Konstanty Sokołowski

Konstanty Maciej Artur Sokołowski, h. Pomian. Ps. "Piorun". Ur. 24.2.1834 Kępka Szlachecka, pow. kowalski (włodawski)[3][7][10], zm. 26.2.1893 Kraków. Syn Stanisława Erazma - sędziego pokoju okręgu kowalskiego, właściciela dóbr i Franciszki Lutostańskiej. Szwagier komediopisarza Józefa Blizińskiego.[5]

Wstąpił do oddziału Mielęckiego, później Oborskiego, Calliera. 16.4.1863 mianowany porucznikiem,, pełniąc służbę intendenta wojewódzkiego. Następnie z rozkazu Calliera sformował z dniem 14.7.1863 kolumnę ruchomą, konną, składając się z ok 100 osób i objął nad nią dowództwo. Otrzymawszy urlop od płk. Zielińskiego oddał dowództwo kolumny Okuniewskiemu.[7] Uczestnictwo w potyczkach: mazowieckie: Racibory 5.08.1863, Osuchów 6.08.1863, Milanówek 7.08.1863, 19.8.1863 Kutno (zdobycie kasy powiatowej), Krośniewice 30.08.1863, Wola Cyrusowa 4.09.1863, (stacjonował we wsi Kraszew [15]) Dalików 10.09.1863, Bieliny 12.09.1863, Młochów 1.11.1863, Magnuszew 2.11.1863, Kurdwanów 28.02.1864.[8]

Po Powstaniu na emigracji w Szwajcarii (Brno) i we Włoszech (Turyn). Następnie osiadł w Galicji w Bóbrce Starej a po kłopotach finansowych przeniósł się do Krakowa. Urzędnik administracji Kuriera Polskiego w Krakowie. Współwłaściciel drukarni Al. Słonimskiego i Sp.[6] 1890 zamieszkały w Krakowie przy ul. Grodzkiej, żonaty, 5 dzieci.[7] Pod koniec życia mieszkał ul. Krowoderska 3.[4]

Deklarację Towarzystwa Weteranów podpisał 27.10.1890.[7]

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze Rb, rz. zach. - grób indywidualny. Nabożeństwo odprawiono w kościele oo. Kapucynów.
Pośmiertnie 21.1.1933 odznaczony wraz z wieloma innymi Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

Żona: Zofia Urszula Stanisława Sokołowska h. Pomian[11] (córka jego kuzyna Michała Konstantego)
Dzieci:
* Franciszka[11]
* Antoni Alfons Wiktor[12]
* Stanisław[11]
* Michał[11] (Senator II RP)
* Helena Wanda[11]