalazły się wiersze na cześć Niewiadomskiego napisane między innymi przez Jana Kasprowicza, Leopolda Staffa i Kazimierza Wierzyńskiego. Zmarł w Drohobyczu i został pochowany na cmentarzu w pobliżu kaplicy. Jego pogrzeb był wielką manifestacją. Był prawym, ambitnym, niezwykle energicznym człowiekiem.Prowadził pamiętnik "Kronika rodzinna i domowa rodziny Niewiadomskich i Swaryczewskich". Na tej podstawie została wydana książka "Jan Niewiadomski (1840 - 1914) - jego rola w życiu Drohobycza" (autorzy: Bohdan Lazorak, Beata Skwarek, Tetiana Lazorak).Miał tylko córkę Wandę zamężną z Janem Zdzisławem Swaryczewskim. Mieli oni 6 dzieci z których 3 dożyło dorosłości. Ich dom jest do dzisiaj jednym z najpiękniejszych w Drohobyczu.

[UWAGA: zdjęcie przypuszczalne*] Jan Władysław Niewiadomski h. Prus. Ur. 25.6.1829 Kasperowce, zm. 19.4.1889 Kołomyja. obw. czortkowski. Syn Andrzeja Tytusa, właściciela cząstki wsi Filipkowce i Marcianny Tymińskiej.Mieszkał w Filipkowcach w pow. czortkowskim. W 1847-48 studiował filozofię i medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Walczył w oddziale honwedów w Powstaniu Węgierskim uzyskując stopień porucznika. W 1862/63 studiował na UJ prawo.W 1863 przybył do oddziału Kurowskiego w Ojcowie[4]. Walczył w pod Miechowem a potem u Langiewicza będąc dowódcą trzeciego batalionu[5]. Szlak bojowy zakończył w stopniu majora. [1][5]We Lwowie był sądzony przez Sąd Wojenny lecz 14.11.1863 został uwolniony od zarzutu uczestnictwa w Powstaniu w roli oficera z powodu braku dowodów.[6]Właściciel ziemski, ajent Banku Kredytowego Włościańskiego. W 1873 został wybrany w Zaleszczykach do Rady Powiatowej.[7]Żona: Filomena Kuderska (ślub 25.2.1865 Kraków), córka Jana i Emilii Korzeniowskiej, mieszkanka Krakowa [13] Była uczestniczką organizacji kobiecej w Krakowie - razem z siostrą zbierała podatek narodowy.Dzieci:* Maria, ur. 1871 Zaleszczyki - mąż Walerian Stępień (z Sokala, prof. gimnazjalny ze Lwowa, ślub w Kołomyi, wdowiec po Leontynie Hirnle).* Anna Jadwiga, ur. 1878 Kołomyja - mąż Stanisław Zabęcki (ze Lwowa, urzędnik skarbowy, ślub 1903). W 1905 roku rodzi im się córeczka Janina Zofia. W Kołomyi mieszkają przy ulicy Kraszewskiego. Pochowany został w Kołomyi.