Ludomir Grzybowski

Ludomir Grzybowski h. Prus II. Ur. 15.1.1842 Kielce[5], zm. 11.12.1919 Warszawa[4]. Syn Jana - powstańca listopadowego i Augustyny Lengnik.

Wychował się w domu o żywych tradycjach związanych z Powstaniem Listopadowym. Jego ojciec, syn Mateusza i Rozalii Wojnowskiej, był urzędnikiem Sądu Kryminalnego w Kielcach, lecz zaraz po jego urodzeniu przeniósł się do Chęcin. Ludomir pracował jako archiwista w sądzie poprawczym w Chęcinach.

Przed Powstaniem brał udział w manifestacjach w latach 1860-62 i pracował w organizacji cywilnej przygotowującej wybuch Powstania. Tuż przed nim ukrywał się z racji na obawę przed branką.

W Powstaniu wszedł do oddziałów Mariana Langiewicza, walcząc pod Świętym Krzyżem. Dalej uczestniczył jako kawalerzysta w szlaku bojowym dyktatora, poprzez obóz w Goszczy, po bitwy pod Chrobrzem i pod Grochowiskami. Pozostał na terenie zaboru rosyjskiego i niedługo potem wszedł do oddziału żandarmerii Bogusza i oddziału "Iskry" - który zszedł na drogę rozboju i został przez Powstańców skazany na śmierć. Ludomir przeszedł wówczas do partii Zygmunta Chmielińskiego a od października walczył u gen Hauke "Bosaka". Ranny podczas potyczki pod Strojnowem 4.11.1863 został skierowany na leczenie, skąd powrócił pod koniec roku. Walczył dalej aż do zakończonej klęską bitwy pod Opatowem 21.2.1864. Zakończył swoją drogę bitewną w stopniu porucznika.[1]

Po zakończeniu walk ukrywał się w Rudzie Strawczyńskiej. 30.2.64[2] został osadzony w kieleckim więzieniu został jednak aresztowany i osadzony w więzieniu w Kielcach. Na śledztwie, pomimo prób wymuszenia na niż zeznać nie wydał nikogo. Został zwolniony 19.6.1864[2] dzięki olbrzymiej łapówce przekazanej Czengieriemu, jednak z zakazem podjęcia pracy prawniczej i zajmowania stanowisk publicznych.[1]

Został rachmistrzem w dobrach Lanckorońskich Motkowice, k. Jędrzejowa. Następnie mieszkał w Jankowicach, pow. opatowski. Tam w 1878 wszedł w związek małżeński.

W 1916 wziął udział w pochodzie 3-majowym w Warszawie.[3]

Pochowany w Warszawie na Starym Cmentarzu Powązkowskim, kw. nr 222, rz 3, gr 1.

Żona: Helena Dąmbska (ślub 1878 Dobrowda)
Dzieci:
* Jerzy - żona: Jadwiga Maria Zbyszewska
* Tadeusz - żona: Jadwiga Vertun
* Zofia - mąż: Franciszek Józef Wichert
* Maria