3316. Baublis (dąb) Dionizego Paszkiewicza

Historie zasłyszane, pamiętniki, legendy rodzinne. Z urwanych słów, z kilku strzępków opowieści, gdy się wsłuchasz wysnujesz obraz ich życia - zamglony, niewyraźny i jakiś taki bliski niezmiernie ...
* CO W DZIALE? - Opowiadania rodzinne, historie zasłyszane, fragmenty pamiętników, niepotwierdzone legendy, historie o duchach, historyjki o zwierzętach domowych, o pokojach, powozach, klombach kwiatowych w ogrodzie, figurkach itp. Wszystkie nawet drobne, beletrystyczne rodzinne zapisy z dawnych czasów. Opowiadania mogą mijać się z prawdą, być niesprawdzone, pisane stylem dowolnym.
* OPISY - Przy dłuższych opowiadaniach można na początku wprowadzić indeks osób, miejsc, lub wydarzeń.
* POMOC - Trudności proszę sygnalizować w dziale "Poradnia", na wszystkie odpowiemy, tworząc jednocześnie FAQ
* PISANIE - Bardzo prosimy umieszczać w tekście znaczniki do leksykonu, lub innych działów. np. znacznik [leks] odsyła do hasła w leksykonie. znacznik [leks=] prowadzi do hasła innego niż link (np. inna forma gramatyczna). Leksykon. Pozwoli to czytelnikom korzystać z szerzej informacji.

Baublis (dąb) Dionizego Paszkiewicza

Postprzez jerzy » 25.05.2009

Księga rzeczy polskich
Autor : Gloger, Zygmunt

Baublis. Nazwę powyższą nosił sławny starością i
ogromem dąb w majętności Bordzie, w pow. Bosieńskim na
Żmudzi. Przypuszczano, że miał przeszło tysiąc lat wieku
i że już za czasów pogańskich uważany za święte drzewo,
odbierał cześć Żmudzinów. To pewna, że Żmudzini i Loty-
sze stare a wypróchniałe dęby uważali do naszych
czasów jako mieszkania duchów tajemniczych, którym jeszcze
niedawno znoszono tam ofiary. Baublis zaś był
majestatycznym podobnego drzewa okazem. W r. 1811 miał już
gałęzie po większej części suche, a listki na innych małe
i jakby zwiędnięte. Gdy przez pastucha podpalony został,
właściciel w obawie, żeby bez śladu nie zniknął, ściął go
w marcu r. 1812. Dziesięciu ludzi cały dzień pracowało
nad jego powaleniem. Pień miał obwodu łokci litewskich
19 i cali 6, średnicy przy ziemi łokci 7, wyżej 5l/2.
Sprowadzony kloc na 6 łokci wysoki, wypróchniały w środku,
ustawił Dyonizy Paszkiewicz w ogrodzie, pod cieniem
rozłożystego dębu i obrócił na altanę, mającą obwodu łokci
13, cali 5, poświęciwszy ją na zachowanie zebranych
pamiątek. Rozwiesił w niej zbroje, wykopaliska z mogił
żmudzkich i portrety znakomitych rodaków, ustawił też
śmigownicę z czasów szwedzkich. Dziesięć osób mogło we
wnętrzu tego pnia usiąść wygodnie, a gdy r. 1812
wkroczyła armia Napoleona I, wojskowi rozmaitych narodowości
oglądali z podziwem pień olbrzyma, zapewniając, że nie
widzieli nigdy dębu takiej wielkości. Starożytności
przechowywane w tern jedynem tego rodzaju muzeum w
Europie opisał Dziennik Wileński, z r. 1823, t. III, zaś opis
Baublisa podał Dziennik Warszawski, t. IV r. 1826. Mickie-
wicz w „Panu Tadeuszu" uwiecznił go także wzmianką:
„Drzewa moje ojczyste! jeśli niebo zdarzy,
Bym was oglądał znowu, przyjaciele starzy,
Czyli was znajdę jeszcze? czy dotąd żyjecie?
Wy, koto których niegdyś pełzałem jak dziecię:
Czy żyje wielki Baublis, w którego ogromie,
Wiekami wydrążonym, jakby w dobrym domie,
Dwunastu ludzi mogło wieczerzać za stołem.

http://www.dbc.wroc.pl/dlibra/docmetada ... 9339C77-1a
Avatar użytkownika
jerzy
Kreator Forum
Kreator Forum
Medale: 3
Twórca indeksów (3)

Powrót do Opowiadania