Stanisław Postawka

Stanisław Ludwik Postawka von Loewenstern, h. Postawka, ur. 11.9.1837 Jędrzejów 24, zm. 13.8.1917 Odonów. Syn Augusta Stanisława Ludwika, Powstańca Listopadowego, chorążego Korpusu Inżynierów, właściciela Michowa, Gabułtowa, oraz Emilii Dunin-Wąsowicz. Miał siostrę Elżbietę (zam. August Prażmowski i Teodor Slaski) oraz braci: Tadeusza powstańca i Leona - biskupa, a wikarego w czasie bitwy miechowskiej.

Jego rodzina (wg podań rodowych) wywodziła się od rodziny Gronowskich. Miała duże tradycje patriotyczne i inżynierskie. Odbył służbę wojskową w carskim wojsku.

W Powstaniu został dowódcą VI kompanii w pułku stopnickim pod dowództwem Karola Kality "Rębajły". Walczył pod Jeziorkiem, Mierzwinem, Hutą Szczeceńską, Lubieniem i pod Iłżą. Został awansowany do stopnia pułkownika przez gen. Hauke "Bosaka".

Po upadku powstania przez kilkanaście lat ukrywał się na Ukrainie. W roku 1882 powrócił w rodzinne strony. Od 1855 właściciel dóbr Chruszyczna Mała i Donosy k. Kazimierzy Wielkiej.[9] Posiadał też majątek Odonów. Administrował cukrownią Łubna w Kazimierzy Wielkiej, w której związał się zaufaniem i przyjaźnią z Mikołajem Neuchausem - pełnomocnikiem hrabiów Łubieńskich.[11] Ten w 1892 w testamencie wyznaczył go na egzekutora dzieł dobroczynnych.[12] W 1893 opracował i opatentował nowy typ pielnika "Gwiazda", który znacznie usprawniał uprawę roślin.[13] W 1899 sprzedał włościanom dobra Wojciechów.[10]

W czasie przygotowań do powstania w 1905 organizował, razem ze Zdzisławem Skłodkowskim manifestacje patriotyczne w Kazimierzy Wielkiej i Skalbmierzu. Nosił polski strój szlachecki.

Był niezwykle czuły na postawę edukacji narodu, także broniąc praw młodości i pamiętając o rozwoju społecznym. W 1912 pisał w liście do "Słowa", oburzony na zbytni ton żałobny i cierpiętniczy:
Nam nie przystoi ze łzami żebrać współczucia u obcych; bronić się i siły krzepić powinniśmy, nie lamentować i żale zawodzić. (...) Nam dziś zęby zaciąć, uczyć się i pracować przystoi, w dobrej myśli się krzepić i nad dobrobytem narodowym a moralnem dźwignięciem narodu się wysilać. Żałoby jest dosyć; skromnie żyjąc zasłużymy nawet i u naszych wrogów na uznanie. Nie w żałobie tedy nam szukać zbawienia. Tak wam powiada stary weteran sprawy narodowej.
Stanisław Postawka w Donosach dnia 15-go stycznia 1912 r.[8]

Jest pochowany na cmentarzu w Kazimierzy Wielkiej w małej kwaterze rodzinnej.

Żona: Janina Gottschalk (1855 - 1926).
Dzieci:
* Emil
* Bronisław (1880 -1944)
* Władysław
* Stanisław

Jego wnukiem był m.in. Franciszek Postawka - rajdowy mistrz Polski.