Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ur. ok. 1820 dwór w m. Budzów par. Małuszyn (obecnie woj. łódzkie) [2] zm. 10.04.1863 Ruszkowo [1] Jego rodzicami byli Jan Nepomucen Bierzyński (właściciel wsi Budzów) i Antonina Marchocka [2] Ślub - żona Michalina Ceglińska [2] Powstaniec styczniowy lat 44 [2] z Lipna [4] , adjutant dowódcy Zejfryda [4], poległ w bitwie pod wsią [1][10] par. Sompolno [1] [2] Pochowany w zbiorowej mogile sześciu powstańców styczniowych, na cmentarzu parafialnym w m. Sompolno (obecnie woj. wielkopolskie) [1]

(1836 – 1901 Kraków) – Powstaniec Styczniowy, ksiądz [1] Urodził się 08.04.1836 r Janowiczki [2] parafia Racławice (pow. miechowski) [3]. „Urodził się w 1836 r w Królestwie Polskim, a po odbyciu studjów gimnazjalnych w Warszawie, wstąpił do zakonu Pijarów, skąd w r. 1853 powołany został na stanowisko profesora studjum teologicznego w Radomiu. W r. 1861 mianowany magistrem przeniósł się do Opola, gdzie zaskoczyły go wypadki z r. 1863, w których a zwłaszcza w organizacji narodowej wziął ks. Chromecki żywy udział. Ścigany przez żandarmerię rosyjską ratował się on ucieczką do Galicji, gdzie internowany w Jarosławiu musiał w r. 1864 opuścić ziemię polską na długie lata wygnania i tułaczki. Udał się więc śp. Tadeusz najpierw do Włoch, potem w r. 1865 do Francji, gdzie był zarządcą seminarium diecezjalnego pod zarządem ks. Misjonarzy i gdzie nawiązał liczne stosunki z emigracją polską. Trawiony tęsknotą za rodzinnym krajem wrócił śp. ks. Tadeusz do Galicji w r. 1872 i tu mianowany został najpierw wikarjuszem w Koropcu, potem magistrem w nowicjacie ks. Pijarów w Krakowie. W czasie od r. 1884-1888 pełnił obowiązki kapelana w szkole rolniczej w Czernichowie, lecz po złożeniu rektoratu przez śp. ks. Słotwińskiego objął po nim tę godność w nadzwyczaj ciężkich warunkach i obowiązki z nią połączone sprawował do końca życia. Pogrzeb śp. ks. Chromeckiego odbył się onegdaj w Krakowie przy udziale tłumów publiczności. Nad otwartą mogiłą przemawiał dr. Ernest Banderowski imieniem Towarzystwa szkoły ludowej, którego zmarły był jednym z najzasłużeńszych organizatorów.” [1] Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, grób nadal [2023 r] istnieje [13] Rodzeństwo: 1__Ludwika Zuzanna Chromecka 1-vo Płaczkowska – ur Warszawa 1828 [10] – ślub 1852 Warszawa , mąż Kazimierz Płaczkowski [11] 2__Joanna Marianna Chromecka – ur 1831 Warszawa [12] 3__Jan Tomasz Kacper Chromecki – ur 1834 Janowiczki par. Racławice (pow. miechowski) [4] - …...sądowych, w 1862 r zamieszkały w Nowym Dworze [7] 4__Michał Konstanty Józef Chromecki – ur 1838 Janowiczki par. Racławice (pow. miechowski) [5] 5__Władysław Karol Teofil Chromecki – ur 1845 Warszawa [6] Rodzice: 1__Wincenty Chromecki [3] – ur. ok. 1796 Grodno – zm. 1862 r Zerzeń par. Warszawa-Zerzeń , wdowiec lat 66, nauczyciel Szkoły Elementarnej we wsi Zerzeń, zgon zgłosił syn Jan Chromecki [7] 2__Joanna Baranowska [3] 1-vo Plewińska [9] 2-vo Chroemcja [3] – ur. ok. 1804 [8] we wsi Kamienna w województwie lubelskim [9] – zm. 1855 Karczew , lat 51 zona Wincentego [8] __ślub 1827 r Warszawa, on kawaler lat 31 złotnik, zamieszkały w Warszawie, ur w mieście Grodnie w Państwie Rosyjskim [9] Dziadkowie: 1.1__Jan Chromecki [7] 1.2__Zuzanna Michaelis [7] vel Michalis (?) Michels (?) [9] po mężu Chromecka [7] 2.1__Tomasz Baranowski [8] 2.2__Marianna [8], [9] Krzyżanowska [9]

Powstaniec 1863, kuśnierz, obywatel miasta Krakowa. Zm. 15.11.1891. Ma epitafium w kościele Mariackim w kaplicy Michała Archanioła.

zaangażowanie w sprawy powstańcze

Marjan hr. Czapski * w 1816 w Łachwie, dawn. Radziwiłłowskiej, w mozyrskim, majętn., która na nich przeszła od Radziwiłów. Rodzice Stan., pułk. w. p. z czasów Legionów, i Zofja Obuchowiczówna, córka kasztelana z Franciszki Rzewuskiej, siostrzenicy ks. panie Kochanku. Pierw. wychow. u pijarów na Żoliborzu. Po 1831 gimn. i uniw. Berlin, gdzie skończył prawo. Powtórne egzam. na uniw. charkow. i posada przy gubern. chark. W 1846 x Justyna hrabina Roztworowska z Miropola na Wołyniu. Gospodarka w dziedzicznych Kiejdanch na Żmudzi i majętności żony. Wybrany przez szlachtę żmudzką na marsz. pow., następnie został gub. w Kownie. W 1865 konfiskata Kiejdan. Zesłanie. Żona + w 1856. Zostało 5 ro dzieci. W 1871 r. przybył w poznań. w odwiedz. do siostry hr. Michaliny Czapskiej (nr 161, wspomn. J. I. Krasz.)

(Gerszyński) Ur. 11.1.1848 Sandomierz, syn. Jana, pisarza szkoły powiatowej i Karoliny Migurskiej h. Nagody. (brat młodszych: Jana Erazma, Józefy Izabelli, Ignacji, Michaliny i Romana. Wujowie Wacław, Wincenty i Walenty byli powstańcami listopadowymi. w 4 Pułku Piechoty Liniowej. Henryk uczył się w gimnazjum w Warszawie, gdzie brał udział w demonstracjach patriotycznych w 1861 i słynnej Mszy za zamordowanych. Rodzina przeniosła się do Piotrkowa Trybunalskiego i tam zastało Henryka powstanie. Walczył ze spisą w ręku w oddziale Taczanowskiego, schwytany przez Moskali został z racji młodego wieku odesłany do domu, pozostając pod nadzworem policyjnym. W 1866 udało mu się wydostać za granicę do Krakowa, następnie Wiednia, Triestu, Wencji, Liworno i Paryżu. Tam dostał się na studia medyczne na Sorbonie i później pracował w zawodzie lekarza osiadając w Ouarville. Ożeniony w 1878 z Marią Bukowską stworzyli dom, który stał się wyspą polskości we Fracji, wspierając licznych emigrantów. Działał w Ligii Polskiej, Związku Wychodźstwa Polskiego, przyjaźnił z Ludwikiem Mierosławskim, który był świadkiem jego ślubu. korespondował z Muzeum Polskim w Raperswilu, socjalista, krzewiciel idei Piłsudskiego. Miał czwórkę dzieci: Stanisława, Marię, Karolinę i Henryka. Zmarł 9.11.1930 w Paryżu. Pochowany na cmentarzu w Ouarville.